شعرهای خردلی/ وبلاگ جانبازان شیمیایی
سید هادی کسایی زاده در وبلاگ جانبازان شيميايي شعری از رضا نيكوكار را منتشر کرده است:
زير كپسولهاي اكسيژن سرفه ميكرد زندگي در تو
به گزارش وبلاگ جانبازان شیمیایی ایران- رضا نيكوكار شعري درباره جانبازان شيميايي سروده که تقدیم به جانبازان شیمیایی ایران کرده است:
در و ديوار خانه ميديدند آتشي را كه شعله ور ميشد
آتشي را كه آه در پي آه زاده سينه پدر ميشد
زير كپسولهاي اكسيژن سرفه ميكرد زندگي در تو
روزها همچنان ورق ميخورد باز زخم تو تازهتر ميشد
روي يك تخت چوبي بدحال، چشمهايي كه گودتر ميرفت
اشكهايي كه حلقه ميبستند، قرصهايي كه بياثر ميشد
و تو با افتخار ميگفتي: «عشق تنها اميد انسان است ...»
همه روزها و شبهايت در همين واژه مختصر ميشد
صبح يك روز سرد پاييزي آخرين سرفه در فضا پيچيد
آخرين برگ از درخت افتاد ... پدر آماده سفر ميشد
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۱
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۶
اهالی وبلاگ جانبازان شیمیایی از توجه این خبرگزاری به بیش از 300 هزار قربانی سلاحهای شیمیایی تشکر می کنند 
من هم یک جانباز شیمیایی هستم وبا وجوداینکه ازنظر پزشکی به اثبات رسیده ولی کوچکترین حمایتی ازما نمیشود . اگر میدانستم بعد ازجنگ اینگونه دچار ذلت وحقارت میشوم همان موقع یک جوری خودم را سربه نیست میکردم. باسلام و اطلاع رسانی خدمت دوستان و همسنگران و همرزمان عزیزسید بزرگوارباکرامت ( آسیداحمدآقا ) خوشبختانه با آن همه سوابق درخشان تحصیلی و علم و ادب و فضل و کمالات و تقدس و اخلاص و سوابق جبهه و جنگ و جانبازی و شجاعت و رشادت ولی متأسفانه هنوز که هنوزاست احقاق حقوقش نشده و مشکلاتش درست و مرتفع نشده است!!!
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟