ماجرای ادعای قرارداد هفت ميليون دلاری دنيزلی و جولان دلالها
با خروج مدیریت سابق یکی از باشگاههای لیگ برتری از فوتبال باشگاهی ایران پرونده همکاری باشگاههای ایرانی با مربیان ترک موقتا مختومه اعلام شد اما با ورود مجدد این مجموعه مدیریتی به فوتبال باشگاهی ایران برای دومین بار بحث همکاری باشگاههای ایران با مربیان ترکتبار برای فعالیت در فوتبال ایران گشوده شد تا برق شادی در چشم برخی واسطههای فوتبالی به وضوح دیده شود.
به گزارش رجانيوز، پس از حضور وزیر ورزش ترکیه در تهران و ملاقات وی با برخی مدیران باشگاههای لیگ برتری، این بحث در محافل خبری به شکل خاصی مطرح شد که یکی از مدیران باشگاههای لیگ برتری از وزیر ورزش ترکیه درخواست کرده وی با توجه به ارتباطات مطلوبش با مربیان فوتبال ترکیه از آنها درخواست کند تا به پیشنهاد باشگاههای ایرانی پاسخ مثبت دهند تا این باشگاه ایرانی بتواند در فصل آتی رقابتهای لیگ برتری با هدایت یک مربی ترک کار خود را در فوتبال ایران دنبال کند.
با طرح این مساله از سوی این مدیر غیر فوتبالی، تیم رسانهای حامی مربیان ترک فعالیت خاص خود را در رسانههای خبری آغاز کردند تا زمینه حضور این مربیان را در فوتبال ایران فراهم کنند، این افراد در وهله نخست خبری بیپایه و اساس اما کاملا هدفدار را به نقل از یکی از سایتهای خبری ترکیه منتشر کردند مبنی بر این که مصطفی دنیزلی برای حضور در فوتبال باشگاه ایرانی و همکاری با یکی از باشگاههای لیگ برتری رقمی نزدیک به 7 میلیون دلار را طلب کرده تا به واسطه این مبلغ به پیشنهاد این باشگاه پاسخ دهد.
انتشار این مطلب در یکی از سایتهای گمنام ترکیه فضاي مورد نیاز برای تیم رسانهای مصطفی دنیزلی در رسانههای داخلی را فراهم کرد تا این عده با انتشار اخبار بی پایه و اساس با هماهنگی برخی همراهان خود در رسانههای کشور زمینه تبلیغ برای این مربی ترک تبار را فراهم آورند. هدف این تيم، چیزی نبود جز بالابردن رقم قرارداد مصطفی دنیزلی چرا که یقین داشتند هر چه تعداد صفرهای قرارداد مصطفی دنیزلی افزایش پیدا کند، مبلغ پورسانت دریافتی آنها نیز بالاتر خواهد رفت، از این رو در تبلیغات خود تا جایی پيش رفتند که حتي مدعی شدند دنیزلی درخواست رقمی نزدیک به 7 میلیون دلار را مطرح کرده تا هدایت یکی از تیمهای لیگ برتری ایران را بر عهده گیرد.
این افراد با آگاهی از وضعیت کاری این مربی ترکیهای در تیم فوتبال بشیکتاش با هماهنگی با مدیر برنامه وی زمینه را به نحوی آماده کردند تا چنانچه وی در تیم فوتبال بشیکتاش با مشکلی حاد رو به رو شد، بدون اتلاف وقت چمدانهایش را ببندد و استانبول را به مقصد تهران ترک کند.
با مشاهده تلاش یاران رسانهای دنیزلی در رسانههای داخلی، این سوال پيش ميآيد که چرا باید مدیریت فوتبال باشگاههای ایرانی به گونهای عمل کنند که یک مربی معمولی در این سطح درخواست چنین رقمی نجومی را مطرح کند و از این طریق به سودجویی در فوتبال ایران فکر کند، با نگاهی منطقی به رقم قرارداد مربیان طراز اول قاره اروپا میتوان به این واقعیت رسید که مافیای دلالیسیم به چه شکلی در این ماجرا به دنبال سودجویی و کسب منافع مالی است؛ امروز مربیان نام آشنایی چون کاپلو، گاس هدینگ، دل بوسکه، مورینیو، یواخیم لو ، مارادونا، مارچلو لیپی و حتی هیتسفیلد با ارقامی به مراتب کمتر از این رقم در فوتبال اروپا مشغول به فعالیت هستند که از نظر توانایی به مراتب از مصطفی دنیزلی بالاتر قرار دارند اما مربی ناکام ترک تبار در فوتبال ایران که سابقه روشنی در کسب جام ندارد، از طریق دوستان رسانهايش در تهران به دنبال راه حلی است تا با کسب رقمی نجومی به تهران سفر کند.
شاید در نگاه نخست این گونه تعبیر شود که مربیانی چون کاپلو، گاس هدینگ مورینیو، دل بوسکه، لیپی و دیگران حاضر نیستند با دریافت چنین ارقامی به تهران سفر کنند و در اینجا هدایت تیمی را در دست گیرند اما این را نیز نباید فراموش کنیم که این مساله دلیل بر این نمیشود یک باشگاه ایرانی چنین رقمی را به مصطفی دنیزلی ترک تبار پرداخت کند، بدون تردید این هزینه تنها بخشی از هزینههای مصطفی دنیزلی در ایران است، تجربه ثابت کرده هر مربی خارجی که به تهران سفر میکند بدون استثنا در بدو ورود لیستی از بازیکنان خارجی را برای ورود به تهران ردیف میکند تا باشگاه طرف قراردادش آنها را جذب کند، بدون تردید، این مساله بار مالی سنگینی برای این تیم در برخواهد داشت که مطمئنا انجام چنین کاری برای تیم رسانههای و حامیان او سود مالی چشمگیری در برخواهد داشت چرا که این بازیکنان نیز باید از کانال این افراد وارد فوتبال ایران شوند که این مساله پورسانتهای نجومی مطلوبی را در پی خواهد داشت.
گويا گاوصندوق پر از تراوال مدیران این باشگاه لیگ برتری و نوع هزینه کردن آنها در فوتبال ایران، کلونی دلالهای فوتبال را به طمع انداخته تا با تحمیل کردن گزینههای این چنینی، سودی کلاني را نصیب خود کنند و از این آب گل آلود به شکل دلخواه خود ماهی گیری کنند.
مصطفي دنيزلي بهترين مربي خارجي ايران بعد از انقلابه. بازي هايي كه پرسپوليس دنيزلي مي كرد هيچوقت بعد از اون تكرار نشد. اون سال به خاطر نبود بازيكن نتونست جام بياره. مطمئنا اگر فرصت بيشتري بهش ميدادند نشون ميداد كه كسب جام براش محال نيست. با اين اوصاف نمي دونم دليل نگارنده محترم از تخريب اين مربي چيست!! 