ابولا هنوز درمان اختصاصی ندارد

مدیر گروه بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی لرستان گفت: تاکنون هیچ‎گونه درمان اختصاصی یا حتی واکسنی برای ابولا کشف نشده است.

به گزارش ایسنا، دکتر رضا سالاری بیان کرد: ابولا(Ebola) یک بیماری ویروسی است. این ویروس از خانواده فیلوویروس‎ها است که پس از وارد شدن به بدن، نوعی بیماری تب‎دار و خونریزی دهنده ایجاد می‎کند که در ۵۰ تا ۹۰ درصد بیماران علامت‎دار به مرگ منجر خواهد شد.

وی با بیان اینکه از چهار گونه ویروس ابولا یک گونه تنها به یک ابتلای بدون علامت منجر می‎شود و به مرگ نیز منتهی نخواهد شد، افزود: بیماری ابولا اولین بار در سال ۱۹۷۶ در یکی از استان‎های سودان و نیز منطقه‎ای در نزدیکی زئیر جایی ‎که هم اکنون جمهوری دموکراتیک کونگو واقع شده، پیدا شد.

سالاری ادامه داد: بین ژوئن تا نوامبر آن سال، ۲۸۴ نفر به این بیماری مبتلا شدند که در نهایت ۱۵۱ نفر جان خود را از دست دادند. همچنین طی سال‎های بعد، این ویروس به دیگر کشورهای آفریقایی هم گسترش یافته که هر چند سال یک‎بار تعدادی کشته و قربانی بر جا می‎گذارد. البته فقط آفریقا درگیر نشده و بیماری پای خود را از آفریقا نیز بیرون گذاشته است.

وی تصریح کرد: ویروس ابولا گاه به گاه به‎ طور مرگباری در میان انسان‎ها و میمون‎ها در آفریقا شایع می‎شود. این ویروس با ایجاد تب شدید و خونریزی بیمار را از پا در می‎آورد و خیلی سریع گسترش می‎یابد. تب خونریزی دهنده ابولا، یک بیماری شدید و کشنده است.

وی گفت: پژوهشگران بر این باورند که ویروس ابولا از طریق حیوانات به انسان سرایت و معمولا در بدن جانوری زندگی می‎کند که در قاره آفریقا سکونت دارد. اکثر افرادی که ابتلای آنان به بیماری ابولا تاکنون تایید شده اهل کشورهای آفریقایی بوده‎اند.

سالاری با بیان اینکه تب خونریزی دهنده ابولا معمولا به ‎صورت شیوع ناگهانی بروز می‎کند، اضافه کرد: به دلیل خاصیت سرایت بالای این بیماری پرسنل بهداشتی ناگزیر از رعایت شدید و دقیق اصول بهداشتی برای پیشگیری از انتشار بیماری و ابتلای خود به آن هستند. این افراد برای پوشش کامل بدن از لباس، دستکش و پوتین‎هایی استفاده می‎کنند که پس از استفاده باید نابود شوند.

سالاری خاطرنشان کرد: طی چند سالی که از هجوم بیماری ابولا می‎گذرد، کارهای زیادی برای تشخیص اپیدمیولوژی و نحوه سرایت ابولا صورت گرفته است، ولی هنوز راه و نحوه دقیق سرایت آن مشخص نشده و تنها می‎توان گفت که احتمالا ابولا از طریق تماس با خون یا دیگر مایعات بدن و همچنین ترشحاتی همچون خلط افراد آلوده به این ویروس به افراد سالم منتقل می‎شود.

وی گفت: پزشکان، پرستاران و بهیارانی که مشغول درمان مبتلایان ابولا بودند هم به کرات در حین انجام وظیفه خود به این بیماری دچار شدند که علت آن عدم رعایت مسائل بهداشتی و مراقبتی لازم و عدم آگاهی از نحوه انتقال در سال‎های اول شناسایی این بیماری بود. به هر حال، این ویروس به هر شکلی که به بدن وارد شود بعد از ۲ تا ۲۱روز علایم آن ظاهر می‎شود.

این محقق بیان کرد: بیمار با بروز ناگهانی تب، ضعف شدید، درد عضلانی، سردرد و گلودرد به پزشک مراجعه می‎کند. معمولا بعد از مدت کوتاهی، تهوع، استفراغ، اسهال، بثورات پوستی، اختلال عملکرد کبد، کلیه و حتی در بعضی موارد خونریزی داخلی و خارجی نیز به دنبال علایم و نشانه‎های اولیه بروز خواهند کرد و وضعیت بیمار به شدت رو به وخامت می‎رود.

سالاری اضافه کرد: نتایج آزمایش‎ها، افت تعداد گلبول‎های سفید و پلاکت‎ها و افزایش آنزیم‌های کبدی را نشان می‎دهند. بر عکس سال‎های نخست، تشخیص بیماری آسان‎تر شده است. تست‎های تشخیص اختصاصی به ‎صورت تشخیص آنتی‎ژن‎ها یا ژن‎های ویروسی در خون یا دیگر مایعات بدن در دسترس هستند. اخیرا کشت سلولی این ویروس نیز مقدور شده و حتی می‎توان آنتی‎بادی‎های تشکیل شده علیه این ویروس را در بدن بیماران تعیین کرد.

وی یادآور شد: اگر چه روش‎هایی که گفته شد، تشخیص بیماری را تسهیل کرده‎اند، اما خطر انتقال بیماری به پرسنل آزمایشگاه بسیار بالاست و در حین انجام چنین آزمایش‎هایی باید به شدت مراقب بود. یک محقق زن روسی در یکی از آزمایشگاه‎های به شدت محافظت شده در سیبری به دلیل وارد شدن سرنگ حاوی ویروس ابولا به دستش بیمار شد و دو هفته بعد جان سپرد. این آزمایشگاه یکی از دو نقطه روی زمین است که واکسن آبله در آن نگهداری می‎شود.

وی اضافه کرد: درمان ابولا در موارد وخیم، مانند بیمارانی که به شدت دهیدراته هستند، بیمار باید به بخش مراقبت‎های ویژه انتقال یابد. تاکنون هیچ‎گونه درمان اختصاصی یا حتی واکسنی برای ابولا کشف نشده و تمام داروها و واکسن‎هایی که فعلا پیشنهاد می‎شوند به سال‎ها تحقیق برای رسیدن به مرحله بالینی احتیاج دارند.