آیا آیه «لا اکراه فی الدین» به این معنا است که عذابی در کار نیست؟

در دین اجباری نیست؛ این ترجمه آیه ای از آیات قران کریم است که اجبار و اکراه در دین را نفی کرده است. موضوعی که بسیار مورد بحث و جدل قرار گرفته است و گروهی از مردم با تکیه بر این آیه تصور می کنند که عمل کرده به شریعت موضوعی اختیاری است.

دهمین قسمت از برنامه «انکار» به این موضوع پرداخته و این پرسش را مطرح کرده است که آیا عبارت «لا اکراه فی الدین» اصل الزامی بودن عمل به شریعت را رد می کند؟

اگر در دین اجباری نیست و در صورتی که شریعت الزامی نیست پس به چه علت نماز و روزه برای مسلمانان واجب شده است؟ به کدام دلیل در متن دین گفته می شود که فرد بدکار غذاب و عقاب می شود؟ اگر ملتزم به فحوای این آیه باشیم آیا اصل وجود جهنم که مورد تأیید تمامی ادیان ابراهیمی است رد نمی شود؟

برنامه انکار در گفتگویی با دکتر ابوذر رضاسلطانی کارشناس فلسفه و کلام اسلامی به این موضوع پرداخته است. دکتر رضاسلطانی در تشریح این موضوع به رادیو ایرانصدا گفت: ما ابتدا باید تفاوتی را بین حوزه عمل و حوزه بینش و معرفت قائل بشویم. در حقیقت آن چیزی که مورد اجبار و اکراه قرار نمی گیرد شناخت دین و گرایش به دین است.

هر کسی با توان عقلی و معرفتی خود می تواند هر دینی را انتخاب کرده و بعد از تحقیق و بررسی به آن گرایش پیدا کند اما بعد از شناخت، گزینش و گرایش عمل کردن بر وفق آن دین الزامی است. تفاوتی هم در نوع آن دین نیست. حتی با وجودی که در سال های گذشته ادیان بشری نوظهور ایجاد شده اند تمامی این ادیان برای خود اعمال و مناسک متنوعی را ایجاد کرده اند. حتی در ادیان سرخپوستی رقص های آیینی یکی از اعمال و عبادات الزامی و اجباری است. بنا براین باید نتیجه بگیریم که فارق از نوع دین، انتخاب دین آزاد است اما عمل کردن به آموزه های تمام ادیان ضروری است.
منبع: ایران صدا