دو كلمه حرف حساب با مديرعامل جديد تامين اجتماعي

تغییر مدیرعامل تأمین اجتماعی درهفته اخیررا باید نتیجه پایان خط سیربی تدبیری‌های حوزه اطلاع رسانی طی18 ماه گذشته دراین سازمان بیمه گراجتماعی دانست.اسفند ماه سال 87 سرآغاز نوع جدیدی از مدیریت درسازمان تأمین اجتماعی بود که به زعم بيشترکارشناسان تامين اجتماعي، دست آورد های 58 سال تلاش و کوشش کارکنان این سازمان مردمی را ظرف 5/1 سال به بوته فراموشی و نیستی کشاند.

به گزارش ايلنا، باید پذیرفت که تنها درهفته تأمین اجتماعی بود که با پخش و انتشار مصاحبه های پی در پی علی ذبیحی( مدیر عامل سابق تامین اجتماعی) مدیران وي به ویژه مدیرکل روابط عمومی این سازمان با این واقعیت آشنا شد که توجه نکردن به حوزه اطلاع رسانی سازمانی بزرگ که بیش از 28 میلیون ایرانی را دراقصی نقاط کشورتحت پوشش خدمات بیمه ای و درمانی خود دارد می تواند چه تبعات زیان باری را برای این سازمان و مدیران ارشد آن به بار آورد.

اغراق نیست اگر بگوییم شرکت علی ذبیحی در مصاحبه برنامه تلویزیونی نگاه یک از شبکه یک سیماي جمهوري اسلامي خط پایانی بود بر آنچه او در 5/1 سال گذشته در این سازمان انجام داده بود ودرست پس از این مصاحبه بود که آقای مدیرعامل به اشتباه خود در تعطیلی زود هنگام موسسه آتیه و روزنامه خورشید پی برد و دانست که کارفرهنگی در دراز مدت نتیجه و سودآوری دارد و نباید به هزینه های آنی محصولات فرهنگی زیاد بها داد.

با این حال وی در مراسم معارفه مدیرعامل جدید این سازمان انتشار روزنامه خورشید را این طور معنا کرد که این روزنامه با «شعار»مردم را فریب می داد اما نگفت چرا این روزنامه به اصراراعضای شورای اطلاع رسانی دولت و به جاي هفته نامه اجتماعی ونیمه تخصصی آتیه این سازمان که 15 سال تجربه انتشار داشت و توانسته بود مخاطبان خاص خود را داشته باشد ایجاد وراه اندازی شد.

به اعتراف بيشتر کارشناسان حوزه کارگری و کارفرمایی و بازنشستگی گزارش ها و اخبار منتشره در هفته نامه آتیه بارها با ایجاد موج های مطبوعاتی از تصویب صدها قانون و تبصره که منابع و منافع‌ تامین اجتماعی را در مجلس و مجامع قانون گذاری به خطر می انداخت جلوگیری کرده است. عملکرد این نشریه در عدم الحاق این سازمان به وزارت کار یا وزارت بهداشت را نباید از یاد برد.

اما انتشار روزنامه خورشید که به نظر مي رسد ماهانه رقمی بالغ بر800 میلیون تومان هزینه دربرداشت از همان ابتداء با مخالفت مخاطبان تأمین اجتماعی روبرو شد. اما متولیان امر با خرید چاپخانه و وارد کردن دستگاههای چاپ ازکشور آلمان طرح ایجاد بزرگترین چاپخانه کشوررا در سر می پروراندند. به گمان آنها با راه اندازی چابخانه تمام هزینه های انتشار روزنامه خورشید ظرف 2 سال برگشت داده می شد و از آن پس نه تنها انتشار روزنامه برای سازمان هزینه در بر نداشت بلکه سود قابل توجهی را به تأمین اجتماعی واریز می کرد بنابراین، این گفته ذبیحی که با توقف انتشار روزنامه خورشید و انحلال موسسه آتیه از بودجه 13 میلیارد تومانی اختصاص داده شده 8 میلیارد تومان به سازمان عودت داده شد هم نمی تواند بیانی منطقی تلقی شود ، زیرا اگر چاپخانه مورد نظر راه اندازی می شد که البته هم اکنون مقدمات ایجاد و راه اندازی آن در حال تکمیل شدن است در نهایت ضرری به صندوق تأمین اجتماعی وارد نمی شد.

از طرف دیگر سود آوری محصولات فرهنگی در دراز مدت است درست مانند سود آوری آموزش و پرورش بنابراین نباید تنها به ظواهر یک مطلب توجه کرد و از آن نتایج دلخواه گوینده را گرفت . البته اهداف منتشرکنندگان روزنامه خورشید با ایجاد اختلاف بین دست اندر کاران و دخالت وزیر وقت رفاه منجر به تغییر هیأت مدیره موسسه آتیه ودر نهایت تغییر اساسنامه تأمین اجتماعی و آمدن علی ذبیحی به عنوان مدیر عامل در این سازمان شد. آغاز به کار ذبیحی با دستور توقف انتشار روزنامه خورشید و انحلال موسسه فرهنگی هنری آتیه همراه شد، تصمیمی که در آن مقطع به دلیل دلخوری کارکنان و مدیران میانی سازمان و تشکل های کارگری، کارفرمایی و کارفرمایی از انتشار روزنامه خورشید با موافقت آنها همراه شد غافل از این که با کمی اصلاح و باز انتشار هفته نامه نیمه تخصصی آتیه این مشکل به آسانی قابل حل بود .

جالب این که هیأت تحریریه هفته نامه آتیه که سالها در این حوزه فعال بودند و دارای تجربه های خوبي درحوزه اخبار و گزارشهای اجتماعی بودند به دلیل ضعف مسئولان حوزه اطلاع رسانی سازمان و بویژه واحد روابط عمومی در مشاغل غیرمرتبط و درواحد های اجرایی به صورت قراردادی ماده 20 با دستمزدهای پایین به کار گرفته شدند و این در حالی است که ابيشتر این افراد دبیر گروههای مختلف تحریریه و یا مسئولان واحد های فنی و هنری نشریه بودند.این افراد بارها نزد ذبیحی خواستار استفاده ازتوان آنها در جهت توسعه فرهنگ بیمه پردازی شدند اما در کمال ناباوری ذبیحی در مقابل آنها ادعا کرد که نمی دانسته در این سازمان خبرنگار و دبیرسرویس وجود داشته است.

تا قبل از انتشار روزنامه خورشید موسسه آتیه با 50 تا100 میلیون تومان سرمایه اولیه به کار خود ادامه می داد ودر طول 15 سال نه تنها هزینه زیادی بر سازمان تحمیل نکرده بود بلکه در مقاطع و سال های مختلف فعالیت آن برای سازمان توأم با سودآوری بود هرچند از فعالیت های فرهنگی نباید انتظار سود آنی داشت. در مقابل هزینه هایی که این موسسه گاهی بر دوش سازمان وارد می کرد ، جلوگیری از تصویب قوانینی که سرمایه های این سازمان را به خطر می انداخت صدها برابربیشتر برای این سازمان ارزشمند بود . با تمام این تفاسیر در طول یک سال و نیم گذشته خلاء هفته نامه آتیه بر همگان آشکار شد.

این خلاء در عمل بازار شایعات را در تمام مدت مدیریت ذبیحی داغ نگاه داشت و منجر به گمانه زنی های مختلف از سوی افراد و مسئولان مختلف شد. نداشتن نشریه برون سازمانی مسائل و مشکلات این سازمان را در بوق و کرنا کرد و در عمل منجر به تصویب قوانین مخالف منافع سازمان در مجامع قانون گذاری گردید . با تغییر مدیر عامل تأمین اجتماعی و انتصاب دکترحافظی که خود ازدست اندر کاران رسانه ای است توقع عموم تشکل های کارکری ، کارفرمایی و بازنشستگان این است که هفته نامه آتیه به عنوان زبان گویای برون سازمانی تأمین اجتماعی فارغ از خط مشی های سیاسی و جناحی و تنها به عنوان یک نشریه اجتماعی بار دیگر منتشر گردد.

بی شک باید به این موضوع هم باید توجه داشت که پرسنل اصلی و هیأت تحریریه هفته نامه آتیه که 15 سال عهده دار مطالب منتشره در این نشریه بوده اند و اینک حدود یک سال است که در واحد های اجرایی سازمان تأمین اجتماعی و در مشاغل غیر مرتبط با قرارداد کاری ماده 20 به کار گرفته شده‌اند بار دیگر تجربیات خود را برای اعتلای فرهنگ بیمه پردازی در این سازمان بکاربندند.

بی شک تجربه سردبیری فصلنامه علمی پژوهشی طب جانباز و تجربه ریاست مرکز تحقیقات و اطلاع رسانی بنیاد مستضعفان و جانبازان که توسط رحمت ا... حافظی اداره می شده است می تواند به عنوان یاریگر ایجاد و راه اندازی این نشریه که به عنوان تنها نشریه حوزه بیمه های اجتماعی در ایران و خاورمیانه مطرح است به کار گرفته شود.

محمد نوروزي