قصه ما ؛ فرزاد فرزین

چرا نمیپره از تو سرم عطر تنت
مثل آرامش محضه تو چشام زل زدنت
واسه عشقت یه تنه پا میذارم رو همه
دل من مال تو و قلب توام مال منه
عشقم بغل تو یه جوریه که انگاری توی بهشتم
از ته قلبم این شعرو فقط واسه ی تو نوشتم
با تو فقط خوبه عاشقی کردن تو نترس و دلت رو بدش من
بعد از این قصه ی ما دوتارو هم
تو کتاب عاشقا حک میکنن
جای شیرین جای فرهاد اسم ماست
که باهاش ترانه هارو میخونن
خوب نگاه کن عزیزم دنیا هم میدونه
که یه روحیم تو دوتا جسم تنمون زندونه
تو ازم دور نمیشی چون توی قلب منی
خودتم بخوای نمیشه منو از یاد ببری