علائم پای پرانتزی در کودکان و زمان بهبود آن

یک جراح استخوان و مفاصل پای پرانتزی در کودکان را به دو صورت طبیعی و غیر طبیعی تقسیم کرد و گفت: این ناهنجاری حالتی است که در وضعیت ایستاده، هر دو مچ پای کودک به هم چسبیده باشد و زانوها از هم فاصله بیش از حد بگیرند.

به گزارش فارس، آرش شرافت وزیری گفت: راه افتادن کودک یکی از خاطره انگیزترین لحظات برای والدین است و بنابراین حساسیت زیادی از سوی آنان در این زمینه وجود دارد؛ یکی از شایع‌ترین اختلالاتی که کودکان و والدین آنها را به کلینیک ارتوپدی می‌برد، اختلال در فرم راه رفتن کودک است.

وی ادامه داد: یک کودک به طور طبیعی در سن 9 ماهگی به کمک دو دست می‌ایستد؛ در 12 ماهگی با نگهداشتن یک دست به آهستگی راه می‌رود؛ در 14 ماهگی بدون کمک راه می‌رود؛ در 2 سالگی از پله بدون کمک بالا می رود و توانای پایین آمدن از پله را در سن 4 سالگی به دست می‌آورد.

شرافت وزیری گفت: اما به دست آمدن توانایی راه رفتن مطابق بزرگسالان حتی تا 4 سالگی  هم کامل نیست و اکثر ناهنجاری‌های راه رفتن در این سنین به علت عدم تکامل طبیعی کودک و انتظار بیش از حد والدین به علت نداشتن اطلاعات کافی است.

این جراح مفاصل و استخوان افزود: اختلالات عضلانی، اسکلتی و عصبی را نیز نباید فراموش کرد چراکه می‌توانند باعث ناهنجاری در روند راه رفتن شوند؛ یکی از این موارد پاهای پرانتزی است؛ این ناهنجاری حالتی است که وقتی در وضعیت ایستاده هر دو مچ پا به هم چسبیده باشد، زانو‌ها از هم فاصله بیش از حد بگیرند البته این اختلال در کودکان و بالغین علل متفاوتی دارد.

شرافت وزیری گفت: پای پرانتزی در کودکان به دو نوع طبیعی و غیر طبیعی بروز می‌کند که فرق این دوحالت باید توسط پزشک و جراح ارتوپد انجام شود.

این جراح مفاصل گفت: پای پرانتزی طبیعی یا فیزیولوژیک معمولاً در ابتدای راه افتادن کودک یعنی بعد از 12 ماهگی توجه والدین را به خود جلب می‌کند و معمولاً زاویه ساق و ران حداکثر تا 10 درجه است و در وضعیت درازکش از وضعیت ایستاده کمتر است.

وی ادامه داد: این اختلال نیاز به درمان نداشته و به صورت خود به خود تا سن 2 سالگی برطرف می‌شود و فقط باید به والدین در مورد روند بیماری و بهبودی خود بخودی آن توضیحات کافی ارائه شود؛ در این اختلال به هیچ عنوان استفاده از کفش‌های طبی توصیه نمی‌شود.

شرافت وزیری افزود: در طی روند تکامل رشد کودک حداکثر پای پرانتزی در سن 18 تا 24 ماهگی است و به تدریج تا سه سالگی این زاویه محو می‌شود و حتی در سن 4 سالگی می‌تواند زانو‌ها از افراد بالغ هم به هم نزدیک تر باشد و بتدریج تا 6 سالگی شبیه بالغین می‌شود.