توصیههایی به رئیس دستگاه ورزش
این روزها که مردم جهان در تماشای جام رنگها در سرزمین الماس هستند، هیچ کس از کنار این مسابقات پرهیجان به سادگی نمیگذرد و در آن که سه نماینده آسیا (کره جنوبی، ژاپن و کره شمالی) فراتر از انتظار ظاهر شدهاند. مردم کشورمان آه و افسوس میخورند از عدم حضور تیم ملی کشورمان در این مسابقات و مسئولان ورزش از برنامهریزی برای حضوری در مسابقات جام جهانی آینده خبر میدهند.
اما حال که تیم کشورمان در این مسابقات حضور ندارد باید فکری به حال دیگر آوردگاههای مهم ورزشی کنیم؛ از جمله این آوردگاهها، گوانگجو چین است که رقبای ما در آسیا عزمی جدی برای تحول در ورزششان که یکی از شاخصهای ارزیابی مدیریت در کشورشان است را آغاز کردهاند اما در هیاهوی جام جهانی فوتبال، رئیس کمیته ملی المپیک و برخی دلسوزان و استخوانخردکردههای ورزش از رخ دادن فاجعه در گوانگجو خبر میدهند که متأسفانه چندان به آن پرداخته و توجه نشد.
باید جویا شد چرا نسبت به برگزاری مسابقات آسیایی که عملا مدیریت کشورها حداقل در ورزش هر چهار سال یک بار ارزیابی میشود، بیتفاوت هستیم؟ دیگر رقیبان برای این آوردگاه بزرگ چه میکنند و ما چه کردهایم؟ متأسفانه این روزها اکثر رؤسای فدراسیونها نگرانند، شاید تا به حال در ورزش این اتفاق نیفتاده بود و یا دستکم، کمنظیر است که چند ماه مانده به مسابقات بزرگ آسیایی، فدراسیونها و مسئولان ورزش از بیپولی و عدم اجرای درست برنامهها سخن بگویند! مشکل کجاست؟
امروز نباید به دنبال کالبدشکافی در ورزش بود که در چند ماه گذشته چه اتفاقی افتاده و چه شعارهایی (زمان آن گذشت که رؤسای فدراسیونها روزی چهار، پنج ساعت سر کار بیایند ـ مدیران ورزش باید تماموقت باشند ـ فدراسیونها باید به استانها منتقل شوند ـ کسی را از ورزش بیرون نمیکنم) داده شده که هیچکدام به جز اندکی رنگ واقعیت به خود ندید که اتفاقا در این موارد نیز برخی از آنها جای اما و اگر بسیاری دارد و چون باید به فکر آینده باشیم و گذشتههای تلخ را فراموش کنیم مسائل را فعلا مسکوت میگذارم و در آینده به طور جداگانه به آنها خواهم پرداخت.
آقای سعیدلو عزیز! امروز روی سخنم به عنوان نفر اول کشور با شماست. شمایی که باید پاسخگوی تلخیها و شیرینیهای ورزش کشور باشید همانگونه که در برابر پیروزیها پیام تبریک میدهید باید در برابر تلخیها و یا بروز ناکامیها به هشدار و زنگ خطر دلسوزان واکنش نشان داده و پیگیریهای لازم را انجام دهید.
علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد. اکنون باید نگذارید اردوهای تدارکاتی تیمها با مشکل مواجه شوند؟ اکنون باید انگیزههای مدیران، ورزشکاران و مربیان و کادرهای فنی تیمهای ورزش را که متأسفانه چند ماهی است از بین رفته، تقویت کنید.
چه عاملی باعث شده که سخنان شما که بوق و کرنا میشد (بودجه پنج برابری در ورزش و هیچ فدراسیون مشکل مالی نخواهد داشت و هرکس مشکل مالی داشت به من مراجعه کند) بعد از گذشت پنج ماه رنگ واقعیت به خود نگرفت و به آرزوی دیگری تبدیل شد؟
با جامعه ورزش صادق و روراست باشید که صداقت، هسته اصلی مدیریت است. شما مسئول هستید واقعیت را بگویید امروز در جامعه ورزش این تعلل و تقریبا تعطیلی ورزش را به حساب مدیریت شما میگذارند. به جای دخالت در امورات ریز فدراسیونها که در این مقال، جای آن نیست، دنبال کارهای بزرگ و ماندگار در ورزش باشید. به ورزش نگاه جوانمردی داشته باشید. ورزش جای کار است و شما با احساسات میلیونها زن و مرد، پیر و جوان کشور روبهرو هستید. در ورزش از کنار گذاشتن مدیران موفق و جذب مدیران مطیع و ضعیف خودداری کنید و نفاق و چاپلوسی را از ورزش حذف کنید تا دوستیها بیشتر شود.
درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن که رنج بیشمار آرد
آقای سعیدلو عزیز! هنوز دیر نشده اما زود دیر میشود؛ توصیه میکنم با تدبیراندیشی از بروز فاجعه گوانگ جو جلوگیری کنید، نگذارید ورزش از ریل اصلی خارج شود، حساسیت ورزش را برای دولتمردان بازگو کنید و عزم خود را برای برافراشته شدن بیشتر پرچم کشور عزیزمان ایران در میادین بینالمللی به خصوص گوانگجو جزم نمایید و ریاست محترم جمهور را از حساسیت موضوع مطلع کنید و اگر مشکلی وجود دارد، بهتر است با مردم نیز در میان بگذارید واگرنه آیندگان در مورد شما و مشکلات کنونی ورزش قضاوت خوبی نخواهند داشت.
اقاي رضايي وضع ورزش اسفناك است اگر مي خواهيد محبوب بمانيد اطاع رساني شفاف كنيد چون ورزش فراگير است اين مطلب خيلي جالب بود