ستاره‌های هنری ایران مدل می‌شوند و روی استیج و بیلبورد می‌روند

با گذشت دوره‌ای پنج ساله از دستورالعملی رسمی و دوره‌ای طولانی از قاعده‌ای نانوشته مبنی بر ممنوعیت حضور سلبریتی‌ها در تبلیغات تلویزیونی و بیلبوردها، متولیان به خطا بودن این تصمیم پی برده‌اند تا نه تنها این تبلیغات آهسته آهسته آزاد شود، بلکه برنامه‌ریزی‌های رسمی نهادهای دولتی برای استفاده از این ظرفیت در راستای تبلیغ پوشش‌های سازگار با فرهنگ ایرانی آغاز شود و بالاخره استیج‌ها کف سالن‌های بزرگ پهن شوند.

به گزارش «تابناک»، حضور چهره‌ها در تبلیغات در گذشته با حساسیت مسئولان همراه بود و به آن‌ها توصیه می‌شد، سراغ این حوزه ـ که اتفاقاً درآمدزایی خوبی نیز داشت ـ نروند. با این حال، آنچه منجر به رسمی شدن این توصیه‌ها در اوایل تابستان ۸۷ شد، جنجالی بود که در پی حضور حسین رضازاده در تبلیغات یک بنگاه مسکن در امارات به راه افتاد. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این میان‌، دستورالعملی‌ صادر کرد که بنا بر آن، حضور ستاره‌ها را در تبلیغات ممنوع اعلام کرده بود تا دیگر روی بیلبوردهای شهر، شاهد چهره رضا گلزار، جمشید مشایخی، مهدی مهدوی کیا، ابراهیم میرزاپور، ناصر حجازی، احمدرضا عابدزاده و... نباشند.
به رغم این انتقادات پیرامون اینکه این مبنای بخشنامه نه یک سلسله رفتار‌ها، بلکه یک خطای فردی پیرامون تشویق مردم برای سرمایه‌گذاری در دوبی بوده، این دستور‌ دو سال تمام ‌ماند تا بحث حمایت از کالاهای داخلی پیش آمد و‌ همان بخشنامه دستخوش تغییر جدی شود. بر پایه اعلام مدیرکل وقت دفتر تبلیغات و اطلاع‌رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی این تصمیم دستخوش یک اصلاحیه شده و حضور سلبریتی‌ها در تبلیغات کالاهای تولید داخل، بلامانع اعلام گشت.

حال به ظاهر‌ گام‌های بلندتری در این زمینه برداشته شده و مسئولان جدید دریافته‌اند، راهی که تاکنون می‌رفته‌اند ‌و نتایج معکوسی در پی داشته، اشتباه بوده و با راهکارهایی که تنها در ایران از آن‌ها گریخته شده، تلاش دارند از ظرفیت این سلبریتی‌ها برای فرهنگ‌سازی و ارائه الگوهای پوششی استفاده کنند؛ اتفاقی که می‌توانست بیست سال پیش کلید بخورد و منجر به گرایش نیافتن جوانان به بسیاری از الگوهای پوششی غلطی شود که جامعه را فرا گرفته اما معذوریت‌ها درباره توسعه به‌کارگیری لفظ مدلینگ و استیج، مانع از این کار می‌شد.

این مانع اما در سال‌های اخیر، بسیار کمرنگ شده و آن گونه که دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس در نشست خبری سومین جشنواره بین‌المللی مد و لباس فجر اعلام کرده، قرار است ‌سال آینده، شاهد راه‌اندازی مؤسسه مدلینگ باشیم که در آن مباحث استیج و نور‌پردازی و صدا بومی‌سازی خواهد شد؛ این رویکرد‌ در قالب بی‌حاصل دولت‌ توسط مؤسسات غیردولتی و خصوصی اجرا می‌شود و طبیعتاً برخی‌ از آنها هم اکنون از تولیدکنندگان بزرگ پوشاک در کشور خواهند بود.

در همین راستا، کمیسیون صدور مجوزهای کارگروه ساماندهی مد و لباس فعالیت خود را آغاز کرده ‌و قرار است مجوز نمایش زنده لباس یا‌‌ همان برگزاری رسمی استیج ـ‌ که تقریباً فقط در عربستان و چند کشور دیگر برگزار نمی‌شود و در تمام دنیا مرسوم است، و نه زیرزمینی داده شود و ‌گویا قرار است در همین راستا در قالب سریال‌ها و برنامه‌های تلویزیون نیز چنین رویه‌ای پیگیری شود. باید گفت، اگر واقعاً صداوسیما نیز چنین اراده‌ای داشته باشد، اتفاق منحصر‌به‌‌فردی در حوزه فرهنگ رخ خواهد داد.

در گذشته دور و پیش از انقلاب بابت اینکه غلامرضا تختی حاضر نشده بود تبلیغ تیغ صورت ـ که ملاحظات دینی درباره‌اش وجود دارد ـ انجام دهد، به ‌عنوان یک چهره ارزشی مورد توجه قرار گرفت و این ملاحظات ظاهراً در این رویه تازه نیز در نظر گرفته شده است. دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس گفته است: «لوازم مورد نیاز برای مدل در کشور ما هم بر اساس فاکتورهای اسلامی باید راه‌اندازی شود که تبلیغات و ژورنال‌ها از لوازم آن است و هر طراحی که بخواهد ژورنال تولید کند، می‌تواند مجوز ژورنال بگیرد».

در همین راستا، سال آینده مؤسسه مدلینگ با ضوابط ایرانی ـ اسلامی راه‌اندازی ‌‌و ‌آموزش‌های لازم پیرامون استیج، صدا و نور‌پردازی را بر اساس فاکتورهای ایرانی اسلامی داده خواهد شد؛ حتی آن گونه که اعلام شده، موزه مد و لباس در ایران راه‌اندازی می‌شود که البته درباره بخش نخستش نمی‌توان تاریخچه جدی در ایران ـ بر خلاف اروپا ـ یافت.

کارگروه ساماندهی مدل و لباس وزارت فرهنگ و ارشاد با شماری از بازیگران و فوتبالیست‌ها گفت‌و‌گوهایی انجام داده‌‌ و آن‌ها نیز آمادگی خود را برای همکاری اعلام کرده‌اند. در واقع‌‌ همان نهادی که در گذشته پای این چهره‌ها را از تبلیغات برید، آن‌ها را به درآمدزا‌ترین بخش تبلیغات باز‌می‌گرداند؛ اما آیا این رویه با وسعت نظر و حرفه‌ای‌گری پیش خواهد رفت و فرهنگ‌سازی در حوزه لباس و دیگر کالا‌ها در ایران انجام خواهد شد تا اقبال عمومی را در پی داشته باشد؟