تکمیل ترکیب مدیریت جامعه اصناف سینمای ایران؛
میرکریمی وزنه تعادل مدیریت خانه سینما شد
اهالی خانه سینما با میرکریمی دوران آرام و خوشی را به یاد دارند که سرمنشأ اتفاقات خوبی بود؛ اما مدیریت این مجموعه، طاقت هر روزه هزاران زخم زبان را میطلبد و صبر ایوب نیز در این مجموعه از کف میرود و میتوان به این کارگردان و تهیه کننده حق داد که در مقابل پذیرش مدیریت این مجموعه، تا این حد از خود مقاومت نشان دهد.
کد خبر: ۵۰۰۱۸۲
| | 10241 بازدید

پس از گذشت هفتاد و دو روز از برگزاری مجمع عمومی خانه سینما، بالاخره جامعه اصناف سینمای ایران صاحب مدیری شد که وزنهای برای این مجموعه است و علاوه بر رفع نقدها پیرامون غیبت نماینده تهیهکنندگان و کارگردانها در ترکیب مدیریتی تازه این مجموعه، آرامش را بیش از پیش به ساختمان سمنان خواهد آورد.
به گزارش «تابناک»، مجمع عمومی خانه سینما شامگاه یازدهم اسفندماه پشت درهای بسته تالار سیف اللهداد با حضور نمایندگان اکثر صنوف سینمایی در شرایطی برگزار شد که عدم کاندیداتوری هیچ یک از مدیران کنونی و هیأت مدیره خانه سینما، چهره مدیریتی تازهای در این مجموعه شکل داد؛ اتفاقی که ظاهراً در درجه اول ضرورتش مورد تأکید عملیِ مدیران کنونی خانه سینما قرار گرفته است.
محمدرضا موئینی، ابراهیم مختاری، بهمن اردلان، کامران ملکی، آتیلا پسیانی، شادمهر راستین، خادم به عنوان اعضای اصلی هیأت مدیره و علی آشتیانیپور و محمدرضا سکوت عضو علیالبدل ترکیبی غیرمنتظره نسبت به پیشبینیها بودند و در واقع عملاً لابیها شکست خورد و در نهایت گروهی انتخاب شدند که کاندیداهای صنوف کارگردانان و تهیه کنندگان در میانشان نبودند و همین مسأله عصبانیت برخی چهرههای کلیدی این صنوف را در پی داشت.
این عصبانیت و نگرانی نیز چندان غیرمنطقی نبود، زیرا محور تولیدات آثار سینمایی، تهیه کنندگان و کارگردانها هستند و تصمیمگیری کلان برای امور صنفی سینمای ایران بدون حضور نمایندگانی از این دو جریان، بسیار دشوار بود و همین موضوع نیز در جملات گزنده برخی از کارگردانهای حاضر در شب انتخابات نمودار شد تا بدین ترتیب، انتخاب مدیرعامل خانه سینما بیش از پیش با حساسیت پیگیری شود تا بدین شکل تعادل در روند مدیریتی این مجموعه برقرار شود.

سیزدهمین هیأت مدیره خانه سینما ده روز بعد از انتخاب، در دومین نشست خود نیز ـ که با حضور همه اعضا از جمله اعضای علیالبدل برگزار شد ـ پس از گفتوگو و تبادل نظر به اتفاق آرا، ابراهیم مختاری را به عنوان رئیس، محمدرضا موئینی را به نایب رئیس، آتیلا پسیانی را به عنوان سخنگو و کامران ملکی را در حکم دبیر هیأت مدیره خانه سینما انتخاب کردند اما نتوانستند برای انتخاب مدیرعامل به توافق برسند و محمدمهدی عسگرپور تا روز گذشته مدیریت این مجموعه را بر عهده داشت.
در این مدت گزینههای متعددی برای مدیرعاملی مطرح شدند که قریب به اتفاق آنها از پذیرش این مسئولیت پردردسر گریزان بودند و تقریبا همه آنها در گفت و گو با «تابناک» تاکید کرده بودند حتی اسمشان به عنوان کاندیدای مدیرعاملی خانه سینما درج نشود و از ذکر نامشان در این سطح و راهیابی به گمانهها نیز پرهیز داشتند؛ رضا میرکریمی نویسنده، کارگردان و تهیه کننده پرسابقه خانه سینما که سابقه مدیرعاملی این مجموعه را در پیش دوران مدیریت محمدمهدی عسگرپور در کارنامه دارد، یکی از این چهرهها بود.
با این حال پس از رایزنی چندباره اعضای هیات مدیره خانه سینما با این سینماگر، روز گذشته میرکریمی با طرح شروطی حاضر به پذیرش مدیرعاملی شد؛ کرسی که برای میرکریمی هیجان برانگیز نیست و کوششی برای در اختیار گرفتن نداشته، چرا که اساساً در این سالها، این چهره توانمند سینمای کشورمان، قامتی بلندتر یافته و در عین حال در سکوت و آرامش به فیلمسازی و به موازاتش، تربیت نسلی تازه در سینمای ایران روی آورده است.
اهالی خانه سینما با میرکریمی دوران آرام و خوشی را به یاد دارند که سرمنشأ اتفاقات خوبی بود اما مدیریت این مجموعه، طاقت هر روزه هزاران نیش زبان را میطلبد و صبر ایوب نیز در این مجموعه از کف میرود و میتوان به این کارگردان و تهیه کننده حق داد که در مقابل پذیرش مدیریت این مجموعه تا این حد از خود مقاومت نشان دهد.

انتخاب میرکریمی که جزو چهرههای معتقد و در عین حال باسواد سینمای ایران است، حکم وزنه تعادل مدیریتی را در دوران تازه خانه سینما خواهد داشت، چرا که او در مقام تهیه کننده و کارگردان میتواند این دو صنف را در تصمیم گیریها نمایندگی کند و در جلسات هیات مدیره با انتقال دیدگاهها این دو صنف، بر روند تصمیمات تاثیرات مثبتی بگذارد و از این منظر به نظر میرسد اصرار هیات مدیره برای انتخاب ایده آلترین گزینه بوده تا بالاخره بعد از دو ماه و سیزده روز، مدیریت اجرایی تازه خانه سینما نیز فعالیتش را آغاز کند.
حجت اله ایوبی که از سالهای دور رابطهای صمیمی با میرکریمی دارد نیز از این اتفاق استقبال کرد و چنین پیامی منتشر کرد: «از اینکه به خواست قلبی اهالی سینما پاسخ مثبت دادید از شما سپاسگزارم. جایگاه والایتان بین اهالی فرهنگ و هنر، و نگاه بلند و فراگیرتان به مسائل سینما نوید بخش آینده ای روشن برای خانه سینماست. اینک که به همت اهالی سینما و درایت و تدبیر مدیرعامل محترم پیشین جناب آقای محمد مهدی عسگرپور روزگاری سخت، پرحادثه و طوفانی سپری شده، هنگام ساختن و بازساختن است. و در این راه دشوار مدیریت سینمایی کشور کنارتان خواهد بود. برای شما و برای سینماگران سخت کوش و شریف این سرزمین بهترینها را از خداوند بزرگ خواستارم.» تا بدین ترتیب اندک شکاف باقی مانده میان این دو مجموعه نیز برطرف شود.
پذیرش مدیریت خانه سینما با چشمان باز
میرکریمی به مشکلات خانه سینما واقف است و با چشمان باز مدیریت این مجموعه را در میان اصرارها پذیرفته است. این سینماگر و مدیرتوانمند کشورمان مدتها پیش در بخشی گفت و گویی تفصیلی، پیرامون پرسشهای «تابناک» درباره خانه سینما گفته بود: خانه سینما در همان ابتدا با یک نیت خوبی طراحی شد ولی با یک محافظه کاری، آیین نامه اولیهاش به نگارش درآمده و آن هم ناشی از این بوده که انگار سیستم نگران این بوده که این خانه مثل همه جای دنیا تبدیل به سندیکا شود که بعداً بیاید و از حقوق اعضایش دفاع کند. این از نظر سیستم ما، چیز بدی است و الا چیز بدی نیست. به همین دلیل، شکل ساختاریاش، یک شکل شترگاوپلنگی است که هر دفعه تلاش میکنند یک وجه حقوقی موجه بدهند، بدتر میشود.
تهیه کننده و کارگردان «امروز» تأکید کرده بود: صنفهای خانه سینما در مسیر کمیتگرایی به شدت عضوگیری کردهاند و صنفها به وجود آمده هم تراز و در یک ردیف قرار داده شدهاند و نه تنها ماهیت صنفها در سینما در نظر گرفته نشده، بلکه صنفی که ۱۵ عضو دارد با صنفی که ۵۰۰ عضو دارد نیز در مجمع عمومی برابر لحاظ شده و یک حق رای دارند و این یعنی سیستم از همه طرف معیوب است.
میرکریمی در عین حال متذکر شد: آنچه ما از آن به عنوان خانه سینما دفاع میکنیم، این مشکلات داخلی ساختارش نیست، بلکه مدیریت خانه سینما به عنوان یک نهاد مدنی است که بتواند یک جاهایی از حقوق اعضای خودش در مقابل دولت و سیستم مدیریتی دفاع کند و اینکه میگفتیم نباید بسته شود، از این جهت بود که میگفتیم، خب این نهاد هم اگر بسته شود، ما آن روزنه را هم بستهایم. یعنی دیگر فضایی برای اینکه چندصدایی باشد، وجود ندارد. همهاش میشود یک صدایی و بیکفایتی برخی مدیران همیشه در پردهای از ابهام میماند.

میرکریمی با اشاره به قدمت بحث امنیت شغلی، ضمن بیان اینکه خانه سینما توانش را دارد ولی ابزارش را ندارد، تصریح نموده بود: من فکر میکنم باید یک راه میانهای با هماهنگی بین خانه سینما، وزارت فرهنگ و ارشاد و صداوسیما شکل بگیرد. در حال حاضر شاهد هستیم که هیچ کدام از این نهادها، حرف همدیگر را نمیخوانند. سازمان صداوسیما که با معاونت سینمایی کاری ندارد. ممکن است جلسه بگذارند، عکس بگیرند و حال همدیگر را بپرسند ولی شکل برخورد تلویزیون با سینمای ایران، حداقل به لحاظ آماری ـ از خرید فیلمها گرفته تا شکل قراردادی که بسته میشود و رقم قرارداد که چیزی در حدود تغییر نکرده ـ نشان میدهد که تعامل، پشتیبانی و حمایت وجود ندارد.
وی افزود: حال فکر کنید، همان نهاد با خانه سینما چه تعاملی دارد؟ مثلاً مجموعه تلهفیلمها و سریالهایی ساخته میشود که آدمهای شاغل در آنها، لزوماً عضو خانه سینما نیستند، بلکه به راحتی میتوانند از یک فیلتر دیگری به نام سازمان صداوسیما عبور کنند و آنها برای خود درجه تخصصی و توانمندی اشخاص را احراز میکنند، ابزاری در دست خانه سینما نیست که بتواند کاری کند.
میرکریمی ادامه داد: اینها را اضافه کنید به اینکه اصلاً نمیشود راه را بست و باید شما حتماً یک مکانیزم معقولی برای ورود به این رشتههای مختلف را داشته باشید و بعد راههای دیگر را ببندید. یعنی صرف اینکه آقا ما زیادیم و شخص دیگری وارد نشود که معقول نیست، ما اطلاع نداریم چه استعدادهای درخشانتر از آنهایی که الان در خانه سینما وجود دارند، بیرون هستند و هنوز موقعیت کار پیدا نکردهاند.
رضا میرکریمی راه سختی را برای سامان دادن به اوضاع خانه سینما و به خصوص مطالبات صنفی که سالها به نقطه مطلوب نرسیده، در پیش دارد و این مطالبات صنفی، بخش کوچکی از انتظارات بزرگی است که از خانه سینما میرود؛ مجموعهای که باید با همراهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان صداوسیما و البته چراغ سبز نهادهای بالادستی، مجهز به ابزارهایی برای حمایت صنفیِ حداقلی از هنرمندان شود و در این زمینه نقش موثرش را بیابد.
به گزارش «تابناک»، مجمع عمومی خانه سینما شامگاه یازدهم اسفندماه پشت درهای بسته تالار سیف اللهداد با حضور نمایندگان اکثر صنوف سینمایی در شرایطی برگزار شد که عدم کاندیداتوری هیچ یک از مدیران کنونی و هیأت مدیره خانه سینما، چهره مدیریتی تازهای در این مجموعه شکل داد؛ اتفاقی که ظاهراً در درجه اول ضرورتش مورد تأکید عملیِ مدیران کنونی خانه سینما قرار گرفته است.
محمدرضا موئینی، ابراهیم مختاری، بهمن اردلان، کامران ملکی، آتیلا پسیانی، شادمهر راستین، خادم به عنوان اعضای اصلی هیأت مدیره و علی آشتیانیپور و محمدرضا سکوت عضو علیالبدل ترکیبی غیرمنتظره نسبت به پیشبینیها بودند و در واقع عملاً لابیها شکست خورد و در نهایت گروهی انتخاب شدند که کاندیداهای صنوف کارگردانان و تهیه کنندگان در میانشان نبودند و همین مسأله عصبانیت برخی چهرههای کلیدی این صنوف را در پی داشت.
این عصبانیت و نگرانی نیز چندان غیرمنطقی نبود، زیرا محور تولیدات آثار سینمایی، تهیه کنندگان و کارگردانها هستند و تصمیمگیری کلان برای امور صنفی سینمای ایران بدون حضور نمایندگانی از این دو جریان، بسیار دشوار بود و همین موضوع نیز در جملات گزنده برخی از کارگردانهای حاضر در شب انتخابات نمودار شد تا بدین ترتیب، انتخاب مدیرعامل خانه سینما بیش از پیش با حساسیت پیگیری شود تا بدین شکل تعادل در روند مدیریتی این مجموعه برقرار شود.

سیزدهمین هیأت مدیره خانه سینما ده روز بعد از انتخاب، در دومین نشست خود نیز ـ که با حضور همه اعضا از جمله اعضای علیالبدل برگزار شد ـ پس از گفتوگو و تبادل نظر به اتفاق آرا، ابراهیم مختاری را به عنوان رئیس، محمدرضا موئینی را به نایب رئیس، آتیلا پسیانی را به عنوان سخنگو و کامران ملکی را در حکم دبیر هیأت مدیره خانه سینما انتخاب کردند اما نتوانستند برای انتخاب مدیرعامل به توافق برسند و محمدمهدی عسگرپور تا روز گذشته مدیریت این مجموعه را بر عهده داشت.
در این مدت گزینههای متعددی برای مدیرعاملی مطرح شدند که قریب به اتفاق آنها از پذیرش این مسئولیت پردردسر گریزان بودند و تقریبا همه آنها در گفت و گو با «تابناک» تاکید کرده بودند حتی اسمشان به عنوان کاندیدای مدیرعاملی خانه سینما درج نشود و از ذکر نامشان در این سطح و راهیابی به گمانهها نیز پرهیز داشتند؛ رضا میرکریمی نویسنده، کارگردان و تهیه کننده پرسابقه خانه سینما که سابقه مدیرعاملی این مجموعه را در پیش دوران مدیریت محمدمهدی عسگرپور در کارنامه دارد، یکی از این چهرهها بود.
با این حال پس از رایزنی چندباره اعضای هیات مدیره خانه سینما با این سینماگر، روز گذشته میرکریمی با طرح شروطی حاضر به پذیرش مدیرعاملی شد؛ کرسی که برای میرکریمی هیجان برانگیز نیست و کوششی برای در اختیار گرفتن نداشته، چرا که اساساً در این سالها، این چهره توانمند سینمای کشورمان، قامتی بلندتر یافته و در عین حال در سکوت و آرامش به فیلمسازی و به موازاتش، تربیت نسلی تازه در سینمای ایران روی آورده است.
اهالی خانه سینما با میرکریمی دوران آرام و خوشی را به یاد دارند که سرمنشأ اتفاقات خوبی بود اما مدیریت این مجموعه، طاقت هر روزه هزاران نیش زبان را میطلبد و صبر ایوب نیز در این مجموعه از کف میرود و میتوان به این کارگردان و تهیه کننده حق داد که در مقابل پذیرش مدیریت این مجموعه تا این حد از خود مقاومت نشان دهد.

انتخاب میرکریمی که جزو چهرههای معتقد و در عین حال باسواد سینمای ایران است، حکم وزنه تعادل مدیریتی را در دوران تازه خانه سینما خواهد داشت، چرا که او در مقام تهیه کننده و کارگردان میتواند این دو صنف را در تصمیم گیریها نمایندگی کند و در جلسات هیات مدیره با انتقال دیدگاهها این دو صنف، بر روند تصمیمات تاثیرات مثبتی بگذارد و از این منظر به نظر میرسد اصرار هیات مدیره برای انتخاب ایده آلترین گزینه بوده تا بالاخره بعد از دو ماه و سیزده روز، مدیریت اجرایی تازه خانه سینما نیز فعالیتش را آغاز کند.
حجت اله ایوبی که از سالهای دور رابطهای صمیمی با میرکریمی دارد نیز از این اتفاق استقبال کرد و چنین پیامی منتشر کرد: «از اینکه به خواست قلبی اهالی سینما پاسخ مثبت دادید از شما سپاسگزارم. جایگاه والایتان بین اهالی فرهنگ و هنر، و نگاه بلند و فراگیرتان به مسائل سینما نوید بخش آینده ای روشن برای خانه سینماست. اینک که به همت اهالی سینما و درایت و تدبیر مدیرعامل محترم پیشین جناب آقای محمد مهدی عسگرپور روزگاری سخت، پرحادثه و طوفانی سپری شده، هنگام ساختن و بازساختن است. و در این راه دشوار مدیریت سینمایی کشور کنارتان خواهد بود. برای شما و برای سینماگران سخت کوش و شریف این سرزمین بهترینها را از خداوند بزرگ خواستارم.» تا بدین ترتیب اندک شکاف باقی مانده میان این دو مجموعه نیز برطرف شود.
پذیرش مدیریت خانه سینما با چشمان باز
میرکریمی به مشکلات خانه سینما واقف است و با چشمان باز مدیریت این مجموعه را در میان اصرارها پذیرفته است. این سینماگر و مدیرتوانمند کشورمان مدتها پیش در بخشی گفت و گویی تفصیلی، پیرامون پرسشهای «تابناک» درباره خانه سینما گفته بود: خانه سینما در همان ابتدا با یک نیت خوبی طراحی شد ولی با یک محافظه کاری، آیین نامه اولیهاش به نگارش درآمده و آن هم ناشی از این بوده که انگار سیستم نگران این بوده که این خانه مثل همه جای دنیا تبدیل به سندیکا شود که بعداً بیاید و از حقوق اعضایش دفاع کند. این از نظر سیستم ما، چیز بدی است و الا چیز بدی نیست. به همین دلیل، شکل ساختاریاش، یک شکل شترگاوپلنگی است که هر دفعه تلاش میکنند یک وجه حقوقی موجه بدهند، بدتر میشود.
تهیه کننده و کارگردان «امروز» تأکید کرده بود: صنفهای خانه سینما در مسیر کمیتگرایی به شدت عضوگیری کردهاند و صنفها به وجود آمده هم تراز و در یک ردیف قرار داده شدهاند و نه تنها ماهیت صنفها در سینما در نظر گرفته نشده، بلکه صنفی که ۱۵ عضو دارد با صنفی که ۵۰۰ عضو دارد نیز در مجمع عمومی برابر لحاظ شده و یک حق رای دارند و این یعنی سیستم از همه طرف معیوب است.
میرکریمی در عین حال متذکر شد: آنچه ما از آن به عنوان خانه سینما دفاع میکنیم، این مشکلات داخلی ساختارش نیست، بلکه مدیریت خانه سینما به عنوان یک نهاد مدنی است که بتواند یک جاهایی از حقوق اعضای خودش در مقابل دولت و سیستم مدیریتی دفاع کند و اینکه میگفتیم نباید بسته شود، از این جهت بود که میگفتیم، خب این نهاد هم اگر بسته شود، ما آن روزنه را هم بستهایم. یعنی دیگر فضایی برای اینکه چندصدایی باشد، وجود ندارد. همهاش میشود یک صدایی و بیکفایتی برخی مدیران همیشه در پردهای از ابهام میماند.

میرکریمی با اشاره به قدمت بحث امنیت شغلی، ضمن بیان اینکه خانه سینما توانش را دارد ولی ابزارش را ندارد، تصریح نموده بود: من فکر میکنم باید یک راه میانهای با هماهنگی بین خانه سینما، وزارت فرهنگ و ارشاد و صداوسیما شکل بگیرد. در حال حاضر شاهد هستیم که هیچ کدام از این نهادها، حرف همدیگر را نمیخوانند. سازمان صداوسیما که با معاونت سینمایی کاری ندارد. ممکن است جلسه بگذارند، عکس بگیرند و حال همدیگر را بپرسند ولی شکل برخورد تلویزیون با سینمای ایران، حداقل به لحاظ آماری ـ از خرید فیلمها گرفته تا شکل قراردادی که بسته میشود و رقم قرارداد که چیزی در حدود تغییر نکرده ـ نشان میدهد که تعامل، پشتیبانی و حمایت وجود ندارد.
وی افزود: حال فکر کنید، همان نهاد با خانه سینما چه تعاملی دارد؟ مثلاً مجموعه تلهفیلمها و سریالهایی ساخته میشود که آدمهای شاغل در آنها، لزوماً عضو خانه سینما نیستند، بلکه به راحتی میتوانند از یک فیلتر دیگری به نام سازمان صداوسیما عبور کنند و آنها برای خود درجه تخصصی و توانمندی اشخاص را احراز میکنند، ابزاری در دست خانه سینما نیست که بتواند کاری کند.
میرکریمی ادامه داد: اینها را اضافه کنید به اینکه اصلاً نمیشود راه را بست و باید شما حتماً یک مکانیزم معقولی برای ورود به این رشتههای مختلف را داشته باشید و بعد راههای دیگر را ببندید. یعنی صرف اینکه آقا ما زیادیم و شخص دیگری وارد نشود که معقول نیست، ما اطلاع نداریم چه استعدادهای درخشانتر از آنهایی که الان در خانه سینما وجود دارند، بیرون هستند و هنوز موقعیت کار پیدا نکردهاند.
رضا میرکریمی راه سختی را برای سامان دادن به اوضاع خانه سینما و به خصوص مطالبات صنفی که سالها به نقطه مطلوب نرسیده، در پیش دارد و این مطالبات صنفی، بخش کوچکی از انتظارات بزرگی است که از خانه سینما میرود؛ مجموعهای که باید با همراهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان صداوسیما و البته چراغ سبز نهادهای بالادستی، مجهز به ابزارهایی برای حمایت صنفیِ حداقلی از هنرمندان شود و در این زمینه نقش موثرش را بیابد.
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟


