سیاسی شدن مطالبات صنفی دانشجویان

در پی اعتراض‌های گسترده اجتماعی در دی ماه سال گذشته که در بسیاری از دانشگاه‌های کشور نیز به جریان افتاد، تعداد زیادی از دانشجویان با پیش کشیدن مطالبات صنفی و آموزشی خود راهی محوطه‌های باز دانشگاه‌ها شدند و دست به اعتراض زدند؛ دانشجویانی که بعضاً از سوی تشکل‌های شورای صنفی دانشجویی حمایت و هدایت می‌شدند و تصور هزینه‌های سنگین برای اقدامشان را نداشتند.

کد خبر: ۸۱۶۴۴۰

تاریخ انتشار: ۲۳ تير ۱۳۹۷ - ۱۹:۲۳ 14 July 2018

کد خبر: ۸۱۶۴۴۰

| ۲۳ تير ۱۳۹۷ - ۱۹:۲۳ 14 July 2018 |

3444 بازدید

به گزارش «تابناک»، با اینکه بسیاری از موضوعات طرح شده در تجمع‌های دانشجویی در دی ماه سال گذشته با محتوای اعتراض‌های میدانی مردم در سطح شهر تفاوت داشت و این دانشجویان بیشتر مطالبات صنفی و آموزشی خود را محور قرار داده بودند، اما موج سیاسی و امنیتی سایر اعتراض‌ها دامن آن‌ها را نیز گرفت و بسیاری از حاضران این تجمع‌ها را با بازاداشت و احکام سنگین قضایی رو به رو کرد.

خبر‌های متعددی از بازداشت و صدور احکام قضایی برای ده‌ها دانشجو در دانشگاه‌های مختلف کشور در ماه‌های گذشته منتشر شد که در بسیاری از آن‌ها این دانشجویان با احکام سنگین قضایی مثل حبس تعزیری، ضربه شلاق و محرومیت از تحصیل رو به رو شدند.

اگرچه مدیران ارشد دانشگاهی و وزارت علوم بار‌ها برای حل مشکل این دانشجویان با تأکید بر اینکه اعتراض آن‌ها صنفی و آموزشی بوده و باید در محیط دانشگاه و وزارت علوم بررسی شود به مذاکره با قوه قضائیه پرداختند، اما این پیگیری‌ها خروجی مشخصی نداشت و هنوز احکام قضایی این دانشجویان تغییری نکرده است.

فارغ از درستی یا نادرستی این فعل و انفعالات و چرایی صدور احکام سنگین، مسئله بسیار مهم در مورد وضعیت اخیر دانشجویان معترض این است که این رویه و فضا بر مطالبات گروه‌های صنفی دانشجویی سایه افکنده است و بررسی‌ها نشان می‌دهد که آن‌ها را از مطالبات صنفی سابق جدا و پیگیر مشکل دوستان و همکلاسی هایشان کرده است.

فعالیت و تشکل‌های صنفی دانشجویی که تا همین چند روز پیش دغدغه هایی، چون کیفیت غذا، کمیت تسهیلات مالی دانشجویان، وضعیت رفاهی دانشجویان، مشکلات محیط‌های خوابگاهی، وضعیت آموزشی و... را محور پیگیری‌های خود قرار داده بودند، حالا درگیر مشکل پیش آمده برای دانشجو‌های بازداشتی هستند و تلاش می‌کنند با پیگیری‌های خود این مسئله را به نحو احسن حل کنند.

این اتفاق اگرچه انرژی و زمان فراوانی از این دانشجویان می‌گیرد و دغدغه‌های روانی فراوانی را به آن‌ها تحمیل می‌کند، اما از آن سو شرایط مطلوب و آرامی را برای مدیران دانشگاهی پیش آورده است که سرخوش از فضای پیش آمده از اعتراض‌های صنفی دانشجویان درامان مانده اند.

مدیرانی که تا همین چند ماه پیش برای کوچکترین تصمیم‌های صنفی، آموزشی و رفاهی خود زیر فشار سنگین سئوال و مطالبه دانشجویی قرار می‌گرفتند، حالا با درگیر شدن رهبران پیگیری مطالبات صنفی با مسائل سیاسی، قضایی و حقوقی آزادانه طرح و برنامه‌های دلخواه خود را پیش می‌برند و از گزند اعتراض دانشجویی در امان هستند.

گویی به صورت کاملاً اتفاقی ده‌ها دانشجو در دانشگاه‌های مختلف ناخواسته فرصتی شدند که گروه‌های صنفی دانشجویی از مطالبات صنفی و آموزشی خود جدا شوند و مدیران دانشگاهی نیز در این فضای پیش آمده بهترین سود را ببرند.

امید است با سامان بخشیدن به شورا‌های صنفی و نیز حل شدن هرچه سریعتر مشکل این دانشجویان بازداشتی خیلی زود دوباره دانشگاه به روز‌های عادی خود بازگردد و دانشجویان با همان روحیه مطالبه گر آرمان‌های حق خواهانه خود را در مسیر توسعه و بالندگی ایران اسلامی دوباره بکار بگیرند.