مدیریت زوری ایرانی در فدراسیون جهانی ورزش‌های زورخانه‌ای؟!

به گزارش «تابناک»، در پی تأکیدات فراوان مقام معظم رهبری در سال‌های اولیه دهه ۸۰ مبنی بر رشد و توسعه ورزش‌های زروخانه‌ای و باستانی و گام برداشتن در راه جهانی سازی این سنت دیرینه ایرانی و شناساندن آن به جهانیان، سرانجام در بیستم مهر ۱۳۸۳ فدراسیون جهانی ورزش‌های زورخانه‌ای با حضور نمایندگان بیش از ۲۱ کشور جهان در تهران ساخته شد.

بنا بر این گزارش، تلاش‌های کارکنان سازمان ورزش ایران در آن زمان برای ایجاد فدراسیون جهانی این رشته زیربنا و شالوده شکل‌گیری بنیان جهانی این رشته مهجور مانده ورزشی شد. به همین دلیل، محسن مهرعلیزاده رئیس وقت سازمان تربیت بدنی و سیدامیرحسینی، رئیس وقت آکادمی ملی المپیک ایران نیز به عنوان دبیر کل این فدراسیون برگزیده شدند و تا کنون که نزدیک به نه سال از راه اندازی این فدراسیون می‌گذرد، به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهند.

اما سرانجام پس از روزهای خوب نخستین این فدراسیون، بحران مدیریتی از نوع ایرانی‌اش به سراغ این فدراسیون آمد تا تنها فدراسیون جهانی که مدیریتش در اختیار ایرانی‌هاست و مقر آن در تهران است، از هنرنمایی مدیران ایرانی بی‌نصیب نماند؛ ماجرا به نامه‌ای بازمی‌گردد که محسن مهرعلیزاده در اسفند ماه امسال و در کسوت رئیس فدراسیون جهانی ورزش‌های زورخانه‌ای، خطاب به اعضای جهانی‌اش می‌فرستد و در آن از تعلیق فعالیت‌های سید امیر حسینی، دبیر کل این فدراسیون جهانی خبر می‌دهد.

در این نامه که برای نزدیک به شصت کشور عضو این فدراسیون جهانی فرستاده شده می‌خوانیم: «رئیس IZSF طی نامه‌ای مراتب را به اطلاع اعضا مجمع عمومی این فدراسیون بین المللی رساند. اهمال در انجام وظایف محوله، به کارگیری فرزند و خویشاوندان و خانوادگی کردن فدراسیون اطلاع رسانی نادرست و ارائه آمار غلط از اوضاع فدراسیون، عدم پیگیری بودجه فدراسیون و تلاش برای سست کردن ارکان آن در فضای بین المللی از جمله دلایل قابل بازگویی تعلیق دبیرکل پیشین IZSF است که در نامه رئیس فدراسیون به اعضای مجمع عمومی عنوان گردیده است.
گفتنی است، دبیرکل جدید در جلسه مجمع عمومی آتی فدراسیون که در آذر سال ۱۳۹۳ (دسامبر ۲۰۱۴) برگزار می‌شود، معرفی خواهد گردید».
 
این در حالی است که اساسنامه این فدراسیون جهانی که در وب‌سایت رسمی آن هم قرار دارد و مطابق بند ۷ آن رئیس فدراسیون، صلاحیت ابطال عضویت و یا تعلیق فعالیت‌های هیچ ‌یک از اعضای این فدراسیون را ندارد، این مهم باید با تصویب «هیأت رئیسه» و «تأیید مجمع عمومی» اتفاق بیفتد.

بنابراین، بسیار روشن است که وقتی دبیرکل با رأی اعضای مجمع عمومی این فدراسیون انتخاب شده و مشروعیت خود را مدیون رأی آن‌هاست، هرگونه تصمیمی درباره آینده فعالیت او در این فدراسیون هم باید با تصمیم مجمع صورت بگیرد.

سید امیر حسینی در نامه‌ای که امروز منتشر کرده، ریشه این اختلافات را در انتخابات این فدراسیون می‌داند؛ جایی که شمار آرای او به عنوان دبیرکل از شمار آرای محسن مهرعلیزاده به عنوان رئیس بیشتر بوده است.

او در بخشی از نامه خود که در اختیار رسانه‌ها گذارده، چنین می‌نویسد: «پس از انتخابات پنجمین مجمع عمومی در تهران و رأی پایین‌تر ایشان از دبیرکل، متأسفانه جناب آقای مهرعلیزاده از آغاز سال گذشته، تضعیقات و محدودیت‌هایی در انجام وظایف دبیرکل ایجاد کرده‌اید که عملا نقض اساسنامه بوده است».
شاید این دلیل به نظر خیلی‌ها ابتدایی به نظر برسد؛ اما به نظر حسینی همین مسأله منشأ اختلافاتی بوده که هم اکنون به مسأله ای جهانی در حوزه این ورزش تبدیل شده است.