نخبگان کشور توانايي تدوين الگوي پيشرفت را دارند

به گزارش آریا،‌ غلامرضا مصباحي مقدم، نماينده مردم تهران و عضو جامعه روحانيت مبارز، طي يادداشتي به تشريح علل، ضرورت و ويژگي هاي الگوي پيشرفت اسلامي- ايراني اشاره کرد.

از آغاز پيروزي انقلاب يک خلاء بزرگ در استراتژي اساسي نظام يا به تعبيري الگوي جامع نظام احساس مي شد. يعني دولت هاي مختلفي که آمدند برخي دولت سالاري را دنبال کردند، برخي دولت را کوچک خواستند برخي به ليبراليزم اقتصادي و بعضي کما بيش به توتاليتاريزم، تمرکز گرايي دولتي، گرايش پيدا کردند.

 

اين نشان مي داد که نظام ما يک الگوي جامعي در مسائل اقتصادي، فرهنگي و ... ندارد. تدوين الگوي پيشرفت اسلامي- ايراني در واقع مي خواهد اين خلا را پر کند. آنچه که از نقطه نظر مقام معظم رهبري زمان حاضر را براي تدوين اين الگو بيان مي کند اينست که ظرفيت علمي کشور بعداز گذشت 3 دهه از پيروزي انقلاب اسلامي به جايي رسيده است که از نخبگان اين مرز و بوم انتظار تدوين چنين الگوي جامعي را داشته باشند. شايد اگر اين مسئله در دهه هاي قبلي مي خواست اتفاق بيفتد اين ظرفيتي که اکنون فراهم است مهيا نبود. خصوصاً بعداز پيشرفت هاي علمي که در بعضي فن آوري هاي نو پديد آمد و ارتقاء رتبه ايران از نظر داشتن مقالات علمي در رتبه بندي ISI بسيار شتاب گرفته است.

 

اين نشان مي دهد توانمندي و زمينه لازم در کشور ما براي تدوين چنين الگويي مهيا شده است. طبعا چنين حرکتي در کوتاه مدت امکان پذير نيست گرچه ممکن است در کوتاه مدت برخي نتايج را هم گرفت ولي اجالتاً دست يابي به چنين الگويي نيازمند برنامه ريزي بلند مدت است تا قدم به قدم به سوي آن حرکت شود. آنچه به صورت نهايي مد نظر است نيازمند يک برنامه ريزي علمي 10 ساله دارد و اقتضا مي کند که نشست هاي مختلف علمي در عرصه هاي مختلف پديد بيايد. اجزا اين الگو از ناحيه فرهيختگان به صورت کار فردي و جمعي مدون شود تا نهايتا يک ستاد مرکزي اين مجموعه محصول افکار و انديشه ها را براي تدوين الگوي جامع جمع آوري، ساماندهي و يکپارچه سازي کند.

در مورد ويژه گي هاي الگوي پيشرفت اسلامي- ايراني بايد گفت اين الگو متناسب با جغرافيا، تاريخ و اوضاع و احوال اجتماعي ايران تدوين خواهد شد بنابراين فرض مساله اين است كه به تعبير من مركز مطالعات تدوين الگوي پيشرفت اسلامي ايراني راه‌اندازي خواهد شد و اين مركز مجموعه‌ي مراكزي را در بر خواهد گرفت كه كار علمي مي‌كنند و شخصيت‌هاي علمي كه از ظرفيت‌هاي علمي مناسبي برخوردارند را شناسايي و كارهاي آنها را جمع‌آوري مي‌كند.

 

اگر هم تا كنون كاري انجام شده آنها را گردآوري مي‌كنند و براي اقدامات بعد از اين تقسيم كار خواهند كرد. به نظر مي‌رسد در چنين شرايطي كارهاي موازي بلامانع است؛ چرا كه افراد مي‌توانند از منظرهاي مختلف اين الگو را ببينند و مكمل باشند. معناي كارهاي موازي اين نيست كه اين كارها لزوما تكراري باشد بلكه مي‌تواند اقداماتي تكميلي باشد. طبعا اين سند هم پس از تهيه و تدوين، سندي بالادستي حتي براي سند چشم‌انداز 20 ساله خواهد بود و اسناد چشم‌انداز در قالب اين الگو تعريف خواهند شد.