طرح پرداخت خسارت سيار بيمه، شعار يا واقعيت؟

در حالي كه از واپسين روزهاي سال گذشته، اجراي آزمايشي طرح پرداخت خسارت بيمه ايران آغاز شده، خبرنگار «تابناك»، به بررسي چگونگي اجراي اين طرح پرداخته است.

بنا بر اين گزارش، از 28 اسفند 86 طرح آزمايشي پرداخت خسارت سيّار بيمه ايران در تهران آغاز شده، اما تنها يك هفته از زمان اجراي جدي آن در مناطق 1، 2 و 6 تهران مي‌گذرد. شهروندان تهراني مژده پرداخت خسارت در محل تصادف را از فرماندهي پليس راهنمايي و رانندگي و نيز از مديركل شركت بيمه ايران شنيده‌اند كه به محض تصادف و اطلاع به 110، افسر راهنمايي به همراه كارشناس بيمه در محل تصادف حاضر مي‌شوند و پس از گذارندن مراحل كشيدن كروكي و معلوم شدن مقصر، كارشناس بيمه بنا بر داده‌هاي افسر راهنمايي و مطالعه فني خود و محاسبه ميزان خسارت، كار پرداخت خسارت زيان‌ديده در همان محل، انجام و چك صادر مي‌شود.

در يك نمونه عيني در سر پل تجريش، در يك خودرو ون سفيد با بغل‌نويسي «طرح پرداخت خسارت سيّار»، چهار نفر از كارگزاران بيمه ايران با لباس فرم يكدست نشسته و در انتظار يك تماس تلفني از سوي افسر پليس هستند تا به آنها زنگ بزند كه در فلان نقطه (منطقه يك) تصادف شده، لطفا خود را به محل تصادف برسانيد و اكيپ سيار بيمه هم به سرعت خود را به محل حادثه برساند.

عوامل طرح پرداخت خسارت سيار بيمه مي‌گويند: از صبح تا ساعت 14، سه مورد تصادف داشتيم كه به محض آگاهي از محل حادثه، حداكثر تا بيست دقيقه به مكان يادشده رسيديم. اگر جايي زودتر از افسر مي‌رسيديم و با توافق، تكليف مقصر و زيان‌ديده بين خود افراد معلوم مي‌شد، ما خودمان وارد مطالعه فني مي‌شديم و حداكثر پس از يك ساعت، چك را صادر مي‌كرديم و زيان‌ديده را براي گرفتن وجه چك به شعبه مي‌رفت.

اتفاقا تا اينجا كه ما ديديم، طرفين تصادف هم راضي بودند و با رضايت، محل حادثه را ترك مي‌كردند. ما هم البته با پذيرايي مختصري (سانديس و كيك) در خدمتشان هستيم.

اما به نظر مي‌رسد نگاه اميدوارانه و كلان طراح اين طرح (مديرعامل شركت سهامي بيمه ايران) چندان با بدنه بيمه‌اي كه اداره‌كننده آن است، هماهنگي و همسويي ندارد.

سهاميان، طراح طرح پرداخت خسارت سيار، در گفت‌وگو با خبرنگار «تابناك» مي‌گويد: «اساسا انگيزه اين طرح، دو سه موضوع است؛ نخست، همان است كه مقام معظم رهبري فرمودند، امسال، سال نوآوري و شكوفايي است و اين طرح مي‌تواند در همين راستا باشد.

نكته دوم كه كليد محوري است و اتفاقا سال گذشته، دستور رئيس‌جمهوري بود، همان كه بايد صنعت بيمه متحول شود. اين‌كه بايد «رقابت» كنند و «مشتري‌مدار» و آسان‌پذير باشند.

ما سال گذشته اين طرح را آغاز كرديم و هم‌اكنون نيز در استان‌ها اين اكيپ‌هاي سيار وجود دارند و در تهران هم در سه منطقه فعال هستند.

هم‌اكنون چهل اكيپ در حال آموزشند و البته در آينده، تعداد اين اكيپ‌ها به 160 هم مي‌رسد. البته اين آغاز كار است و رسانه‌ها بايد وجوه مثبت كار را پررنگ‌تر ارايه كنند و به مردم اميدواري بدهند».

اما به محض ورود به بدنه يكي از شعب بيمه ايران و گفت‌وگو با يكي از كارشناسان بيمه كه در حال عكسبرداري از يك خودرو آسيب‌ديده در محوطه بيمه است، مي‌شنويم كه: «نه، خيلي جدي نگيريد. چون پيش از اجراي اين طرح، بايد به مسائل پايه‌اي‌تر فكر كرد. شما وقتي كارشناس نداري، چگونه مي‌خواهي اين همه اكيپ سيار در خيابان بفرستي؟ با چند دوره فشرده پرداخت خسارت سيار عملي نمي‌شود. كارشناس بيمه دست‌كم بايد دو سال ماشين ديده باشد، يعني روزي پنجاه ماشين ببيند تا به چم و خم كار، كاملا مسلط شود».

البته مشخص نيست اين اظهارنظر كارشناس بيمه در داخل شبعه كارشناسي است، يا ناشي از برخي گرايش‌هاي درون‌تشكيلاتي؟