طرح كاغذي قاليباف براي ساخت بزرگترين درياچه مصنوعي خاورميانه

احتمالا مسئولين محترم در شهرداري پاسخي جهت اين كم كاري دارند .چرا كه اگر چنين پروژه اي اجرا شود جلوي بسياري از سفرهاي تفريحي به تركيه ،دبي و ... گرفته شده و مبالغ آن در كشور هزينه خواهد شد

ایشان طرحی را استارت میزند که امکان اجرای ان باشد.بنابراین تا زمانیکه کلنگی زده نشده نمیتوان به ان ایراد گرفت .وعده ووعید که نمیخواهدبزند.این ایردات به دولت وارد است ،اما به شهرداری خیر.به هرحال سازمان آب زیر نظر وزارت نیرو ووزارت نیرو هم که مشخص است .

متاسفانه ما ر این کشور فقط وعده و وعید می شنویم. هیچ مسئولی هم ظاهرا مستثنی نیست!

با توجه به کشمکش هایی که بر سر مسایل مالی مترو وجود دارد اجرایی شدن این پروژه هم بعید به نظر می رسد . این گونه طرح ها در جاهایی مثل دوبی با منابع مالی فراوان و به سرعت اجرا می شود ولی در ایران کسی هم که بخواهد کار درستی انجام دهد بلافاصله به او انگ بهره برداری شخصی می زنند .

به اقای شهردار بگوید لطفا نگهداری مسیر دوچرخه سواری در منطقه 22 را که چند سال قبل ساخته شده است بررسی کنند و همچنین بررسی علت خشک شدن درختان کاج چند ساله پارک چیتگر را اعلام نمایند و با گشت در پارک متوجه می شوید سالانه چه تعداد درختان پارک در حال خشک شدن است و توجه ای به ان نمی شود و همچنین فضای سبز پارک لتمان کن را که هر سال چه تعداد درخت کاشته می شود و به علت عدم توجه به ابیاری بموقع خشک و سال بعد دوباره هزینه کاشت درخت می گردد با این مشکلات ایا ما می توانیم دریاچه ای به این یزرگی داشته باشیم .
معضل جدید هم احداث پارک در مسیل رودخانه ای تهران می باشد که باعث بروز ترافیک بزرگراه های ان می گردد
اقای شهردار شما که خود فرمانده نیروی انتظامی بودهاید ایا معضل توقف پارک پردیسان را فراموش کرده بودید که اقدام به احداث پارک نهج البلاغه کرده اید و یا حاشیه رودخانه کن ایا مشکل پارک آب واتش و بروز ترافیک در بزرگراه حقانی را ندیده اید.
ایا معضل سیل رودخانه قم را کارشناسان به شما اطلاع نداده اند

خدا خیرش بده ،تا همین آندازه هم که کار کرده ما ازش راضی هستیم.کور که نیستیم و همینطور نمک نشناس.خدا حفظش کنه .مثه بعضی ها هم کار نکرده رو تو بوق نمیکنه.

خيلي رو دارين به خدا اين آقاي شهردار كه هميشه به حرفاش عمل كرده به تموم رسوندن تونل توحيد و برج ميلاد و مجموعه پرديس و سينما آزادي و تماشاخانه ايرانشهر از امثال آقاي رضايي و ده تا مثه ايشونم بر نميومد ! اگه مردين بذارين اين پيامه تا به قول آقاي رييس جمهور ثابت بشه ايران آزادترين كشور دنيا و كهكشانه و راه شيري و ايناست

والا یه همچین چیزی با این سایز ساخته بشه کسی یادش نمیره که کی ساخته لازم نیست تاریخشو بندازن عقب که مردم یادشون نره.

گیریم دریاچه زدید، آبشو از کجا می آورید! دریاچه آب هم می‌خواد آخه! وگرنه که دریاچه نیست، حفره است.

هم اکنون در تهران و همه شهرها و حتی روستا های کشور دارد ساختمانها بگونه ای ساخته میشود که جبهه ها و دیوارهای بلند و گسترده یکدست سیمانی را چشم انداز همیشگی شهروندان و ایرانیان میکند که براستی میتوان گفت که ما در دوران زشتترین "معماری وحشت" در کشور بسر میبریم و ظاهرا هیچ یک از مسئولین این فاجعه را نمیبینند تا در ضوابط پروانه های ساختمان از دیدگاه معماری و نما آرایی اصلاحاتی را پدید آورند. شما را بخدا بروید ببینید در زمینها دست نخورده پشت شهرهای آبیک و هشتگرد دارند چه ساخت و ساز زشتی را بر پا میکنند. بینید چه نما ها و بنا های وحشتناکی دارد جایگزین زمین زیبای گذشته در برابر دید هزاران خودروی گذری از اتوبان تهران قزوین میشود. نمای زیبای ساختمانهای سازمانی پادگان ارتش را که 35 سال پیش ساخته شده بود را نرسیده به دوراهی طالقان بینید و نمای چشم خراش ساختمانها و شهرسازی که امروز دارد انجام میشود ببینید. آدم باورش نمیشود چگونه میشود دانش بشری در زمینه ای به این مهمی بکلی در کشور تعطیل باشد و ما چشم انداز شهرها و سرزمینهای زیبای خود را به دانش عمله بنایی واگذار کرده ایم. آدم باورش نمیشود که مسئولین ذیربط برای پدید آوردن چنین ساخت و سازهای زشتی اصلا نیاز به سواد داشتن داشته باشند. چگونه ممکن است مسئولی آموزشهای دانشگاهی داشته باشد و ناظر بر بالا آمدن چنین ساختمانهای زشتی باشد و بدنبال اصلاح برنامه های کاری و ضوابط نباشد. از توانایی فرمانداران، بخشداران و و شهرداران شهرهای کوچک که برای ساخت و ساز در سرزرمینهای دست نخورده کشور تصمیم گیری میکنند که نگو. نابسامانی و زشتی در همه سو دارد بالا می آید. در میان یک دشت و جنگل سر سبز میبینیم که یک ساختمان چهار و پنج طبقه با نمای سه طرف سیمانی مانند یک هیولای وحشتناک سر از زمین بیرون می آورد. چنین بنا هایی را شما در هیچ کجای دنیا به جز ایران نمیتوانید ببینید. هیچ کس سرزمین زیبای خدا را با این بیسلیقگی زشت نمیکند. اصلا ضوابط معماری وجود ندارد که بگوید آقا اینجا زمین و جنگل دست نخورده است و شما نمیتوانید این شکلی بسازید. پروانه ساختمان را میدهند دست هر سازنده ای و میگویند برو هر شکلی میخواهی بساز. شیوه کار در همه جا هم تک سازی و عمله بنایی است و از طرحهحهای جامع شهری و سرمایه گذاری بر روی جوانب معماری از سویر شرکتهای تخصصی، مانند آنچه در شهرک غرب پیش از انقلاب داشتیم، اصلا خبری نیست. آدم هنگامی که در اتوبان از کرج می گذرد و بناهای دو سوی اتوبا ن را میبیند، میخواهد از درد فریاد بزند. گرفتاری این است که این ساخت و سازهای زشت همین امروز دارد انجام میشود و تنها نمیتوان گفت که در یک دوران آشفته در گذشته انجام شده.

در همین ورودی اتوبان تهران نیز به سمت چپ نگاه کنید ببینید شهرداری چگونه جواز ساختمانی صادر کرده که دیوار پشتی تماما سیمانی دهها ساختمان نوساز درست در کنار اتوبان نمایان شده و تابلوی دلخراشی از سوء مدیریت معماری شهری را در جلوی دید سرنشینان دهها هزار خودرو گذری در هر روز گذاشته. وزیر مسکن و شهرسازی، وزیر کشور و فرمانداران و بخشداران و همه شهرداران در ایران ظاهرا چیزی از مسئولیتشان در تنظیم و اجرای ظوابطی برای ساخت و ساز زیبا در شهرها و سرزمینهای دست نخورده بیرون شهرها نمیدانند و دانش این کار را ندارند و نتیجه این نا آگاهی در طول چند دهه گذشته ریشه گرفتند یک فاجعه معماری ملی است که دست کم تا یک قرن گریبان این کشور را خواهد گرفت، با فرض اینکه امروز اراده و دانشی برای اصلاح روند گذشته و کنونی وجود داشته باشد.

یک ساعت وقت گذاشتم تا دردم را بنویسم که میدانم درد هر ایانی آگاهی است. امیدوارم دست کم شما آنرا نمایش دهید یا برای وزرا و شهرداران و بخشداران بفرستید تا جلوی این فاجعه گرفته شود. من فکر نمیکنم با این چشم انداز در ساختمان سازی و شهر سازی، هیچ ایرانی بتواند جلوی یک میهمان خارجی سر بلند کند.