حمیدرضا جلاییپور از فعالان اصلاح طلب در گفتوگو با «تابناک»؛
وزرای دولت روحانی نباید شرمنده باشند!
این دولت بدون اینکه ۸۰۰ میلیارد دلار پول داشته باشد، تورم را کنترل کرده و کاهش داده و رشد اقتصادی منفی ۵ درصد را به صفر رسانده است. دولت در سالهای پیش، ۸۰۰ میلیارد دلار درآمد داشت، ولی رشد اقتصادی منفی ۵ درصد و ایجاد اشتغال به صفر نزدیک شد و تورم از ۱۱ درصد به بالای ۴۵ درصد رسید.
با پیروزی حسن روحانی در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، رابطه دولت جدید با گروهها و احزاب سیاسی آغاز شد. در این میان، رابطه دولت با اصلاحطلبان یکی از مهمترین موضوعات تاکنون بوده است؛ هرچند هیچ گاه روحانی خود را اصلاحطلب نخوانده و البته اصلاحطلبان نیز دولت را اصلاحطلب نمیدانند.
در همین راستا «تابناک» در گفتوگو با حمیدرضا جلائیپور، عضو شورای مشورتی اصلاحطلبان و استاد دانشگاه، نگاه اصلاحطلبان نسبت به عملکرد سال گذشته دولت و رابطه اصلاحطلبان با دولت را بررسی کرده است.
* آقای دکتر به نظر شما دولت چگونه توانست در انتخابات سال گذشته اقبال عمومی را به دست آورد؟ آیا حمایت افراد صاحب نفوذی همچون آقای خاتمی و هاشمی در آن تأثیر داشته است؟
ــ دولت یازدهم در بستر معضلاتی که برای جامعه قبل از انتخابات رخ داد، توانست اقبال عمومی به دست آورد و با رأی قاطع بر سر کار بیاید. در این موفقیت البته حمایت آقای خاتمی و هاشمی و تشکلهای اصلاحطلب هم تأثیری تعیینکننده داشت که خود تحت تأثیر فشار اجتماعی جوانان و بدنهٔ اجتماعی حامی اصلاحطلبان به رأس هرم رهبری اصلاحطلبان بود که زمینه را برای فرصتسازی مردم فراهم کرد.
اقلیتی مردمانگیز هشت سال تلاش کردند مردم را خوشحال و جذب کنند و حتی فکر میکردند با یارانه دادن مردم خوشحال میشوند، اما در عمل چنین نشد. روحانی برای حفظ این امید با یک چالش مهم به نام افراطگرایی روبهروست.
* عملکرد دولت در سال گذشته را چگونه ارزیابی میکنید؟
ــ مهمترین رخداد سال ۹۲، این بود که دولت نهم و دهم و حامیانشان جامعه ایران را به تونلی تاریک برده بودند، اما با انتخابات خرداد ماه ۹۲ امید میرود جامعه از این تونل تاریک بیرون بیاید و روحانی تاکنون در این مسیر موفق بوده. به نظر من عملکرد روحانی با توجه به شرایط دشواری که در آن کار میکند، در مجموع قابل دفاع است؛ یعنی دولتی است که برای پیگیری اهدافش قطبنما دارد. قطبنمای او این است که در دام حاشیهسازیهای افراطیها نیفتد.
* اما منتقدین به عملکرد دولت کم نیستند؟!
ــ بسیاری از آنهایی که در هشت سال دولت آقای احمدینژاد سکوت کرده بودند، حالا سکوتشان را شکستهاند و حتی موفقیتهای او را زیر سؤال میبرند. شاهکار روحانی این است که فریب سر و صدای این هیاهو را نخورده و اهداف اساسی را پیگیری کرده است.
البته نقدهای ریز و درشت متعددی هم به عملکرد دولت وارد است؛ اما اینها منافی توفیق کلی دولت در حرکت به سمت اهداف تعیینشده نیست. این نکته را هم فراموش نکنید که متأسفانه جامعهٔ ایران و حتی نخبگانش بعضاً کمحوصله است و صبر کافی برای تغییر تدریجی و گام به گام را که مستلزم نوعی همت ملی در بلندمدت است ندارد.
* البته اینکه دولت به انتقادات توجه نکند به نظر درست نیست؟
ــ اتفاقا دولت به انتقادات توجه میکند و به فحاشیها توجه نمیکند. مثلا من دیدهام که آقای محسن رنانی که از منتقدان اقتصادی دولت است در نشستهای متعدد مورد مشورت دولتیها قرار گرفته است. حرف آقای روحانی این بود که برخی روزنامهها انتقاد نمیکنند بلکه هتاکی میکنند و امنیت کامل دارند.
برخی بر این باورند در مدت کوتاهی که از عمر دولت میگذرد رابطه میان اصلاحطلبان با دولت تیره شده است. در همین راستا برای اثبات حرفشان به استعفای آقای نجفی و حمایت نکردن صریح آقای عارف از دولت اشاره میکنند.
اتفاقا من بر خلاف نظر شما معتقدم روز به روز رابطه دولت روحانی و اصلاحطلبان عمیقتر و مستحکمتر از گذشته شده و به مرور ارزش نیروهای کیفی اصلاحطلبان و نیاز دولت به استفاده از این نیروها در سطوح گوناگون بیشتر روشن شده است.
آقای نجفی به خاطر ناراحتی جسمانی که داشتند کنارهگیری کردند. الان هم ایشان در مسئولیتی خطیر به دولت کمک میکنند و این گونه نیست که از دولت جدا شده باشند. آقای عارف نیز در شش ماه گذشته در هر مصاحبه و گفتوگویی که با مردم داشته است، یکی از امیدهاش این بوده که دولت آقای روحانی موفق شود و همواره از دولت آقای روحانی حمایت کرده است و گلایههای شخصی ایشان منافی حمایت کلی نبوده است.
سیدمحمد خاتمی و علیاکبر هاشمی رفسنجانی هم به عنوان سنگینوزنترین چهرههای این جریان در حمایت از دولت سنگ تمام گذاشتهاند. آقای روحانی کاندیدای مورد حمایت اصلاحطلبان در انتخابات ۹۲ بود و اتفاقا کاندیدای خوبی نیز بوده است. ما گفتیم به آقای روحانی رأی بدهید و الان هم سرمان را جلوی مردم پایین نمیگیریم، بلکه همچنان از این انتخاب دفاع میکنیم.
* اما به هر حال دولت روحانی خود را اصلاحطلب نمیداند؟
ــ ما هم به رسم اصلاحطلبی بیش از اسم به اقدامات توجه داریم و بیشتر سیاستهای کلان روحانی در سیاست خارجی و اقتصادی و فرهنگی از نظر ما اصلاحطلبانه است.
اصلاحطلبان چند خواستهٔ اصلی داشتند که توسط آقای روحانی پیگیری میشود. کشور از لحاظ بینالمللی در خطر بود. آقای روحانی ایران را از موقعیت خطر بیرون آورده است. موقعیت بینالمللی ایران در همین چند ماه چنان بهبود پیدا کرده که امروز آقای روحانی باید به وزیر خارجههای دیگر کشورها وقت بدهد تا بیایند. قبلا مردم فقط شاهد رفت و آمد مقامات چند کشور فرودست مثل ونزوئلا بودند.
تورم بالای ۴۵ درصد در کشور شوخی نبود. تورم باید کنترل میشد و خوشبختانه این اتفاق افتاد. هر چه تورم کم شود، بیخانمانها و معتادان و آسیبهای اجتماعی متراکم کنونی کمتر میشود. این دولت بدون اینکه ۸۰۰ میلیارد دلار پول داشته باشد تورم را کنترل کرده و کاهش داده و رشد اقتصادی منفی ۵ درصد را به صفر رسانده است. دولت آقای احمدینژاد ۸۰۰ میلیارد دلار درآمد داشت ولی رشد اقتصادی منفی ۵ درصد و ایجاد اشتغال به صفر نزدیک شد و تورم از ۱۱ درصد به بالای ۴۵ درصد رسید.
در عرصهٔ فرهنگی هم گشایشهایی اتفاق افتاده و اهالی فرهنگ و سیاست هم نسبت به سال گذشته وضعیتی نفس راحتتری میکشند. در عرصهٔ فرهنگی با یک تلفن کتابهای نویسندههای دلسوز این کشور را ممنوع کرده بودند. الان کتابهای بسیاری از این نویسندهها چاپ میشود. کتابهای اساتید سالها معطل نوبت چاپ بودند. رفع این مشکلات گشایش فرهنگی است. اصلاحطلبان همین را میخواستند. نمیخواستند که پسر عموی آنها رئیس باشد. بیشتر از این را هم میخواهند اما به موانع و مقدورات و ضرورت اصلاح تدریجی هم توجه دارند.
* شما اگر در دولت مسئولیتی را بر عهده داشتید، برای امسال چه اولویتی را سرلوحه کار خودتان قرار میدادید؟
ــ مهمترین توصیه من به دولت این است که همین مسیر را که داشته ادامه دهد و وزرایش هم مثل خود آقای روحانی بدون شرمندگی عمل کنند. آقای روحانی محکم گام برمیدارند و شرمنده نیست و شفاف کار میکند. مثل گزارش صد روزه اولش. اما بعضی از وزرا از ترس مخالفان کم حرف میزنند.
* به نظر شما خط افتراق بین اعتدال و اصلاحات چیست؟
ــ یک کار درخشان آقای روحانی این بوده که از وقتی کاندیدا شدند به جای اینکه بین اصلاحطلب و اصولگرا و میانهرو خطکشی کند بر اعتدالگرایی و میانهروی در مقابل افراطیها تأکید داشته است. این حرکت میانهروها قبل از انتخاب شکل گرفته و تا به امروز ادامه پیدا کرده است. این همان رمز موفقیت دولت روحانی هم هست. رمز پیروزی دولت حمایت ائتلاف وسیع میانهروها که ترکیبی از اصلاحطلبان، اصولگراها معتدل و شخصیتهای مستقل بود است.
دولت باید تلاش کند آن عقبه بزرگ اجتماعی دوره انتخابات را که شرط اصلی موفقیت دولت است حفظ کند. دولتی که پشتوانه اجتماعی نداشته باشد، به سادگی شکست میخورد و برنامههایش با ناکامی روبرو میشود. حتی اگر هشتصد میلیارد درآمد ارزی داشته باشد، و صدا و سیما هم از آن دفاع کند. برای حفظ این عقبه اجتماعی غیر از رفع بحران معشیتی (یا رکود تورمی)، توجه بیشتر به حقوق شهروندی، تقویت تشکلهای سیاسی و احزاب و سندیکاها و سایر نهادهای نمایندگی گروههای اجتماعی متکثر، و توجه به مطالبات اقوام و اقلییتها و حقوق رسانهها ضروری است. شفافسازی و مسئولیتپذیری بیشتر دولت نیز لازم است.
* پیشنهاد شما به دولت برای امسال چیست؟
ــ دولت برای حفظ امید در جامعه باید همین کارهایی که انجام میدهد، دنبال کند و البته با یک بازوی رسانهای و سیاستهای رسانهای قویتر و هوشمندانهتر به حفظ حمایت افکار عمومی توجه بیشتری داشته باشد:
۱ ـ حل مسأله هستهای و کاهش تحریمها،
۲ ـ رفع مشکلات معیشتی و اقتصادی مردم و جامعه،
۳ ـ و زمینهسازی برای افزایش قدرت جامعه و نهادهای مدنی و حقوق آحاد آن
دولت و آقای روحانی اگر مانند گزارش صد روزه با مردم صادق باشد، مردم هم صداقت دولت را باور خواهند کرد.
متن کامل گفت و گو را اینجا بخوانید.
در همین راستا «تابناک» در گفتوگو با حمیدرضا جلائیپور، عضو شورای مشورتی اصلاحطلبان و استاد دانشگاه، نگاه اصلاحطلبان نسبت به عملکرد سال گذشته دولت و رابطه اصلاحطلبان با دولت را بررسی کرده است.
* آقای دکتر به نظر شما دولت چگونه توانست در انتخابات سال گذشته اقبال عمومی را به دست آورد؟ آیا حمایت افراد صاحب نفوذی همچون آقای خاتمی و هاشمی در آن تأثیر داشته است؟
ــ دولت یازدهم در بستر معضلاتی که برای جامعه قبل از انتخابات رخ داد، توانست اقبال عمومی به دست آورد و با رأی قاطع بر سر کار بیاید. در این موفقیت البته حمایت آقای خاتمی و هاشمی و تشکلهای اصلاحطلب هم تأثیری تعیینکننده داشت که خود تحت تأثیر فشار اجتماعی جوانان و بدنهٔ اجتماعی حامی اصلاحطلبان به رأس هرم رهبری اصلاحطلبان بود که زمینه را برای فرصتسازی مردم فراهم کرد.
اقلیتی مردمانگیز هشت سال تلاش کردند مردم را خوشحال و جذب کنند و حتی فکر میکردند با یارانه دادن مردم خوشحال میشوند، اما در عمل چنین نشد. روحانی برای حفظ این امید با یک چالش مهم به نام افراطگرایی روبهروست.
* عملکرد دولت در سال گذشته را چگونه ارزیابی میکنید؟
ــ مهمترین رخداد سال ۹۲، این بود که دولت نهم و دهم و حامیانشان جامعه ایران را به تونلی تاریک برده بودند، اما با انتخابات خرداد ماه ۹۲ امید میرود جامعه از این تونل تاریک بیرون بیاید و روحانی تاکنون در این مسیر موفق بوده. به نظر من عملکرد روحانی با توجه به شرایط دشواری که در آن کار میکند، در مجموع قابل دفاع است؛ یعنی دولتی است که برای پیگیری اهدافش قطبنما دارد. قطبنمای او این است که در دام حاشیهسازیهای افراطیها نیفتد.
* اما منتقدین به عملکرد دولت کم نیستند؟!
ــ بسیاری از آنهایی که در هشت سال دولت آقای احمدینژاد سکوت کرده بودند، حالا سکوتشان را شکستهاند و حتی موفقیتهای او را زیر سؤال میبرند. شاهکار روحانی این است که فریب سر و صدای این هیاهو را نخورده و اهداف اساسی را پیگیری کرده است.
البته نقدهای ریز و درشت متعددی هم به عملکرد دولت وارد است؛ اما اینها منافی توفیق کلی دولت در حرکت به سمت اهداف تعیینشده نیست. این نکته را هم فراموش نکنید که متأسفانه جامعهٔ ایران و حتی نخبگانش بعضاً کمحوصله است و صبر کافی برای تغییر تدریجی و گام به گام را که مستلزم نوعی همت ملی در بلندمدت است ندارد.
* البته اینکه دولت به انتقادات توجه نکند به نظر درست نیست؟
ــ اتفاقا دولت به انتقادات توجه میکند و به فحاشیها توجه نمیکند. مثلا من دیدهام که آقای محسن رنانی که از منتقدان اقتصادی دولت است در نشستهای متعدد مورد مشورت دولتیها قرار گرفته است. حرف آقای روحانی این بود که برخی روزنامهها انتقاد نمیکنند بلکه هتاکی میکنند و امنیت کامل دارند.
برخی بر این باورند در مدت کوتاهی که از عمر دولت میگذرد رابطه میان اصلاحطلبان با دولت تیره شده است. در همین راستا برای اثبات حرفشان به استعفای آقای نجفی و حمایت نکردن صریح آقای عارف از دولت اشاره میکنند.
اتفاقا من بر خلاف نظر شما معتقدم روز به روز رابطه دولت روحانی و اصلاحطلبان عمیقتر و مستحکمتر از گذشته شده و به مرور ارزش نیروهای کیفی اصلاحطلبان و نیاز دولت به استفاده از این نیروها در سطوح گوناگون بیشتر روشن شده است.
آقای نجفی به خاطر ناراحتی جسمانی که داشتند کنارهگیری کردند. الان هم ایشان در مسئولیتی خطیر به دولت کمک میکنند و این گونه نیست که از دولت جدا شده باشند. آقای عارف نیز در شش ماه گذشته در هر مصاحبه و گفتوگویی که با مردم داشته است، یکی از امیدهاش این بوده که دولت آقای روحانی موفق شود و همواره از دولت آقای روحانی حمایت کرده است و گلایههای شخصی ایشان منافی حمایت کلی نبوده است.
سیدمحمد خاتمی و علیاکبر هاشمی رفسنجانی هم به عنوان سنگینوزنترین چهرههای این جریان در حمایت از دولت سنگ تمام گذاشتهاند. آقای روحانی کاندیدای مورد حمایت اصلاحطلبان در انتخابات ۹۲ بود و اتفاقا کاندیدای خوبی نیز بوده است. ما گفتیم به آقای روحانی رأی بدهید و الان هم سرمان را جلوی مردم پایین نمیگیریم، بلکه همچنان از این انتخاب دفاع میکنیم.
* اما به هر حال دولت روحانی خود را اصلاحطلب نمیداند؟
ــ ما هم به رسم اصلاحطلبی بیش از اسم به اقدامات توجه داریم و بیشتر سیاستهای کلان روحانی در سیاست خارجی و اقتصادی و فرهنگی از نظر ما اصلاحطلبانه است.
اصلاحطلبان چند خواستهٔ اصلی داشتند که توسط آقای روحانی پیگیری میشود. کشور از لحاظ بینالمللی در خطر بود. آقای روحانی ایران را از موقعیت خطر بیرون آورده است. موقعیت بینالمللی ایران در همین چند ماه چنان بهبود پیدا کرده که امروز آقای روحانی باید به وزیر خارجههای دیگر کشورها وقت بدهد تا بیایند. قبلا مردم فقط شاهد رفت و آمد مقامات چند کشور فرودست مثل ونزوئلا بودند.
تورم بالای ۴۵ درصد در کشور شوخی نبود. تورم باید کنترل میشد و خوشبختانه این اتفاق افتاد. هر چه تورم کم شود، بیخانمانها و معتادان و آسیبهای اجتماعی متراکم کنونی کمتر میشود. این دولت بدون اینکه ۸۰۰ میلیارد دلار پول داشته باشد تورم را کنترل کرده و کاهش داده و رشد اقتصادی منفی ۵ درصد را به صفر رسانده است. دولت آقای احمدینژاد ۸۰۰ میلیارد دلار درآمد داشت ولی رشد اقتصادی منفی ۵ درصد و ایجاد اشتغال به صفر نزدیک شد و تورم از ۱۱ درصد به بالای ۴۵ درصد رسید.
در عرصهٔ فرهنگی هم گشایشهایی اتفاق افتاده و اهالی فرهنگ و سیاست هم نسبت به سال گذشته وضعیتی نفس راحتتری میکشند. در عرصهٔ فرهنگی با یک تلفن کتابهای نویسندههای دلسوز این کشور را ممنوع کرده بودند. الان کتابهای بسیاری از این نویسندهها چاپ میشود. کتابهای اساتید سالها معطل نوبت چاپ بودند. رفع این مشکلات گشایش فرهنگی است. اصلاحطلبان همین را میخواستند. نمیخواستند که پسر عموی آنها رئیس باشد. بیشتر از این را هم میخواهند اما به موانع و مقدورات و ضرورت اصلاح تدریجی هم توجه دارند.
* شما اگر در دولت مسئولیتی را بر عهده داشتید، برای امسال چه اولویتی را سرلوحه کار خودتان قرار میدادید؟
ــ مهمترین توصیه من به دولت این است که همین مسیر را که داشته ادامه دهد و وزرایش هم مثل خود آقای روحانی بدون شرمندگی عمل کنند. آقای روحانی محکم گام برمیدارند و شرمنده نیست و شفاف کار میکند. مثل گزارش صد روزه اولش. اما بعضی از وزرا از ترس مخالفان کم حرف میزنند.
* به نظر شما خط افتراق بین اعتدال و اصلاحات چیست؟
ــ یک کار درخشان آقای روحانی این بوده که از وقتی کاندیدا شدند به جای اینکه بین اصلاحطلب و اصولگرا و میانهرو خطکشی کند بر اعتدالگرایی و میانهروی در مقابل افراطیها تأکید داشته است. این حرکت میانهروها قبل از انتخاب شکل گرفته و تا به امروز ادامه پیدا کرده است. این همان رمز موفقیت دولت روحانی هم هست. رمز پیروزی دولت حمایت ائتلاف وسیع میانهروها که ترکیبی از اصلاحطلبان، اصولگراها معتدل و شخصیتهای مستقل بود است.
دولت باید تلاش کند آن عقبه بزرگ اجتماعی دوره انتخابات را که شرط اصلی موفقیت دولت است حفظ کند. دولتی که پشتوانه اجتماعی نداشته باشد، به سادگی شکست میخورد و برنامههایش با ناکامی روبرو میشود. حتی اگر هشتصد میلیارد درآمد ارزی داشته باشد، و صدا و سیما هم از آن دفاع کند. برای حفظ این عقبه اجتماعی غیر از رفع بحران معشیتی (یا رکود تورمی)، توجه بیشتر به حقوق شهروندی، تقویت تشکلهای سیاسی و احزاب و سندیکاها و سایر نهادهای نمایندگی گروههای اجتماعی متکثر، و توجه به مطالبات اقوام و اقلییتها و حقوق رسانهها ضروری است. شفافسازی و مسئولیتپذیری بیشتر دولت نیز لازم است.
* پیشنهاد شما به دولت برای امسال چیست؟
ــ دولت برای حفظ امید در جامعه باید همین کارهایی که انجام میدهد، دنبال کند و البته با یک بازوی رسانهای و سیاستهای رسانهای قویتر و هوشمندانهتر به حفظ حمایت افکار عمومی توجه بیشتری داشته باشد:
۱ ـ حل مسأله هستهای و کاهش تحریمها،
۲ ـ رفع مشکلات معیشتی و اقتصادی مردم و جامعه،
۳ ـ و زمینهسازی برای افزایش قدرت جامعه و نهادهای مدنی و حقوق آحاد آن
دولت و آقای روحانی اگر مانند گزارش صد روزه با مردم صادق باشد، مردم هم صداقت دولت را باور خواهند کرد.
متن کامل گفت و گو را اینجا بخوانید.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۵
در انتظار بررسی: ۵۹
انتشار یافته: ۳۵
با سلام من یک سوال دارم ما فرض را بر این بزاریم که این دولت بتواند مشکلات زیادی را از دوش مردم بردارد تحریم ها را کم کند موفقیتهای زیادی بدست آورد اما بعد 8 سال دولتی بر سر کار بیاید و مثل دولت 8 سال قبل عمل نکند و همه دستاوردهای این دولت را خراب نکند ؟ پاسخ ها
ناشناس
| 
| ۲۰:۳۵ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۳
1- نباید انتخابات را رها کنیم و یا ساده بگیریم2- از انتخاب بین متوسط و بد دلسرد نشویم
. آیا آقای جلائی پور حاضر به مقایسه هست. وزرای دکتر روحانی متاسفانه از کسانی تشکیل شده که در مرحله کهولت و کهنسالی هستند و قبلا کارهاشونو انجام داده اند مانند زنگنه و نعمت زاده و ابتکار و برخی از وزرا هم اصلا گوئی تو میدون نیستند و در عالم هپروت سیر می کنند، مانند اون آقائی که وزارت راه تو دستشه و کلا از این وزرا با این سابقه ظاهرا هیچ کاری بر نمی آد. وانگهی اگه یه دولت نخواد پالایشگاه و ذوب آهن و سد و مترو و بزرگراه و فضائی و هسته ای و ورزش حرفه ای داشته باشه، تورمی هم وجود نخواهد داشت. ظرف این ده ماهی که دولت جناب روحانی سر کار اومدن بفرماین که کدوم طرحی را ترسیم - اجرا و یا به مرحله افتتاح در آوردن، در حالی که اگه احمدی نژاد تورم آورد، بجاش دهها و صدها و هزاران طرح رو عملی کرد و چهره مملکت و شهر ها رو عوض نمود که آثارشو همه دارن می بینند. این احمدی نژاد بود که کشور رو هسته ای و فضائی کرد و بدون دریافت دیناری وام از کشورهای بیگانه با صد میلیارد دلار نقد و صد میلیارد طلا و میلیاردها دلار پول در خارج از کشور دولت رو تحویل روحانی داد. او با اجرای طرح مسکن مهر به میلیون ها نفر از مردم بی چیز کشور مسکن ارزان داد و این در حالی بود که از بودجه استفاده نکرد و با استقراض و گرفتن پول از بانک مرکزی این کارو انجام داد. احمدی نژاد واقعا کارهائی کرد و ریسک هائی نمود که به نظرم هیچ دولتی جرات اینکارها رو نداشت و نداره. البته جلائی پور جامعه شناسه و یه جامعه شناس نباید در مسائل اقتصادی اظهارنظرکنه و یا با احساسات حرف بزنه . جناب تابناک اگر بی طرفی این کامنت رو نمایان کن. پاسخ ها
دخو
| 
| ۱۸:۰۶ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۳
مانند اون آقائی که وزارت راه تو دستشه ............میگفتند که در زمان دولت معبود شما وزیر راهش یک کانکس اول آزاد راه شمال گذاشته بود که ظاهرا برای سرکشی به کار بود ولی باطنا برای گذراندن آزادراه از کنار زمین های خودش بود!!
ناشناس
| | ۱۸:۳۴ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۳
1-مدیریت علم است نه جرات وشجاعت.همه دنیا امروز از مدیریت صحبت می کنند.مدیریت انرژی- مدیریت اب مدیریت زباله وغیره .هیچ کس از جرات انرژی وجرات اب صحبت نمی کند. احمدی نژاد جرات پذیرش اشتباه خود را هم نداشت. 2_استقراض از بانک مرکزی در شرایط اقتصادی کشور ما مساوی است با تورم. 3_کشور را هسته ای و فضایی کرد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟خدایش مشکل کشور ما این ها بود؟ در کشور المان تمام تلاششان محدود کردن انرژی ناپاک است.کشور المان فضایی است؟ ناشناس
| 
| ۱۸:۴۶ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۳
همه مسائلی که گفتی درست اما همین استقراض از بانک مرکزی بود که این تورم را به وجود اورد. عزیزم 96 ماه دولت در دست شما بود حالا بگذار 9 ماه و 6 روز هم دست روحانی باشه. من نمی دانم در حالی که رکود مطلق بر اقتصاد حاکم بوده شما از کدام طرح عمل شده در دولت قبل حرف می زنید؟ 30000 هزار طرح نیمه تمام که کارهای عملی نیست. ناشناس
| | ۲۰:۴۰ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۳
نباید مصداقی صحبت کرد باید در مجموع صحبت کرد که در دولت قبل با تمام کارهای انجام شده و نشده رشد منفی برای کشور رقم خورد.ثانیا عدم افتتاح در این مدت با توجه به زمان 2-3 ساله ساخت نشان از کم کاری دولت قبل دداره نه فعلی
دولت قبل هم در دولت اولش فازهای پارس جنوبی - پل دریاچه ارومیه - سد کارون 4 و ... را افتتاح کرد که اصل کارش در زمان خاتمی بود و در دولت دومش به افتتاح فاز چندم و ... پروژه های از قبل افتتاح شده می پرداخت.
چه كسي ازافراطي گري ميگويد! شماومانند شمابه خاطر قدرت افراطي گري رانهادينه كرديد مردم وجوانان رابه جان هم انداختيد حالا فرزندتان درخارج به دنبال ...... رفتندامثال شما ها درهرجرياني به مردم وكشورخيانت كردند حل مسئله هسته اي به مردم از نظر ايجاداعتماد جهاني ورفع تحريمها مسلماًلازم است.اما رفع مشكلات معيشتي واقتصادي با وجود بي عدالتي بين پرداختهاي وزارتخانه هاي مختلف ونهادها وسازمانها ميسر نخواهد شد .آيا دولت به وجود تبعيض در مقداروزمان پرداخت مطالبات فرهنگيان بازنشسته با ساير ارگانها واقف نيست؟ قدرت جامعه ونهادهاي مدني به ميزان احترام به فرهنگ وادبيات وسنن اقوام بستگي دارد در جامعه اي كه يك شهروند خود را در درجه 2احساس كند فاتحه جمع كلان اجتماع خوانده مي شود.
دولت باید تلاش کند آن عقبه بزرگ اجتماعی دوره انتخابات را که شرط اصلی موفقیت دولت است حفظ کند. دولتی که پشتوانه اجتماعی نداشته باشد به راحتی شکست میخورد و برنامههایش با ناکامی روبرو میشود. حتی اگر هشتصد میلیارد درامد ارزی داشته باشد، و صدا و سیما هم از آن دفاع کند. ضمن تبریک سال نو نوش دارو پس از مرگ سهراب ما مردم خسته نباشید می گوییم به دولت مردان ولی تا به حال هر دولتی آمده بد جوری مردم را گذاشته تو آمپاس.... به نظر شما اخذ رای به میزان کمی بالاتر از 50 درصد پیروزی قاطع می باشد؟ پاسخ ها
ناشناس
| | ۲۰:۴۲ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۳
با این فاصله نسبت به حریف دوم و نفرات بعدی مسلما بعله ناشناس
| | ۲۰:۴۳ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۳
در مقایسه با خاتمی در دور اول نهولی اگر ارای احمدی نژاد و 6 میلیون دور اولش رو در نظر بگیریم پیروزی خیلی خیلی قاتع می باشد
پس سیب زمینی چراکیلو 4000هزارتومان سیب خوراکی قرمز کیلو6000هزارتومان است کی بایددرست کندباحرف وشعارکاردرست نمیشودمردعمل مثل مردمی نژادمیخواد.. پاسخ ها
ناشناس
| | ۲۰:۰۲ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۳
احسنت ناشناس
| | ۲۰:۴۳ - ۱۳۹۳/۰۱/۲۳
احمدی که فقط مرد حرف بود میگویند مردی برای گدایی به در خانه ای رفت. صاحبخانه که در طبقه بالا بود به گدا گفت حیف که کیف پولم در طبقه پایین است وگرنه کمک زیادی بهت می کردم. گدا فردا دوباره به در همان خانه رفت. این بار صاحبخانه در طبقه پایین بود گفت حیف کیف پولم بالاست وگرنه بهت کمک شایانی می کردم. گدا گفت والا ما هم بالات رو دیدیم هم پایینت رو. حالا ما ملت هم بالای شما را دیدیم هم پایینتان را. خوب می شناسیمتان. نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟