واليبالي‌ها نبايد تيشه به ريشه هم بزنند

واليبال باشگاه‌‌هاي آسيا با قهرماني مطلق پيكان ايران خاتمه يافت، تيمي كه 11 عنوان قاره‌اي را در ويترين افتخارات خود جاي داده است،‌ پيكان در شرايطي در چين به مقام نخست دست پيدا كرد كه در آستانه سفر محمد محمدكاظم، رحمان داوودي و آرش كمالوند 3 مهره كليدي خود را به دلايل مختلف از جمله برپايي مراسم عقد و عروسي و بحث سربازي از دست داد و در آخرين لحظه‌ها هم حمزه زريني‌، يار كمكي از داماش گيلان را به دليل عدم پرداخت ماليات بر درآمد، از فرودگاه بين‌المللي امام‌(ره)‌ به تهران بازگرداند و 10 نفره و ناقص راهي آوردگاه بيست و يكمين دوره جام باشگاه‌هاي آسيا شد.

به نوشته جام جم؛ گمان بر اين بود كه چون تيم قهرمان سر از جام باشگاه‌هاي جهان درخواهد آورد، كار پيكان در اين دوره سخت باشد، اما نه شانگهاي چين، نه ژاپن و نه تيم چند مليتي العربي قطر هيچكدام نتوانستند سد راه پيكان شوند و اين تيم فقط با 2 «ست» از دست داده قهرمان شد و براي دومين بار جواز حضور در جام باشگاه‌هاي جهان را به دست آورد.

جام باشگاه‌هاي جهان آذرماه امسال در دوحه قطر برگزار خواهد شد. بعد از اين مسابقه‌ها دو طيف دست به نقد و بررسي رقابت‌ها و عملكرد پيكان زدند، عده‌اي كه اگر خودشان همراه تيم نباشند،‌ همه چيز ضعيف و به درد نخور مي‌شود و برخي‌ها كه در تعريف و تمجيد دست به افراط و تفريط مي‌زنند. در صورتي كه نگاهي به اسامي بازيكنان پاناسونيك ژاپن، شانگهاي چين و العربي قطر نشان مي‌دهد كه از نظر مهره‌اي ضعيف نبوده‌اند و اين كه بيان مي‌شود چيني‌ها تيم ملي اصلي خود را به ليگ جهاني برده بودند نيز خيلي دليل محكمه‌پسندي نخواهد بود. چرا كه تيم چين 5 بازيكن تيم نوجوانان دو سال پيش در جهاني مكزيك و تني چند از جوانان مسابقات قهرماني آسيا در تهران (سال پيش)‌ را روانه ميدان كرده‌اند و همه مي‌دانند كه «شن كوئيگ» و «لي چوآن» و... هنوز هم بازيكنان اساسي چين هستند كه در جام باشگاه‌هاي آسيا حضور داشتند، اما مشكل اينجاست كه ما در سطح آسيا، واليبال باشگاهي به آن صورت نداريم.

جز كره جنوبي، ژاپن و ايران بقيه كشورها فاقد ليگ حرفه‌اي هستند. كره‌اي‌ها هم كه آبشان با چيني‌ها به يك جوي نمي‌رود و ژاپني‌ها هم بازيكنان خارجي خود را نمي‌آورند و چين هم ليگ حرفه‌اي ندارد و گرچه يك ميليون بازيكن طراز اول دارد كه تفاوت زيادي با ملي‌پوشانش ندارد، بنابراين در نقد و بررسي خود به جاي اين كه در انديشه زير سايه قرار دادن موفقيت‌هاي تيم‌هاي ايراني سير كنيم، بايد بپذيريم كه واليبال باشگاهي آسيا همين است و آسيا هم اروپا نيست.

بنابراين براي سنجش عيار ايران كه يك تيم آسيايي است بايد به تماشاي نمايش‌هاي اين تيم در جام باشگاه‌هاي جهان بنشينيم. با اين مقدمه به سراغ پيمان اكبري سرگروه و كاپيتان باتجربه تيم پيكان رفتيم كه جايزه امتيازآورترين بازيكن «جام 21» را هم به خود اختصاص داده است . با اين توضيح كه او بعد از اين گفتگو ، عنوان سرمربيگري پيكان را هم به دست آورد.


آقاي اكبري! ابتدا از جايزه‌اي كه گرفته‌ايد براي ما بگوييد.
بچه‌هاي ما با تمام وجود تلاش كردند و اين كاپ متعلق به همه آنهاست و اعتقاد دارم كه حداقل 3 كاپ ديگر هم بايد به تيم ما مي‌رسيد. بخصوص امير حسيني كه 3 سال است حقش را مي‌خورند. من سال‌هاست كه بازيكنان بزرگ ژاپن، چين و كره جنوبي را ديده‌ام، به نظر من پاسوري روي دست امير حسيني نيامده است.

عده‌‌‌اي مدعي هستند كه سطح واليبال باشگاه‌هاي آسيا پايين بود كه شما با 10 نفر هم قهرمان شده‌ايد.
نه كاملا با اين نظريه مخالفم. من 9 دوره در جام آسيا شركت كردم و 7 دوره هم قهرمان شدم. به جرات مي‌گويم اين‌گونه اظهارنظرها نوعي كم‌لطفي است، زماني كره‌جنوبي با تيم سامسونگ تيم ملي خودش را مي‌آورد و حالا هم ژاپن شيمزو، فوكوزاوا و ياماتو را با خود آورده بود.

سيدمحمد موسوي مي‌گفت ما سال گذشته با تيم ملي به شيمزو (بازيكن چپ دست)‌ و فوكوزاوا باختيم. قطري‌ها هم كه پشت خط زن تيم ملي آلمان و يك بازيكن پرقدرت كوبايي و 3 بازيكن خارجي ديگر را در تركيب خود داشتند، حالا چگونه مي‌گويند كه سطح مسابقات پايين بود، نمي‌دانم.

براي شركت در جام باشگاه‌هاي جهان چه بايد كرد؟
ما بايد يك تيم خوب ببنديم هم براي ليگ برتر ايران و هم براي باشگاه‌هاي جهان اما اگر كمبود يا خلايي در تيم ما وجود داشت از طريق فدراسيون و همكاري باشگاه‌ها اقدام به گرفتن بازيكنان كمكي خواهيم كرد، پارسال ايتاليا كازيسكي يكي از بهترين بازيكنان جهان را به خدمت گرفته بود. ما هم بايد قوي باشيم تا از مقام چهارمي دوره قبل خود دفاع كنيم.

فكر بازگشت به تيم ملي را نداريد؟
درباره خودم نظر نمي‌دهم، اما اميرحسيني شايستگي دعوت شدن را دارد. فدراسيون واليبال و باشگاه‌هاي ما سال‌ها براي اميرحسيني‌ها هزينه كرده‌اند. اما موقع بازدهي او را كنار گذاشته‌اند، البته اين حرف به معني ناديده گرفتن ديگر پاسورها نيست، اما بايد در سطح ملي از تمام داشته‌هاي خود استفاده كنيم.

آيا فكر مربيگري درتيم ملي هم هستيد؟
براي تيم ملي صحبتي نشده است ، چون آقاي معدني خوب نتيجه گرفته است، او دوست من و همبازي سابق ماست و ارتباط مطلوبي با همديگر داريم، اما اگر واقعا جايي به كمك امثال من نياز باشد با جان و دل مي‌پذيرم.

فكر نمي‌كنيد كه تيم ملي ما به مربيان خوب خارجي نياز داشته باشد؟
اگر مربيان صرب باشند، اصلا فايده ندارند، ولي مربي درجه يك ايتاليايي مي‌تواند منشأ تاثيرات شگرف باشد، چون سيستم فيزيكي بازيكنان ما و طرز تلقي و تفكر اجتماعي ما با ايتاليايي‌ها نزديك‌تر است.

درباره حضور بازيكنان خارجي در ليگ ايران چه نظري داريد؟
بازيكن خوب خارجي حداقل اگر براي يك نيم‌فصل باشد، موثر خواهد بود، اما براي چند روز مثلا در مرحله پلي‌آف نه تنها هيچ ثمري ندارد، بلكه سيستم تيم‌ها را نيز به هم مي‌زند. نمونه‌اش دنيس‌آنجل كوبايي بود كه نه تنها كمكي به سايپا نكرد بلكه هزينه‌‌اي اضافي بود چون سايپا بدون دنيس آنجل هم از دومي كمتر نمي‌رفت در صورتي كه وي يكي از بازيكنان ارزنده دنياست.

درباره برگزاري ليگ برتر چه پيشنهادي داريد؟
يا ليگ را دو گروهي كنند و چهار تيم از هر گروه برگزار‌كننده پلي‌آف باشند يا اين كه پلي‌آف را به صورت كامل انجام دهند نه اين كه دو تيم توافق كنند كه با يك مسابقه سر و ته قضيه را به هم آورند، ولي بقيه تيم‌ها مجبور شوند 3 مسابقه را در فاصله‌اي اندك برگزار كنند و رقابت‌ها خسته‌كننده جريان يابد. اگر قرار است پلي‌آف باشد، فدراسيون هم بايد براي تيم‌هاي اول تا سوم ايجاد انگيزه كند. الان تيم اول به جام باشگاه‌هاي آسيا مي‌رود و تيم‌هاي دوم و سوم چيزي عايدشان نمي‌شود.

و كلام آخر...؟
از بسكتبالي‌ها بايد بياموزيم كه چقدر هواي همديگر را دارند، من نديده و نخوانده‌ام كه بازيكنان و مربيان بسكتبال عليه همديگر حرف بزنند، در صورتي كه در واليبال هميشه عده‌اي حضور دارند كه حرف‌ها و كلماتشان تخريب‌‌كننده است. بايد به جاي تضعيف همديگر و نتايج به دست آمده، در جهت حمايت يكديگر گام برداريم، مگر مقصد و مقصود همه ما يكي نيست؟