پديده درسآموز نخستين رئيسجمهوري اسلامي ايران
همزمان با بيستوهفتمين سالگرد صدور رأي عدم كفايت دكتر سيدابوالحسن بنيصدر، نخستين رئيسجمهور ايران، «تابناك» در گزارشي به بازخواني پرونده درسآموز اولين تجربه دمكراسي در جمهوري اسلامي ميپردازد.
اين رأي مجلس اندكي پس از آن صورت گرفت كه امام خميني (ره) با وجود گلايههاي ياران خود چون آيتالله بهشتي، هاشمي، محمدعلي رجايي و... و نيز درگيريهاي شديد وي با طيف خط امامي حزب جمهوري اسلامي، با هدف حفظ آرامش كشور و احترام به رأي مردم ايران، ماهها به حمايت از رئيسجمهور قانوني پرداخت.
در بخشي از اين گزارش آمده است: ابوالحسن بنيصدر متولد دوم فروردين 1312 در باغچه از توابع همدان دوران تحصيل خود را در همدان و تهران گذراند و دوران طفوليت را تا اخذ ديپلم متوسطه در اين شهر سپري ساخت. بنيصدر عليرغم اينکه در خانوادهاي روحاني بزرگ شده بود و پدرش از جمله روحانيون معروف همدان بود؛ اما به گفته خودش جو موجود خانوادهاش فضاي ضد آخوندي تمام عياري داشت. (درس تجربه، ص 43)...
ابوالحسن بنيصدر پس از گرفتن ليسانس، كار خود را در مؤسسه تحقيقات علوم اجتماعي احسان نراقي آغاز كرد. او در همين ايام با دختر همسايه دوران نوجوانياش در همدان ازدواج کرد... .
همزمان با بازگشت امام به ايران در 12 بهمن، وي از جمله كساني بود كه در اين سفر با ايشان همراه بود. در آن زمان وي چهرهاي ناشناخته براي مردم بود، اما بعد از گذشت سه روز از ورودش به ايران، سلسله سخنرانيهايي در دانشگاه صنعتي شريف داشت كه ده روز به طول انجاميد. از اين پس بسياري او را در لباس يك روشنفكر ديني كه سعي دارد با استفاده از مفاهيم و مضامين قرآني و اسلامي پيوندي با دنياي متمدن غرب برقرار كند، ميشناختند. 
عامل ديگر كه در نقش بستن بهتر اين ذهينت مؤثر بود، مناظره بنيصدر با بابك زهرايي از رهبران گروهي مائوئيستي موسوم به كارگران انقلابي بود كه چهره موفقي از او به نمايش گذاشت. كمكم زمينه عضويت او در شوراي انقلاب مطرح شد و با قطعي شدن اين موضوع، از اين پس در بيشتر روزنامهها، عكس و خبر او درج ميشد.
وي در اين دوران براي بسياري به عنوان كسي كه ظاهرا براي مشكلات، راه حلي ايدئولوژيك و مبتني بر اسلام انديشيده، مطرح بود؛ خصوصا اينكه در آن زمان وي مقالات و كتابهاي زيادي را در اين زمينه تأليف كرده بود، مانند اقتصاد توحيد، كيش شخصيت، صد مقاله پيرامون جمهوري اسلامي و…
وي در اين مقطع يكي از منتقدان تند و تيز كابينه دولت موقت هم بود و در ساختار اقتصادي از جمله مدافعان سرسخت ملي شدن بانكها و اقتصاد بدون بهره بود. از طرفي ديگر تجربه حضور در وزارت اقتصاد و دارايي و امور خارجه را هم داشت. همه اين عوامل باعث شد كه او به عنوان يكي از چهرههاي مطرح براي انتخابات اولين دوره رياست جمهوري شناخته شود؛ به ويژه آنكه وي قبل از مطرح شدن اين فكر، روزنامه «انقلاب اسلامي» را ـ با اين هدف كه صرفا در خدمت انقلاب ايران باشد ـ تأسيس و راهاندازي كرد كه عملا اين نشريه به سخنگوي تبليغاتي وي در انتخابات و دوران رياست جمهوريش تبديل شد... .
در تاريخ 6/10/58 از صادق خلخالي كه يكي از نامزدهاي اوليه رياست جمهوري بود، خبري عجيب منتشر شد. وي در گفتگو با «كيهان» گفت: براي نشان دادن اتحاد و هماهنگي و جلوگيري از هرگونه توطئه، اينجانب به نفع جناب آقاي بنيصدر كنارهگيري ميكنم و به همه افرادي كه به اينجانب لطف و مرحمت دارند، عرض ميكنم كه با قاطعيت راي خود را به جناب بنيصدر بدهند. شوراي مركزي ستاد فدائيان اسلام نيز به پيروي از خلخالي از بنيصدر حمايت كرد... .
جامعه روحانيت مبارز در 12/10/58 بنيصدر را كانديداي مورد حمايت خود معرفي كرد و در بيانيهاي دلايل خود را براي حمايت از اين نامزد اينگونه برشمرد:
1-رئيسجمهور بايد در برابر تمام مواد قانون اساسي جمهوري اسلامي خاضع و در اجراي آن ملتزم باشد.
2- انقلاب اسلامي ايران مكتبي است و طرز تفكر رئيسجمهور بايد مكتبي باشد... .
در همين روز خلخالي بار ديگر تغيير موضع داد و در مصاحبه با «كيهان» گفت: من هيچ كس را در مقابل خودم براي احراز اين پست قبول ندارم، ولي به حكم اجبار بنيصدر را مورد تاييد قرار ميدهم و به احتمال 90 درصد بنيصدر رئيسجمهور خواهد شد؛ ليكن مدت زيادي در اين پست دوام نخواهد يافت؛ چرا كه يك صدم قاطعيت مرا ندارد... .
با انتخاب بنيصدر، فضاي تأسفباري بر اردوي نيروهاي خط امام آن دوره حاكم شد. نگرانيها وقتي دوچندان شد كه ديدند بنيصدر با راهاندازي نهادي موسوم به «دفتر هماهنگيهاي رئيسجمهوري»، قصد تسخير مجلس را نيز دارد. بنابراين رقابتها از نو آغاز شد و كدورتي كه بين جامعه روحانيت مبارز و حزب جمهوري در آستانه انتخابات رياست جمهوري به وجود آمده بود، به سرع برطرف شد و نيروهاي سياسي مجددا صفآرايي كردند... .
متن كامل را در ستون «گزارش» بخوانيد.
