۲۲ درصد آب تهران در اینجا هدر میرود!

در شهری که سالانه بیش از یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون مترمکعب آب توزیع میشود، بخشی از منابع تأمینشده نه به دلیل استفاده، بلکه به واسطه هدررفت واقعی و ظاهری از چرخه مصرف خارج میشود؛ رقمی در حدود ۲۲ درصد. این مقدار، معادل بیش از یکپنجم کل آب ورودی به شبکه است که نه هزینهای بابت آن دریافت میشود، نه منجر به بهبود کیفیت زندگی مشترکان.
به گزارش تابناک به نقل از ایسنا،در میان انواع هدررفت، سهم نشت ناشی از فرسودگی شبکه نسبتاً پایین گزارش شده و با حدود ۱۱ درصد، درمقایسه با متوسط جهانی حدود ۸ درصد، رقم قابل قبولی است. با این حال، ۱۱ درصد دیگر از هدررفت شبکه آب تهران ناشی از برداشتهای غیرمجاز، معیوب بودن شمارشگرها و ناشی از حوادث است.
در این میان، تلاشهایی برای کنترل فشار شبکه و کشف انشعابهای غیرقانونی، شناسایی کنتورهای معیوب و کاهش زمان رفع حوادث، با هدف کاهش این هدررفتها در جریان است. اما روشن است که این اقدامات، بدون مشارکت و همکاری مستقیم مردم، به سقف اثربخشی خود نمیرسند. بخشی از انشعابهای غیرمجاز با گزارشهای مردمی شناسایی میشوند، اما هنوز مسیر طولانیتری برای ارتقای فرهنگ مشارکت عمومی در مدیریت منابع پیشرو است.
سرانه مصرف آب هر تهرانی نیز بدون احتساب تلفات شبکه، نزدیک به ۱۹۵ لیتر در روز برآورد میشود؛ رقمی که با در نظر گرفتن کل هدررفت، به حدود ۲۵۰ لیتر میرسد که حدود دو برابر الگوی بهینه مصرفاست، در این بین کاهش داوطلبانه و هدفمند مصرف به میزان تنها ۲۰ درصد، میتواند افزون بر ۲۲۰ میلیون مترمکعب آب را در سال ذخیره کند، که چیزی در حدود یکپنجم کل مصرف فعلی تخمین زده میشود.
در شرایطی که برخی راهکارهای پرهزینه و بلندمدت مانند انتقال آب از دریا به پایتخت مطرح میشود، سادهترین، کمهزینهترین و در عین حال مؤثرترین راه، در دسترس تکتک شهروندان قرار دارد اصلاح الگوی مصرف است. به نظر میرسد حتی اگر منابع بیشتری نیز به چرخه تامین افزوده شود، بدون مدیریت مصرف، مسئله ناترازی در تهران همچنان پابرجا خواهد ماند.
آیا امکانش هست اب از دریای عمان به اطراف شهرها منتقل بشه و اطراف هر شهر دریاچه مصنوعی درست کنیم.
وظیفه دولتمردان پس چیست؟
تنها ۷ درصد از آب سهم مردم هست برای مصرف هست
بقیه در صنایع و کشاورزی هدر میره چون کشاورزی با تکنولوژی هزار سال پیش کشت میکنه
اولا تنها 6درصد از آب کشور در بخش شرب مردم و منازل مصروف می گردد و بیش از 90درصد آن در بخش کشاورزی با حداقل بازدهی اسراف می گردد چرا به فکر صرفه جویی حداقلی در این بخش که معادل کل مصرف ختنگی است نمیروبم؟
ثانیا چرا از طریق دانش هسته ای به شیرین نمودن آب که در آینده قطعا جزو فناوریهای نوین و برتر جوامع پیشرفته هست رو نمیاوریم؟








