امانتی که پس از شهادت بازگردانده شد

شهید علی‌رضا اثنی‌عشری به شرط قبولی با نمرات بالا توانست پدر را برای عزیمت به جبهه راضی کند و شاید همین شرط وی را دانشجوی رشته برق دانشگاه تهران کرد. تاکید بر امانت‌داری و بازگرداندن جزوه دوستش یکی از بندهای وصیت‌نامه این شهید است.

به گزارش فارس، علی‌رضا اثنی‌عشری 26 بهمن ماه سال 1345 در تهران دیده به جهان گشود، سال‌های کودکی خود را در قم سپری کرد، شوق زیادی برای آموختن علم داشت و برهمین اساس هر سال به عنوان شاگرد ممتاز معرفی می‌شد. در کودکی به کلاس قرآن رفت و خیلی زود قرائت کلام وحی را فرا گرفت.

سال 1358 در هنرستان صنعتی شهید بهشتی در تهران ثبت‌نام کرد و در رشته برق به تحصیل پرداخت.

چندی بعد عضو انجمن اسلامی دانشجویان شد. سال 1359 با شروع جنگ و تشکیل بسیج روزهای شنبه در آخر شب همراه با برادران بسیج به مسجد امام حسین(ع) می‌رفت و به پاسداری از دستاوردهای انقلاب مشغول بود.

علی‌رضا سال دوم هنرستان بود که تمنای جبهه داشت اما پدر مخالف بود.

مادر به اصرار علی‌رضا، رضایت‌نامه را امضا کرد اما قامت کوچکش سدی شد برای پرواز به جبهه، به رغم رضایت‌نامه مادر مسئولان بسیج به علت قامت کوچکش با اعزامش مخالفت کردند.

مدتی بعد پدر اجازه عزیمت داد به شرط اینکه فقط تابستان به جبهه برود و هر سال با نمرات عالی قبول شود، علی‌رضا پذیرفت و مشتاقانه به سوی جبهه حق علیه باطل شتافت.

پاک سازی مین‌های اراضی فتح شده اولین مسئولیت علی‌رضا در جبهه بود، شوقش برای ماندن در جبهه و تنفس هوای معطر آنجا توصیف نشدنی بود.

امتحانات سال آخر دبیرستان را شهریورماه داد تا بیشتر در جبهه بماند و همان سال نیز در رشته برق و قدرت دانشگاه تهران پذیرفته شد.

سال اول دانشگاه را تا پایان ترم اول درس خواند؛ سپس آرپی‌چی زن عملیات والفجر 8 شد.

یک‌شنبه 8 تیرماه 1365 باری دیگر به سوی میدان رزم شتافت، به گفته اطرافیانش این بار رفتنش حال و هوای دیگری داشت، گویی برای پرواز لحظه‌شماری می‌کرد.

یازدهم تیر وصیت‌نامه‌اش را نوشت و 10 صبح 14 تیر 1365 در سن 20 سالگی در عملیات کربلای یک در مهران جام شهادت نوشید.

علی‌رضا در قسمتی از وصیت‌نامه‌اش به نمازهای قضا شده‌ و امانتی که در دست دارد اشاره می‌کند، 2 هفته و 5 روز نماز قضای شکسته و جزوات مجید، دوستی که باید استرداد شود.