آیا اگر نفت نداشتیم باید از گرسنگی می‌مردیم؟

دولت آقای احمدی‌نژاد بحث تحریم‌ها را برجسته می‌کرد تا بتواند با امریکا سازش کند، ولی مشکل سوءمدیریت در قضایا دیده نمی‌شد، نه اینکه بخشی از مشکلات ناشی از تحریم‌ها نباشد و تحریم‌ها تأثیری نداشته باشد، ولی بیشتر مشکلات ناشی از سوء‌مدیریت در ‌سالیان متمادی بوده است.

ابراهیم آقامحمدی در گفت‌وگو با خبرنگار «تابناک» ضمن بیان این مطلب ‌‌اظهار داشت: آقای روحانی و ستاد تبلیغاتی وی بار‌ها اعلام کرده‌اند که مشکلات مردم، تنها تحریم نیست و حتی گفتند، ۷۰ درصد آن به دلیل سوء‌مدیریت است، ولی اکنون ‌این گونه برداشت می‌شود که با رفع تحریم‌ها مشکلات برطرف می‌شود. آقایان به گونه‌ای سخن می‌گویند که مشکل کشور تنها تحریم‌هاست و مشکلات را به آن گره زده‌اند و این گونه القا می‌کنند که اگر تحریم‌ها برداشته شود، مشکلات حل می‌شود.

وی با انتقاد از نقد پیاپی رؤسای جمهور از دولت‌های قبل از خود‌ گفت: آقای روحانی، احمدی‌نژاد را متهم می‌کند و آقای احمدی‌نژاد هم پیش از این هاشمی و خاتمی را متهم می‌کرد و در سال‌های ابتدای دولت خاتمی نیز اصلاح طلبان با تمام ظرفیت هاشمی را می‌کوبیدند. راهکار هست، ولی‌ در هیچ دولتی قهرمانی پیدا نشده است تا اقتصاد بدون نفت را سامان بدهد. 

آقامحمدی با تأکید بر اینکه سند چشم‌انداز بیست ساله باید محور عملکرد دولت کنونی باشد، گفت: ما پیش از دولت آقای احمدی‌نژاد، سند چشم‌انداز نداشتیم؛ اما با اینکه سند چشم‌انداز هم تصویب شد، کسی به اصول و اهداف آن پایبند نبود. رئیس جمهور در دولت گذشته به آنچه پایبند نبود، ‌قانون و برنامه ریزی و خرد‌محوری بود. البته این تنها درد دولت نهم و دهم نبوده و نیست. متأسفانه بیشتر نهادهای دولتی و حاکمیتی، قانون را تا وقتی دوست دارند که بنا به ‌تمایلات آن‌ها باشد. همین که بگوییم طبق فلان برنامه مخالف آن خواسته مسئول است، بلافاصله اطرافیان و حامیان آن مسئول به نقد قانون و انتقاد از ناکارآمدی قانون می‌پردازند.

این نماینده اصولگرای مجلس نهم در ادامه اظهار داشت: هزاران ساعت در این زمینه کار شده و کار‌شناسان ‌در زمینه‌های گوناگون برای تدوین سند چشم‌انداز نشست داشته‌اند. اگر قرار بود سندی نباشد، ‌هر کس با سلیقه خود کار می‌کرد. حالا که سندی تصویب شده، باید انجام شود. این دولت هم اگر بخواهد چشم خود را ببندد و سند چشم‌انداز را اجرا نکند و بگوید درب تحریم‌ها بسته شده و باب رحمت باز شده، ‌به نتیجه‌ای نمی‌رسیم.

وی با بیان اینکه دولت اگر بخواهد کاری انجام بگیرد باید طبق همین سند چشم انداز انجام دهد، افزود: ممکن است بگوییم اقتضائات باعث شده ‌که تغییری در برخی فصول سند چشم‌انداز ایجاد شود. آن هم ساز و کار خود را دارد. دولت می‌تواند پیشنهاد بیاورد تا مجلس تصویب کند، ولی چهارچوب باید همین باشد. سند چشم‌انداز نقشه راه کشور است. اگر از راه خارج شویم به کجا می‌خواهیم برویم؟ اگر آقای روحانی بخواهد همانند آن صحبت‌ها از گزارش صد روزه ‌که ‌برنامه‌ای مهندسی شده بود، کار کند، نمی‌توان به آینده این دولت نیز زیاد خوشبین بود. چرا دولت در شرایطی پا به عرصه انتخابات گذاشت که از بیشتر مشکلات کشور و اشکالات داخلی و خارجی کم و بیش خبر داشت و اگر می‌خواست بهانه بیاورد، بهتر بود از‌‌ همان آغاز کار وارد عرصه رقابت نمی‌شد.

آقامحمدی با بیان اینکه مشکل امروز کشور مشکلات اقتصادی است، گفت: یک بعد آن مذاکره بر سر تحریم‌ها بود که این مجوز به دولت داده شد و به پیش رفت اما برای ابعاد دیگر که داخلی است باید برنامه‌ریزی کرد. باید برای اجرای قوانین برنامه‌ریزی کند. باید ببیند تا اینجای کار به کجا رسیده‌ایم و چه آسیب‌هایی داریم. اگر دولت بخواهد سند چشم‌‌انداز‌‌‌ را‌‌ رها کند، راه را گم خواهد کرد.

وی با انتقاد از بی‌توجهی دولت گذشته به سند چشم‌انداز‌ گفت: سند چشم‌انداز از کارهای اساسی در دوران جمهوری اسلامی بوده است. بالاخره باید از جایی شروع کنیم. تمام مسئولان و کار‌شناسان در تدوین سند چشم انداز دخیل بوده‌اند. اگر دولت بخواهد موفق شود باید در این چهارچوب حرکت کند. آقای روحانی هم در زمان تصویب این سند در مجمع تشخیص مصلحت نظام بود و بر اهمیت آن واقف است.