توزیعناعادلانهامكاناتآموزشی در چهارمحالوبختیاری
حوزه آموزش در استان چهارمحال و بختیاری به بركت دولتهای بعد از انقلاب اسلامی با اقدامات مؤثری همراه بوده است اما متأسفانه مدیریتهای مختلف با سلیقه های متفاوتی ایراداتی را به همراه داشته است. مشکل عمده رعایت نشدن استانداردهای یكسان در سراسر استان است؛ به این معنی كه فضاهای آموزشی كه در مركز استان ساخته میشوند بسیار شیك، مدرنتر و مجهزتر از سایر مناطق استان است.
"نورالله حیدری دستنایی" نماینده اردل، فارسان، کیار و کوهرنگ در یادداشتی که در هفته نامه زردکوه منتشر شد به بررسی مشکلات آموزشی استان چهارمحال و بختیاری پرداخت:
در مجموع موجی در بین مردم در حال شكلگیری است چرا که اتفاقی ناعادلانه در حوزه آموزش اتفاق افتاده است که ما را رنج میدهد. بین مدارس استان از نظر فضاهای آموزش نباید تفاوتی وجود داشته باشد. البته استدلال مسئولان این است كه جمعیت در مركز استان بیشتر است اما اگر مدارس استان ما در مركز از جمیع جهات مجهزتر باشد و در روستاها حتی امكانات جانبی وجود نداشته باشد؛ تبعیض بزرگی به وجود میآید كه در رفتارهای آموزشی مؤثر است.
ناگفته نماند از این نهضت فراگیر ساختوساز در دولتها بهخصوص دولت نهم و دهم حمایت میكنیم اما متأسفانه توزیع امكانات عادلانه نیست. در بحث آموزش و پرورش در استان ما، مدیریت كنونی این سازمان كه همان اداره كل آموزش و پرورش است، متأسفانه ضمن ویژگیهای مثبت، جایگاهی میان فرهنگیان ندارد به این معنا كه عدم تعامل ایشان با سایر سازمانها و حتی فرهنگیان و عدم ایجاد فرصت كه مطالب و پیشنهادها بیان شود سبب شده است بدبینی نسبت به او پیش بیاید. بنده بارها و بارها درخواست كردم كه در این رفتار تجدیدنظر كنند. فرهنگیان نیز بر حسب حسن اعتماد، كارشان را انجام میدهند اما اگر رئیس فعلی به همه سلایق توجه میكرد؛ وضعیتمان بهتر بود.
در حوزه مسائل آموزشی در شرایط حداقلی قرار داریم به طوری كه جماعت فرهنگیان وظایفشان را در حد عادی و متعارف انجام میدهند اما در بحث خلاقیت و ابتكار عمل مقداری كم كاری داریم كه به دلیل نبود خلاقیتهاست. ضمن اینكه دارای فرهنگیان خوبی هستیم اما ناراحتیهایی هم در این زمینه وجود دارد كه موجب نارضایتی فرهنگیان نیز شده است. در حوزه پرورش شرایط متفاوتی وجود دارد؛ در حوزه معاونت پرورشی تلاش میشود كه ارتباط خوبی با سایر افراد برقرار شود اما باید جانب انصاف را رعایت كنیم و از حق نگذریم كه در فضای آموزش و پرورش فعالیتهای خوبی صورت میگیرد. ما در بسیاری از آزمونها و انواع مسابقات علمی رتبههای خوبی كسب كردیم كه البته تلاش خود دانشآموزان و خانوادههایشان بود، نه اینكه نسبت به نظام و وضعیت آموزشی كشور ناشكر باشیم اما در مقابل تواناییهایمان كمبودهای زیادی داریم.
اگر مصوبات دولت در حوزه آموزش را با سایر استانها مقایسه كنیم میبینیم كه تفاوت فاحشی بین استان ما و سایر استان ها وجود دارد، در بحث برگزاری انواع اردوها، امكانات رفاهی، وسایل و تجهیزات آزمایشگاهی و بهداشتی كمبودهای زیادی داریم شاید آن استانها درآمدهای جانبی داشته باشند اما ما نه بودجه و نه امكانات كافی داریم. در حوزه پرداخت حد محرومیتها به فرهنگیان متأسفانه با مشكلات عدیدهای روبهرو هستیم به طوری كه با نوسانها و تأخیرهای غیر قابل توجیهی پرداخت میشود.
سرانه دانشآموزان نیز پایین است به عبارت دیگر اگر قرار است یك نرخ را اعلام كنیم استان ما متضرر خواهد شد به این دلیل كه بیشتر مدارس به علت پراكندگی كمجمعیت هستند اگر قرار باشد یك رقم را در نظر بگیریم، یك مدرسه كه 1500 دانشآموز دارد مبلغ جزئی نصیبش میشود. در واقع در بحث سرانه نباید آمار دانشاموزان را ملاك قرار دهیم.
