شباهت زنان ایرانی و تونسی از دیدگاه "حمورانی"

 به گزارش تابناک و به نقل از  اداره كل روابط عمومي و اطلاع رساني سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي، سمینار علمی «مفهوم التزام» از سوی مرکزفرهنگی و تاریخی بیت الحکمه طی دو روز با حضور"هشام جعیط" رئیس بیت الحکمه تونس، اساتید دانشگاه‌های تونس و فرانسه و همچنین رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران 22 فروردين ماه در این مرکز برگزار و به بررسی «مفهوم التزام» در ارتباط باموضوعات مختلف اجتماعی و سیاسی پرداختند.

حمورانی، مقاله‌ای با عنوان التزام زنان تونسی در تغییرات دموکراتیک آن کشور ارائه کرد و گفت: اکثر انقلاب‌ها، زنان در آن مشارکت کمی دارند اما دو انقلاب هستند که مشارکت زنان در آن بسیار زیاد بوده ودر پیروزی آن نقش بسزایی داشته‌اند یکی از آن‌ها انقلاب اسلامی ایران و دیگری انقلاب فرانسه است. این نقش آفرینی آنان موجب شد پس از انقلاب در فعالیتهای اجتماعی وسیاسی نقش فعال تری نسبت به قبل پیدا کنند. زنان تونسی این انقلاب‌ها را الگویی برای حرکت خود دانستند.

وی در ادامه در زمینه مشارکت زنان در انقلاب تونس گفت: در تونس زنان در انقلاب همپای مردان در خیابان بورقیبه برای استقلال وآزادی کشورشان در راهپیمایی‌ها و تظاهرات علیه رژیم بن علی حضور داشتندو نقش قابل توجهی در ثمر رسیدن انقلاب تونس ایفا کردند. الان که کشور در مرحله انتقالی است زنان در فعالیتهای سیاسی، انتخاباتی و احزاب حضور فعالی دارند در واقع در حال حاضر، زن تونسی به دنبال احیای هویت از دست رفته خود در دوره‌های گذشته، با مشارکت بیشتردر فعالیتهای سیاسی و اجتماعی است.

این استاد دانشگاه همچنین اظهار داشت: قانون اساسی جدید تونس بعد از انقلاب کرامت در فصل۶و۱۰ وبعضی بندهای آن به حقوق زنان به شکل خاص و حقوق مدنی آن اشاره داشته؛ اما زمان بن علی به مساوات در حقوق زنان توجه نمی‌شد.

حمورانی درپایان گفت: اگرچه نظام سابق حاکم در تونس در برخی مناسبت‌ها و مشاغل، زمینه‌ها و فضاهایی را برای مشارکت زنان ایجاد کرده بود، اما این فضای باز را مشروط به سکوت زنان و عدم اعتراض به مسائل کشور کرده بود؛ زنان تونسی نیاز بیشتری به آزادی بیان برای تبیین رنج و مشکلات واقعی خود احساس می‌کرد در حقیقت هر دو حکومت حبیب بورقیبه و زین العابدین بن علی حکومت‌های دیکتاتوری بودند که حقوق اولیه و شهروندی زنان نظیر انتخابات سالم و مشارکت واقعی اجتماعی و سیاسی را سرکوب کرده بودند. در حال حاضر پس از انقلاب لازمه احقاق حقوق از دست رفته زنان تونسی مشارکت بیشترآن‌ها در فعالیتهای اجتماعی وسیاسی است.