آیا روزنامه نگاران وجراید زرد شدند ؟!

نقد کردن ، حرفه ی ماست و انتقاد صحیح و البته عادلانه در بسیاری مواقع می تواند مثمر ثمر واقع شود و واقعیتها را در معرض دید و به دنبالش اصلاح آن قرار دهد . در این مقول قصد داریم برای یک بار هم که شده ، وضعیت امروز روزنامه ها و خبرگزاریهای ورزشی را به نقد بکشیم و در پس آن از واقعیتهایی سخن بگوییم که ماحصل شیوه ی جدید روزنامه نگاری ورزشی ، در ورزش ما شده است.

 

کج رفتاریها ، تیتر یک روزنامه ها

نیم نگاهی به جلد روزنامه ها و سر تیتر خبرها در سایتهای خبری نشان می دهد که آنهایی ، در اکثر مواقع عکس و اسمشان بر روی جلد روزنامه ها خود نمایی می کند ، که یا سخنان نیش داری به زبان آورده اند ، یا به طریقی به هم صنف خود بی احترامی کرده اند ، یا حاشیه درست کرده اند ، یا از مسیر مستقیم منحرف شده اند و ... . در اکثر مواقع ، کارهای درست و حرفهای مثبت اهالی ورزش آنچنان مورد توجه رسانه ها قرار نمی گیرد که حواشی و کج اخلاقیها و کج رفتاریها ، و اینجاست که متاسفانه باید به بسیاری از آنان که رسانه ها را امروز " زرد " خطاب می کنند تا حدودی حق داد !

با خودمان که تعارف نداریم ، فلان مدیر خانه نشین وقتی اسم و عکسش روی جلد روزنامه ها می رود که در مقابل بهمان باشگاه موضع بگیرد ، پیشکسوت خانه نشین وقتی دوباره در سر تیتر خبرها قرار می گیرد که بی احترامی و بر زبان آوردن سخنان ناروا را سر لوحه ی کارش قرار دهد ، فلان بازیکن زمانی دوباره مطرح می شودکه حرکتی خلاف عرف از او سر زده باشد ... .اشکال از خودماست . ما که این روزها به بدیها بیشتر از زیباییها بها می دهیم تا جاییکه ، بازیکن نیمکت نشین با یک تلفن به دوست مطبوعاتیش می گوید: سه ماه است که حرفی از من در روزنامه ها گفته نمی شود، می خواهم دوباره مطرح شوم پس فلان حرف را از قول من خطاب به بهمانی بنویس و آن بی احترامی ، همراه با عکس آن بازیکن فردا تیتر یک روزنامه ها می شود !

اصحاب رسانه ها ، اگر بیشتر از اینکه بر روی کجیها و ناراستیها زوم کنند ،کمی هم به ساختارها ، اصول ، کارهای درست و منطقی و ... می پرداختند ، امروز اهالی ورزش برای در معرض دید قرار گرفتن ، بیراهه را انتخاب نمی کردند .

متاسفانه بسیاری از دوستان همچنان بر این باورند که توجه به حاشیه های بد رنگ به جای پرداختن به اصول هنوز هم برای خوانندگان و مخاطبان جذاب تر است ، به زعم نگارنده شاید این دیدگاه ده سال پیش ، تا حدودی واقعیت داشت اما باید گفت ، با دقت و توجهی عمیق تر بر جامعه می توان به این نتیجه رسید که رشد فکری و اجتماعی مردم ، در سالهای گذشته ، امروز ملت ما را به سطحی از شعور و آگاهی رسانده است که دیگر این دست اخبار و مطالب ارضائشان نمی کند. ملت ایران هم گام با پیشرفت ارتباطات و تکنولوژی امروز به سطحی از دانش و معلومات رسیده اند که خواسته هایشان متفاوت با ده سال قبل و چیزی ورای این دست مسائل باشد .

 

 نیم نگاهی به افت تیراژ روزنامه ها و برخورد مردم با حواشی ورزش و علی الخصوص فوتبال خود موید این نکته است ... این که حسن روشن که روزی ، روزگاری بازیکنی محبوب و توانا برای اهالی فوتبال محسوب می شد و فوتبالدوستان خاطرات طلایی او و استقلال را همواره در خاطرشان محفوظ داشته بودند ، امروز برای مطرح شدن دوباره و قرار گرفتن در سر تیتر خبرها ، روش بی احترامی کردن به دیگران را در پیش بگیرد ، نه تنها جذابیتی برای مخاطبان ندارد ، بلکه همه آن خاطرات خوب را هم مکدر می کند و یا اینکه واعظ آشتیانی ، مدیر عامل سابق استقلال تصمیم بگیرد برای حضور دوباره در متن اخبارو جلد روزنامه ها ، با باشگاه پاس وارد دعوا شود به هیچ عنوان برای اهالی فوتبال جالب نبوده و نخواهد بود ، و از این دست مسائل که به لطف تفکرات برخی دوستان رسانه ای به هیچ وجه کم هم نیستند ...

باید راه و روشمان را عوض کنیم ، اهالی ورزش و فوتبال باید به این نتیجه برسند که برای رفتن روی جلد روزنامه ها نیازی به بی احترامی کردن و از دایره اخلاق خارج شدن نیست ، باید با پرداختن بیشتر به اصول به مخاطبان نشان داد که رسانه ها هم همراه و همگام با سایر اقشار جامعه پیشرفت و ارتقاء را سر لوحه کارشان قرار داده اند و باید به گونه ای رفتار کرد و اهالی ورزش را به این باور رساند که اصحاب رسانه با توجه به خاستگاه و رسالتی که دارند اگر هم گهگداری زرد به نظر رسیدند ، زردیشان در آن مورد خاص مطمئناً نتیجه آتشی بوده است که بر تن جامعه در نتیجه آن موضوع افتاده است و لا غیر و به قول سهراب ،
چشمها را باید شست ، جور دیگر باید دید