چرا بايد ري، ورامين، اسلامشهر و... در پرتو تهران بسوزند؟

شهرستان ري با قدمت چند هزارساله كه در تاريخ و تمدن ايران و اسلام سابقه درخشاني داشته و از نظر رونق علم و مذهب در سطح شهرهاي بزرگ ايران و دنيا به شمار مي رفته است از زمان قاجار و بعدا دوران پهلوي مورد بي مهري قرار گرفت.

در واقع پس از انتخاب تهران به عنوان پایتخت کشور از سوی آغامحمدخان قاجار و سپس تبدیل شدن به شهری بزرگ اكثر زمين هاي مرغوب آن و باغ های افسانه اي آن از شهرستان ري جدا شد و به دست مهاجرين افتاد و کم کم به مرور زمان، به دليل بالا رفتن قيمت زمين هاي مسكوني تماما تبديل به مسكن شد.

ضمن اینکه به دليل مذهبي بودن شهرستان ري و نیز ورامين و قرچك و داشتن موضع مخالف ظلم حاکم در حوادثی چون مشروطه و ملي شدن نفت و به ويژه پانزده خرداد سال 42، این مناطق و اهالی آن طي صد سال اخير قبل از انقلاب همواره مورد غضب شاهان قاجار و پهلوي قرار گرفتند.

اما، حال سئوال اينجاست كه در دوران جمهوري اسلامي به شهرهاي ري، ورامين، اسلامشهر، قرچك و پاكدشت چه مقدار رسيدگي شده است؟

در واقع اگر بخواهیم خیلی رک و ساده بگوییم اینکه، در حالی که خیل زیادی از شهدا و رزمندگان تهران از همين مناطق بوده و اهالی این شهرها در طول این سی سال همواره در راهپمايي ها و دیگر صحنه هاي انقلاب اسلامي بيشترين نقش و حضور را داشته اند، چرا وضعیت آنها آنچنان که باید و شاید نیست؟

دلايل اصلي نرسيدن مطلوب به اين شهرستان ها مي تواند مسائل و علل زير باشد:

1 ـ اين شهرستان ها تابع استانداري تهران هستند و چون استانداري تهران تحت الشعاع حضور دولت و وزارتخانه ها قدرت اداري و اختيارات لازم را ندارد اين شهرستان ها ناگزیر، هزينه زير امر استانداري تهران را بايد بپردازند.

2 ـ شهرداري تهران به دليل ارتباطي كه با مقامات دولتي طي پنجاه سال اخير داشته هميشه حق اين شهرستان ها را پايمال كرده است که بارزترين مورد آن روشن نبودن حدود مرزي و سرزميني اين شهرستان ها با شهر تهران است و همین مسئله سبب شده تا اين شهرستان ها هزينه تهران را پرداخته ولي از منافع آن بهره مند نشده اند.

3 ـ عدم جدايي نمايندگان مجلس شوراي اسلامي اين شهرستان ها در ادامه قوانین دوران مشروطه موجب شده كه اين شهرستان ها از مدافعين واقعي حقوق خود در مجلس شوراي اسلامي بي بهره باشند، ضمن اینکه جناحي بودن نمايندگان تهران و گستردگي جمعيت تهران نيز از دلايل ديگر عدم رسيدگي نمايندگان تهران به اين شهرستان ها مي باشد.

نتیجه اینکه بهترين پيشنهاد براي حل مشكلات اين شهرستان ها اين است كه:

ـــ یا یک مجموعه اين شهرستان ها از تهران مستقل شده و با مدیریتی جدا و مستقل از مسائل تهران به آنها رسیدگی شود.

ـــ يا يك فدرال اقتصادي در اين منطقه با اختيارات كامل اقتصادي شكل بگيرد تا این منطقه بتواند مستقل از تشکیلات اداری تهران بزرگ، با درآمدی جدا و کافی اداره شود.

ـــ و يا يك استان نمونه توريستي، دانشگاهي و فناوري در اين منطقه به وجود بيايد.