اعتياد من بدتر از علي بود، اما به زندگي برگشتم !

رضا رجبي، پيشكسوت باشگاه استقلال و تيم‌ملي يكي از ده‌ها فوتباليست كشورمان بود كه در دوران بازنشستگي رو به مواد مخدر آورد اما او حالا به عنوان يك مربي در عرصه فوتبال فعاليت مي‌كند و اعتياد را كنار گذاشته است.

کد خبر: ۱۲۱۹۹۹

تاریخ انتشار: ۰۴ مهر ۱۳۸۹ - ۱۱:۴۴ 26 September 2010

کد خبر: ۱۲۱۹۹۹

| ۰۴ مهر ۱۳۸۹ - ۱۱:۴۴ 26 September 2010 |

7609 بازدید

او كه به خوبي شرايط اين روزهاي علي اكبريان را درك مي‌كند، براي بخشش اين فوتباليست بيمار و البته مجرم درخواست‌ها و دلايلي را مطرح مي‌كند: «اول از همه بگويم كه صحبت‌هاي من نه براي علي اكبريان كه براي علي اكبريان‌ها است. من از اين پنجره صحبت مي‌كنم. مسيري كه علي اكبريان امروز در آن قرار دارد را خودم طي كردم. من به خاطر كساني صحبت مي‌كنم كه مثل ديروز من و امروز علي با مشكل اعتياد دست و پنجه نرم مي‌كنند. نبايد به علي به چشم يك مجرم نگاه كرد. من او را مجرم نمي‌دانم. اعتياد يك بيماري است نه يك جرم.»

گل : رجبي با قاطعيت مي‌گويد اكبريان يك موادفروش نيست و نبايد او را يك قاچاقچي دانست: «كسي كه موادفروش است و كارش بدبخت كردن جوانان و سوداگري است، هرگز خودش به مواد آلوده نمي‌شود اما يك فرد معتاد براي مصرف خودش هميشه مقداري مواد همراه دارد و نگهداري مي‌كند. از دو سال قبل در جريان داستان زندگي علي اكبريان هستم. او را به خوبي مي‌شناسم، حتي مي‌توانم بگويم چراعلي به اين روز افتاد. اين موضوع را مي‌توان ريشه‌يابي كرد. اين موضوع گاهي ريشه در دوران كودكي يك فرد پيدا مي‌كند. علي هم انسان بسيار احساسي، مهربان و خوبي است. فكر مي‌كنم شرايطي كه علي امروز در آن قرار گرفته، او را به نقطه عجز و پشيماني حقيقي رسانده و حالا وقت كمك به او براي بازگشت است.» رجبي معتقد است كه اكبريان هم مي‌تواند مسيري كه خودش در گذشته طي كرده را پشت‌سر بگذارد:

«من اين حرف‌ها را از روي تجربه‌اي كه دارم مي‌گويم. شرايط من بدتر از علي اكبريان بود. البته من چنين جرمي در پرونده‌ام نبود، اما اگر اعتياد من هم ادامه پيدا مي‌كرد و كمكم نمي‌كردند، من هم به اين جرم مي‌رسيدم اما همه به من كمك كردند و فرصت دادند تا برگردم. حالا اين فرصت بايد به علي اكبريان هم داده شود. تمام جامعه فوتبال از رسانه‌ها، صدا‌و‌سيما و حراست گرفته تا فوتباليست‌ها و باشگاه استقلال به من كمك كردند. من به مرحله عجز و پشيماني رسيدم و اعتياد را كنار گذاشتم. يك اتفاق من را به عجز رساند. حالا اين اتفاق براي علي هم رخ داده و آماده بازگشت است. علي سوداگر و قاچاقچي نبود. او كسي نبود كه جوان‌ها را قرباني مي‌كرد. او خودش يك قرباني، مصرف‌كننده و بيمار است. نبايد به اكبريان نگاه يك مجرم را داشته باشيم.» رجبي براي كمك به اكبريان مصرانه درخواست بخشش و كمك دارد: «چون خودم تجربه دارم اين را مي‌گويم. اگر به علي فرصت داده شود، زندگي او عوض مي‌شود و اعتياد او ديگر تكرار نخواهد شد. همان‌طور كه اين اتفاق براي من رخ داد، همان‌طور كه از من حمايت كردند بايد از اكبريان هم حمايت شود. دادن يك فرصت دوباره به اكبريان باعث مي‌شود تا اكبريان‌هاي ديگر هم انگيزه و اميد بگيرند تا به زندگي سالم برگردند. خودم تا به امروز هر كاري از دستم برآمده انجام دادم. مي‌خواهم از طريق دوستانم با قوه قضاييه، صدا‌و‌سيما و مسوول پرونده علي صحبت داشته باشم. به خاطر زن جوان و فرزند كوچك علي هم شده بايد به او يك فرصت دوباره داد. در داستان‌ها و احاديث هم شنيديم كه حضرت علي(ع) هم با رافت، گذشت و مهرباني برخورد مي‌كردند. در گذشته هم چند بار سعي كرد تا اعتياد را كنار بگذارد و در چند مورد از من درخواست كمك كرد، اما چون به عجز نرسيده بود، نشد اما حالا به عجز رسيده است.»

اين پيشكسوت فوتبالي از رسانه‌ها هم گلايه‌هايي دارد: «رسانه‌ها نبايد اين موضوع را رسانه‌اي مي‌كردند. اول بايد اجازه مي‌دادند تا به شكل نامحسوس به علي كمك مي‌شد، آن‌وقت اگر جواب نمي‌داد، از طريق رسانه‌اي كردن براي بخشش او كمك بيشتري صورت مي‌گرفت. مثلا تيتر زده بودند طناب اعدام بر گردن فوتباليست سرخابي. يعني خودشان در نقش قاضي حكم صادر كردند. اين كارها درست نيست. اسلام ديني است كه هميشه براي بازگشت و اصلاح شدن به انسان‌ها فرصت مي‌دهد. خدا ستار العيوب است. دواي درد اعتياد، رسيدن به خدا و توكل است. همان‌طور كه تمام جامعه ورزش و مسوولان نظام براي بازگشت من به زندگي و نجات از دام اعتياد كمكم كردند، توقع و انتظار دارم تا به علي اكبريان هم كمك كنند. آنها به من كمك كردند تا دنياي ويران شده و اعتماد به نفس از دست داده خود را به زيبايي بازسازي كنم و به‌دست آورم. عاجزانه مي‌خواهم رافت و بخشش اسلامي شامل حال علي هم شود. البته نه فقط اينكه او را از زندان آزاد كنيم، بلكه كمك كنيم تا به زندگي سالم برگردد، همان‌طور كه من برگشتم.

بايد تلاش كنيم تا از علي يك همسر و يك پدر خوب بسازيم و حتي يك فرزند خوب براي مادرش. اگر فقط جلوي اعدام او را بگيريم و دوباره ولش كنيم، فايده‌اي ندارد. اگر به اميد و لطف خدا، علي به زندگي برگردد، خودم از تمام توان و تجربه‌ام براي كمك به او بهره مي‌گيرم. علي من را قبول دارد، با اينكه همبازي او نبودم، اما آرزو مي‌كنم يك روز در تيم پيشكسوتان كنار او بازي كنم و شاهد بازگشت او به فوتبال و زندگي باشيم.»

اشتراک گذاری