قطار ؛ چارتار

جاری شو ؛ سپردمت به جاده های رها
به عمق باران به روح آینه ها
ماییم و صراحت کهنه تازه شدن
ببین به چشمت زبان خاطره را
مرا این بی زبانی به راهی بی نشانی
فرضم کن ستاره ای بر بام ترانه گفتم
فرضم کن جوانه ای بیزار از خزان خفتن
جاری شدن سپردمت به جاده های رها
به عمق باران به روح آینه ها
ماییم و صراحت کهنه تازه شدن
ببین به چشمت زبان خاطره را
کاش جا نماندم از قطارش آرزویت
ای کاش یا بگیرد راه رفتن روبرویت
مرا این بی زبانی به راهی بی نشانی
فرضم کن ستاره ای بر بام ترانه گفتم
فرضم کن جوانه ای بیزار از خزان خفتن