چرا پرونده واسطههای فوتبال را به جریان نمی افتاد؟
براساس آخرين اخبار منتشر شده عليرغم تعيين سقف قرارداد 350 ميليوني باشگاههاي فوتبال به دليل عدم نظارت صحيح مراجع ذيصلاح امنيتي و قضايي از يك سو و عدم علاقه وزارتخانههاي صنايع و نفت براي بررسي دقيق و موشكافانه از نحوه هزينه كرد باشگاههاي ليگ برتري، دلالها در فصل دهم ليگ جولان دادند و با دور زدن قوانين به راحتي پولهاي هنگفتي به جيب زدند.
به گزارش رجا، دردآور اين است كه حتي در اين ميان آژانسهاي نقل و انتقال بازيكن و مدير برنامههاي رسمي فيفا كه مجوز فعاليت قانوني دارند و لااقل از درآمدهاي كسب شده، ماليات ميپردازند نيز به حاشيه رانده شدند و عدهاي دلال معروف كه متاسفانه با برخي تيمهاي بزرگ و ليگ ارتباطات گسترده دارند عنان اختيار را در دست گرفته و در پشت پرده و با انواع و اقسام حيلهها بازيگردان اصلي صحنه نقل و انتقالات شدند.
واضح است براي افرادي كه پول كثيف دلالي در فوتبال زير زبانشان مزه كرده هر چقدر مبلغ قرارداد بازيكنان بالاتر باشد سهم دلالي بيشتر بوده، بنابراين تمام سعي و تلاش خود را معطوف افزايش قيمت بازيكناني ميكنند كه كيفيت و رفتار حرفهاي ندارند. اين عده به دليل هوچيگري، بازار گرمي، كم اطلاعي و كمبود دانش تخصصي برخي مديران باشگاهي با قيمتهاي نجومي وارد بازار نقل و انتقالات ميشوند.
در ليگي كه 18 تيم حضور دارند به جاي آنكه حداكثر 60-50 نفر جابجا شوند، هر تيم 12-10 تغيير دارد و اين وسط سرنخ همه مسائل باز ميگردد به همين دلالهاي شريفي كه به خاطر گردش چرخ اقتصاد فوتبال قيمتهاي كاذب را تبليغ ميكنند و با ابزار رسانهاي خود بازيكنان را مطرح و در بورس قرار ميدهند كه حداكثر 200 ميليوني ارزش دارند اما در رستورانهاي آنچناني يا دفاتر كار آقايان قيمتهاي 600، 700 يا 800 ميليوني به روي آنها گذاشته ميشود و بيچاره باشگاهي كه مديرش طعمه اين بازار گرمي و هوچيگري ميشود. اينكه روي كاغذ دلمان خوش باشد همه باشگاهها سقف قراردادهاي سازمان ليگ را رعايت كردهاند تنها پاك كردن صورت مساله است. مانند كبكي كه سر زير برف ميكند و گمانش اين است كسي او را نميبيند.
البته تا زماني كه دلالها با استفاده از ترفندهاي مختلف بر طبل ستارهسازي و ستارهگرايي ميكوبند مديران بخت برگشته باشگاهي نميتوانند به درستي تصميم بگيرند قيمت چشمپوشي از فلان ستاره نامدار برايشان چقدر است. اما به راحتي ميتوان بين مديران باشگاههاي دولتي اتحادي ايجاد كرد تا دلالهاي پول دوست نتوانند به صورت كاذب و تصنعي بازار نقل و انتقالات را تحت تاثير قرار دهند. البته در اين ميان نقش هيات مديره باشگاهها هم نبايد فراموش شود. اگر باشگاههاي ما مصوب شود هيچ مديري اجازه ندارد قراردادي كمتر از 2 يا 3 سال با بازيكنان ببندد. بازيكنان در اختيار دلالهاي غير رسمي هرگز اجازه جولان دادن سالانه را نخواهند يافت. گردش بازيكنان كمتر شده و ديگر لزومي ندارد مديرعامل باشگاه از ترس از دست رفتن صندلي مديريتياش تن به قراردادي با رقم بالا با تبصرههاي پاداش و بندهاي عجيب و غربي كه قوانين ليگ را دور ميزند، بدهد.
مدير باشگاهي قراردادي را منعقد ميكند و ميداند 3 سال خيالش از جانب فلان بازيكن جمع است و هر سال بايد به فكر جابجايي 3 يا 4 بازيكن باشد نه 10 تا 15 بازيكن لقمه چربي كه دلالهاي غيررسمي منتظرش هستند، منتظر بهار پول پرستان فوتبال يعني فصل نقل و انتقالات.
چرا دستگاههاي امنیتی و قضایی پرونده را به جریان نمیاندازند؟
با این حال انتظار میرود دستگاههای مسئول همانند سه سال پیش که پرونده دلالان و واسطههای شاغل در فوتبال ایران را با اهتمام و جدیت هرچه تمام دوباره به جریان بیندازند تا حاشیه امنی که از سوی برخی جریانها برای این اراد به وجود آمده با برخورد قانوني و قاطعانه دستگاههای مسوول از بین برود و بار دیگر فضا غبارآلود حاکم بر فوتبال ايران آفتابی و صاف شود. سخنان برخی کارشناسان در مقطع فعلی گواه این واقعیت است که فوتبال ایران با بودجه هنگفتی که از خزانه بیت المال تامین میشود امروز به بهشتی دل پذیر برای دلالان و سودجویان تبدیل شده تا آنها هر آنچه دوست میدارند را عملی کنند، بر اساس گفتههای رئیس کمیته تربیت بدنی مجلس شورای اسلامی مدارک و مستندانی در جریان بررسیهای کمیته تحقیق و تفحص از دستگاه ورزش به دست آمده که نشان از فعالیت مافیای دلالی در بيشتر سطوح مدیریتی ورزش است از این رو لازم است مسوولان درگیر با این پرونده در دستگاههای امنیتی و قضایی با جدیتی مثال زدنی با متخلفان برخورد کنند.
مسوولان پرونده مذکور میتوانند با کمک گرفتن از افراد دلسوز در این حوزه به راحتی کدهایی مشخصی را براي پیدا کردن دلالها و واسطهها در عرصه ورزش به ویژه حوزه فوتبال کشف کنند، به عنوان مثال یکی از کسانی که میتواند در این باره به آنها کمک کند رئیس سابق فدراسیون فوتبال است، محمد دادکان با صراحت لهجهای خاص عنوان کرده است:«چرا مربی که در زمان ما 13 میلیون تومان پول میگرفت الان 400 میلیون تومان پول میگیرد.»این مسائل نشان دهنده آن است که در فوتبال ما هیچ چیز سر جای خودش نیست و سودجویان و واسطهها با مانور قدرت از بی توجهی و سکوت مدیران نهایت استفاده را میبرند تا کیسههای خود را از بودجه بیت المال پر کنند.
