برای ۱۵۸ سال (۱۷۸۹-۱۹۴۷) وزارت جنگ مسئول اداره ارتش و بخشهایی از نیروهای دریای و هوایی بود. پس از جنگ جهانی دوم، دولت هری ترومن از طریق قانون امنیت ملی، ارتش و نیروهای دریایی و هوایی را تحت ساختاری واحد در آورد و از ۱۹۴۹ نام آن را به وزارت دفاع تغییر داد.
چنین تغییری به منظور تمرکز بر بازدارندگی و کارایی در دفاع بود. او در پی القای پایان یافتن عصر جنگها در مقیاس جهانی و تکیه بر دفاع صرف بود.
بر عکس امروز، ترامپ پس از گذشت ۷۸ سال، با طرح کردن تغییر نام از دفاع به جنگ، در پی رساندن پیام قدرت، هجوم و بازگشت به دوران پیروزیهای بزرگ نظامی امریکا برآمده است (جنگهای جهانی و استقلال).
او وزارت جنگ را سمبل رویکرد قوی و تهاجمی در حوزه امنیت ملی و رویارویی با اندیشههای نیهلیستی و روشنفکر مآب در سیاست خارجی میداند.
در ایران نیز مرتب نام وزارت خانه مشابه تغییر کرده است:
در دوران پهلوی وزارت نامبرده، وزارت جنگ نامگرفت. مصدق در ۵ امرداد ۱۳۲۱، نامش را به وزارت دفاع ملی تغییر داد. پس از سقوط دولت مصدق، بار دیگر عنوان وزارت جنگ زنده شد. پس از انقلاب اسلامی ۵۷، مهندس بازرگان، نخست وزیر دولت موقت باز نام ان را به وزارت دفاع ملی تغییر داد.
سپس در ۲ خرداد ۱۳۶۳، با تصویب مجلس شورای اسلامی نام وزارت دفاع به ان داده شد. سپس بین سالهای ۱۳۶۱-۱۳۶۹، به طور موازی با وزارت دفاع، نهادی جداگانه به نام وزارت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایجاد شد. متعاقبا در ۱۳۶۸، از ادغام این دو، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهایمسلح تشکیل گردید.
نهضت ادامه دارد
یدالله کریمی پور