آيا با تغيير احمدينژاد، همه مشكلات حل ميشود؟
در شرايطي كه يك سال تا دوره دهم انتخابات رياستجمهوري باقي مانده است، اجماع قابل توجهي در ميان برخي نخبگان، چهرههاي سياسي، محافل دانشگاهي و رسانهها به وجود آمده است كه با تغيير رياستجمهوري ـكه در صورت عدم شركت يا عدم پيروزي دكتر احمدينژاد در انتخابات رياستجمهوري آينده رخ ميدهد ـ اكثريت قريب به اتفاق مشكلات كشور اعم از مشكلات سياسي، اقتصادي و بينالمللي حل خواهد شد.
آيا به راستي، اينگونه است و بيشتر مشكلاتي كه امروز جامعه و حكومت از آنها رنج ميبرند، توسط آقاي احمدينژاد ايجاد شده كه با كنار رفتن او از مسئوليت، اين مشكلات حل شوند؟!
نخبگان براي پاسخ و دفاع از موضع خود، استدلالهاي گوناگوني مطرح ميكنند؛ اينكه با وجود درآمد سالانه هشتاد ميليارد دلاري كشور، مشكلات اقتصادي عظيم جامعه را فرا گرفته يا آنكه فضاي سياسي كشور به شدت ملتهب و تنشآميز شده و ديگر مسئولان كشور از سوي دولت متهم به كارشكني، فساد و ... ميشوند يا در عرصه خارجي، روابط ايران با بيشتر كشورهاي توسعهيافته و حتي منطقه دچار چالش شده و ادعا ميكنند، همه اينها ناشي از سخنان و عملكرد رئيسجمهور در سه سال اخير است؛ بنابراين، با تغيير رياستجمهوري، بخش عمده مشكلات كشور حل شده و جامعه از وضعيت بحراني كنوني رها ميشود؟
اما آيا اين استدلال درست است؟ هرچند تنها با بسنده کردن به سخنان چهرههايي چون دكتر رهبر، دكتر دانش جعفري و حجتالاسلام پورمحمدي، سه تن از اعضاي شاخص دولت نهم كه در بين راه از اين قافله جدا شدهاند، نميتوان برخي از حقايق موجود در اين استدلال را كتمان كرد، اما اين که اين معضلات معلول دولت نهم است، يا آنكه اين مشكلات در جامعه بوده و در اين دوره به خاطر عملكردهاي ضعيفتر حاد شده است، پرسشي است که نياز به تأمل دارد.
براي نمونه، در مشكلات اقتصادي، استفاده نامناسب از افزايش درآمد نفتي براي ايجاد رونق اقتصادي و رفاه و تأثير نداشتن آن در زندگي مردم، پديدهاي نيست كه مختص دولت نهم باشد، در سالهاي 1382و 1383 كه درآمد نفتي كشور با شيبي نسبتا سريع رو به افزايش رفت، نيز نظير همين پديده رخ داد و بدون آنكه تأثير چشمگيري در زندگي مردم پديد آورد، واردات كشور در دو سال، 70 درصد افزايش يافت. واردات بيرويه اثرات منفي بر اشتغال و توليد داخلي بر جاي گذاشت؛ نظير همين پديده در سالهاي 1370 و1371 رخ داد و به دليل ضعف کنترل بانک مرکزي، افزايش 30 درصدي واردات کشور که با کاهش قيمت نفت همراه شد، موجب بحران بدهيهاي خارجي شد؛ بنابراين، استفاده نامناسب از افزايش درآمدهاي نفتي، مشکل سنتي دولتها در ايران است و البته در دولت نهم، ابعاد اين مشکل افزايش يافته، اما ريشه اين مشکل در فرهنگ مديران اقتصادي کشور در استفاده از سريعترين و سادهترين راه براي استفاده از درآمد نفتي، يعني واردات است.
در عرصه سياسي نيز هرچند رويه رئيس دولت و برخي وزرا، مبني بر متهم کردن ديگر مسئولان به کارشکني و تخلف در 24 سال گذشته كمسابقه است، اما آيا همين رويه به صورت كارسازتر و پيچيدهتر از سوي صاحبان قدرت در دولتهاي گذشته به کار گرفته نشده است؟
منفعل کردن و تضعيف نهادهاي قانوني همانند مجلس و قوه قضاييه که به عنوان يکي از انتقادهاي بزرگ به دولت نهم مطرح ميشود، آيا در گذشته بيسابقه بوده است و آيا برخي از همين منتقدان امروز، با همه توان خود در راستاي منفعل کردن مجلس پنجم در برابر دولت اصلاحات نکوشيدند و آيا رئيس كنوني و قبلي قوه قضاييه، به دليل صدور احکام توسط برخي دادگاهها، به شدت مورد تخريب رسانههاي اصلاحطلب قرار نگرفتند؟
چه کسي ميتواند موج گسترده ترور شخصيت هاشمي رفسنجاني در سالهاي 1378 و1377 را که توسط احزاب حاکم مشارکت و مجاهدين انقلاب براي انتقام از وي به دليل ورود كارگزاران در انتخابات خبرگان و جلوگيري از ورود هاشمي و رياست بر مجلس ششم سازماندهي و توسط مطبوعات وابسته به اين احزاب و چهرههايي چون گنجيها و عبديها اجرا شد، انکار کند؟ ارتباط دادن مخالفان سياسي به انواع اتهامات اقتصادي سياسي و حتي اخلاقي، شگردي بود که بارها از سوي رسانههاي تندرو اصلاحطلب و با اشاره برخي از چهرههاي به ظاهر ارزشي آنان استفاده شد و امروز که جريان حاکم، همين شيوه را عليه آنان به کار ميبرند، احساس شگفتي ميکنند.
اسطورهسازي درباره رؤساي جمهور نيز پيش از احمدينژاد سابقه داشت؛ هرچند پيشتر رئيسجمهور با پيغمبر مقايسه نشده، اما گاه از سوي حاميان خود با هالهاي از تقدس همراه شده تا از نقد مصون بماند؛ اسطورهسازي از هاشمي و خاتمي در زمان قدرتشان، پديده اي نيست که نياز به آوردن شاهد داشته باشد.
استفاده از يک گروه خاص در دولت نهم که به حلقه علم و صنعت، شهرداري تهران يا استانداري اردبيل موسوم است، نيز در دولتهاي پيش نه به عنوان اطرافيان رئيسجمهور، بلکه به عنوان هسته مرکزي برخي محافل و گروههاي سياسي سابقه داشته و چه بسيار افرادي را نه با معيارهاي شايستگي، بلکه به دليل انتسابات خانوادگي يا سياسي به مسئوليت رسانيده است.
عوامگرايي يا پوپوليسم نيز که از سوي نخبگان به عنوان نقطه ضعف محوري دولت نهم عنوان ميشود، بسيار گستردهتر از سوي اصلاحطلبان، هم در موضوعات اقتصادي مانند حزب اعتمادملي و هم در موضوعات فرهنگي مانند دامن زدن به لااباليگري فرهنگي در سالهاي نخست اصلاحات و حتي انتخابات نهم براي جذب آرا ديده شده است.
بنابراين، ديده ميشود بيشتر نقاط ضعف دولت نهم و دکتر احمدينژاد، نه تنها پديده بيسابقهاي در کشور نبوده، بلکه ريشههاي فرهنگي در احزاب، گروهها و ذهنيت مديران و چهرههاي سياسي و اقتصادي کشور دارد و اگر امروز نمايش صريح، همزمان و گسترده اين نقاط ضعف، موجب تمرکز توجه به آنها ميشود، در گذشته به دليل عدم همزماني ابعاد کوچکتر و پوشاندن ماهرانه اين نقاط آسيب، توجه نخبگان به آنها جلب نشده بود.
بايد دانست دکتر احمدينژاد، چهرهاي منحصربهفرد و استثنايي نيست؛ چه از نظر مثبت و چه از بعد منفي.
احمدي نژاد، فردي پرورش يافته در همين فضاي سياسي و فرهنگي مديريت کشور است و اگر اشکالاتي دارد، بايد اين نقاط آسيب به صورتي بنيادي شناسايي و چارهانديشي شود و اگر اين مسائل، موجب بروز مشکلاتي براي جامعه ميشود، بايد جامعه سياسي به اندازهاي از تکامل برسد که راه حرکت مسئولان، از اين مشکلات در امان باشد.
رئيسجمهور آينده کشور، چه از اصولگرايان باشد و چه از اصلاحطلبان و يا حتي اگر بار ديگر دکتر احمدينژاد به رياستجمهوري برگزيده شود، کم و بيش با اين آسيبها روبهرو خواهد بود و راهكار، تنها در تغيير رئيسجمهور خلاصه نميشود، بلكه بايد فراتر از تغيير نام به تحول در راه و رسم، رويه و عملکرد جامعه سياسي کشور انديشيد.
همچنين بايد نگاه به قدرت و نگرش به سطح و محدودههاي رقابت سياسي در جامعه متحول گرديده و منشور اخلاقي و علمي بر گفتار و رفتار مسئولان و چهرههاي سياسي حاکم شود، تا اين ميزان وابستگي گزاف سرنوشت کشور به نقاط قوت و ضعف فردي کاهش يابد.
تا چه زمان بايد انتخابات به انقلاب تبديل شود و مسئولان جديد در نفي اسلاف خود بکوشند؟ آيا زمان تغيير ما فرا نرسيده است؟
شما بيشتر از اينكه بخواهيد از احمدي نژاد حمايت كنيدبه دنبال محكوم كردن اصلاح طلبان هستيد بهتر است فكري به حال مملكت بكنيد و دست از اين سياسي كاري هاي ظاهرا زيركانه و واقعا جاهلانه برداريد. در هر حال حل ريشه اي معضلات واقعيتي است كه در اين مقاله ذكر شد و ما هم اميدواريم از بين همه گفته هاي زيركانه تان اين يكي را بچسبيد.
می دانم طبق معمول درج نمی کنید. ولی باید گفت اگر همه اش نه بخش قابل توجهی آری. اينقدر نظرات حضرتعالي جالب است كه از ارائه نام احتياطا خودداري شده است .درعين حال دم خروس نشان مي دهد كه ازطرفداران حضرت ايشان هستيد . دراينصورت جاي خوشبختي است ، چون مي توان گفت كه آش دست پخت رفيق شما آنقدر شور است كه طرفداران ابشان هم شوري آنرا حس كرده اند . محض اطلاع شما يادآور شوم كه با شاخص هاي قوي مي توان نشان داد ادامه حكومت رئيس جمهور محترم ايران عزيز را ازچشم جهانيان واسلام عزيز را ازچشم ايرانيان مي اندازد .آيا باز هم موافق ترديد در تغيير اين بزرگوارهستيد؟ 
حق با شماست كه اين مشكلات قبلا هم بوده، اما ما انتظار داريم دولتهاي جديدتر در مسير حل اين مشكلات حركت كنن نه اينكه به اونها دامن بزنن. احسنت و ایواللهخداوکیلی که کاملا بی طرف ومنصفانه نوشتید.مثلا من یادم هست وقتی آقای هاشمی رئیس جمهور شد وکرباسچی شهردار بود همین تورم فعلی در بخش
مسکن پدید آمدمردم برای خرید سکه ودلار سراز پا نمی شناختندخوب است هروقت دولت نهم رانقد میکنید همینطور مقایسه ای باشد موفق باشید.
با سلام. ضمن تاييد صحبتهاي شما در سايت وزين تابناك،نظر بنده اين است كه مقايسه اين عوامل به دوره هاي قبل كار درستي نيست. يكي از مهمترين مسايلي كه مطرح هست اين است كه كليه ضعفهاي بر شمرده شده كه منجر به فضاي ملتهب كنوني شده است، در كنار هم وجود دارد حال آنكه به گواه نويسنده اين عوامل در هر دوره اي به طور جداگانه وجود داشته و در مسايل ديگر گم شده است. بايد مشخص شود چرا تمامي نقطه ضعفهاي گذشته باهم و در يك دوره بروز ميكند و آيا شخص موثر است. از نظر من شخص كاملا موثر است. نكته بعدي اينكه شما فرموديد احمدي نژاد آدم استثنايي نيست. درست گفتيد ولي مشخصا رييس جمهور بايد فرد استثنايي باشد. اميدوارم سانسور نكنيد چون به نفعتان نيست. خوشبختانه اين تحليلي دامن هر چي ناكارمدي دولت بود رو پاك كرد. وقتي رييس جمهور اعلام مي كند كه من نيازي به وزير ندارم و سرباز مي خواهم اين يعني كه كارشناسي در اين مملكت تعطيل شده. دولتهاي قبلي حداقل اينقدر بي پروا نمي گفتند كه نيازي به فرمول و محاسبه ندارند. اين دولت همه اصول علمي و غير علمي را زير سوال برده و حتي بعضا با استخاره تصميم مي گيرند. اين دولت مديراني را گذاشته كه بر اساس شانس و تصادف تصميم مي گيرند كه اين بلا سر ملت درامده. تورم نمود عيني و واقعي تصميمات نسنجيده كارگزاران دولت نهم است. نمود سياستهاي ديپلماسي خارجي و هسته اي بعدا روشن خواهد شد اما مطمئن باشيد دست كمي از آوارگي اقتصادي نخواهد داشت. با سلامبنده حقير پيشنهادي داشتم.
حال كه متوجه شديم آقاي رئيس جمهور در به وجود آمدن اين مشكلات مانند گراني وتورم كمرشكن وساير مشكلات داخلي وخارجي بي تقصير وبي گناه بوده اند و با عوض شدن احتمالي ايشان باز هم همين آش است وهمين كاسه پس به احتمال زياد تمام تقصيرها به عهده مردم است.بنابراين پيشنهاد مي كنم تمام مردم ايران رابا مردمي بهترعوض كنيد.شايد انشاالله مشكلات حل شود وبر تمام منتقدين بي انصاف ثابت شود كه اين مردم مقصر بوده اند نه سياستهاي آقاي احمدي نژاد.
بنابراین باید به دکتر احمدی نژاد به علت معطوف داشتن نظر نخبگان به مشکلاتی که سالهای متمادی وجود داشته اما مورد غفلت بوده اند ، تبریک گفت ؟! 
برادر محترم در کدام دوران ما اینچنین از نظر روابط خارجه با مشکل مواجه بوده ایم 2 در کدام دوره این حجم عظیم تورم کمر ملت را شکست 3 در کدام دوران بازار بی ثبات و درهم داشتیم 4 در کدام دوران اینچنین بحران مالی گریبان بانکها را گرفته بود 5 در کدام دوره این همه وزیر عوض شد 6در کدام دوره مسکن 5 برابر شد 6 کدام رییس جمهور خودش را وارد به همه امور میدانست 7در کدام دوره سخنان یک رییس جمهور برای مملکت و مردم مشکل درست کرد اقا یا خانم نویسنده خودتان خوب میدانید که یک شوخی بزرگ نوشتی و بس