هشدار به یک نماینده مجلس؛
بیگانگان مسلمان هم لازم نیست نگران عزل و نصب در دولت ایران باشند!
شاید مسئولان دولتی در عزل و نصبهای خود مرتکب بعضی بیقانونیها یا در نظر نگرفتن برخی مصلحتها شده باشند، ولی عزل و نصب مقامات اجرایی با هیچ مبنایی، نمیتواند موضوع مداخله بیگانگان باشد و در این موضوع، تفاوتی میان اوبامای آمریکایی و برخی مدعیان دلسوزی در کشورهای اسلامی نیست.
انتخاب نظام سياسي، اقتصادي و اجتماعي و تدوين سياست و روابط خارجی از سادهترین مسائلی است که مردم هر کشوری، حق تصمیمگیری برای آن را داشته و هیچ نیروی خارجی حق مداخله در آن را ندارد.به گزارش «تابناک»، در چند قرنی که کشور به معنای امروزی آن تشکیل شده، اصل مداخله نکردن در امور داخلی دیگران، از اصول حاکم بر تنظیم روابط بین کشورها و ضامن روابط صلحآميز ميان كشورها بوده است. دخالت نکردن از سویی به معنای حق هر كشور در پیشبرد امور خود بدون مداخله خارجي است و از سوي ديگر و در مقابل، هر کشوری که چنین حقی برای خود قائل است، متقابل متعهد خواهد بود مستقيم يا غيرمستقيم در امور داخلي و خارجي ساير كشورها نیز دخالت نکند.
بنا بر این گزارش، استقلال در همه شئون قطعا یکی از دلایل و همچنین اهداف انقلاب مردم ایران در سال 57 بوده و حتی اگر در موفقیت در کسب استقلال اقتصادی با تعاریف متنوع آن در مسیر کشور در چند دهه اخیر تردیدی باشد، نمیتوان این واقعیت را انکار کرد که حفظ استقلال سیاسی و جلوگیری از مداخله بیگانگان در امور داخلی و به ویژه سیاسی ایران، یکی از نقاط کانونی در صحنه سیاست ایران بوده است.
در این باره باید گفت، مخالفت با دخالت بیگانگان در امور داخلی ایران به چنان موضوع مهمی تبدیل شده که حتی اگر افکار عمومی حساسیت چندانی هم به اظهارات و رفتارهای مقامات خارجی نداشته باشند، به محض اینکه احساس کنند مواضع این مقامات خارجی به مرزهای مداخله در امور داخلی ایران نزدیک میشود، صرفنظر از اختلافات داخلی به طور یکپارچه در مقابل طرف خارجی قرار میگیرند؛ شدت واکنشها به اظهارات مقامات آمریکایی در این حوزه مثالی مناسب از این واقعیت است.
اما پرسش این است که آیا مقابله و مخالفت با دخالت بیگانگان باید به مقامات غربی محدود باقی بماند یا خیر؟
در همه سالهای اخیر، سخنرانی برخی فعالان سیاسی حاوی ادعای نگرانی عدهای دلسوز ایران در بیرون از مرزها از تحولات داخلی ایران بوده است؛ هرچند ابراز نگرانی از اختلاف داخلی در ایران را میتوان ناشی از دلسوزی و حتی آن را شایسته احترام دانست، سخنان یکی از نمایندگان مجلس که در روزهای اخیر در روزنامهها نقل شده، نشان میدهد که این اظهارات مداخلهآمیز درباره ایران از مرحله دلسوزی گذشته و به روشنی به مداخله در امور داخلی ایران رسیده است.
این نماینده مجلس مدعی شده که در دیدار با برخی افراد در کشورهای اسلامی آنها از بازگشت برخی افراد به سمتهای اجرایی ابراز نگرانی کردهاند.
همانگونه که اشاره شد، تعیین و انتخاب نظام سياسي، اقتصادي و اجتماعي و تدوين سياست و روابط خارجی از بدیهیات حقوق مردم یک کشور است و به طریق اولی انتخاب مسئولان و مقامات یک کشور، امری است که مداخله و اظهارنظر خارجی در مورد آن با هیچ مبنایی توجیهشدنی نیست.
شاید مسئولان دولتی در عزل و نصبهای خود مرتکب بعضی بیقانونیها یا در نظر نگرفتن برخی مصلحتها شده باشند، ولی عزل و نصب مقامات اجرایی با هیچ مبنایی نمیتواند موضوع مداخله بیگانگان باشد و در این موضوع، تفاوتی میان اوبامای آمریکایی و برخی مدعیان دلسوزی در کشورهای اسلامی نیست.
سخنانی از این دست که خانم نماینده احتمالا برای تأثیرگذاری بر مسائل سیاسی داخلی ایران آن را نقل کرده، بیش از اینکه جای افتخار داشته باشد، این پرسش را پیش میآورد که شنوندگان این مداخلات خارجی به آن چه واکنشی نشان داده و چه دفاعی از استقلال سیاسی کشور کردهاند؟!
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۲۷
انتشار یافته: ۹
پاسخ ها
ناشناس
| ۱۴:۳۵ - ۱۳۹۲/۱۲/۱۸
ایا امکانش هست ما یکسالی چشم و گوشمون را جمع کار های داخلی بکنیم و اینقدر فکر و روح روان درآمد این مملکت را خرج داروغه بازی خودمون نکنیم
نظرسنجی
امضای یادداشت تفاهم ایران با آمریکا را در این مقطع...





