روزی که نام کشورمان «ایران» شد
در روز ۶ دی ۱۳۱۳ شمسی دولت ایران طی اعلامیهای رسمی از کشورهای خارجی خواست در مکاتبات رسمی خود از واژههای پرشیا، پرس و پرسه به جای واژه ایران استفاده نکنند.
به گزارش تاریخ ایرانی، تا اوایل قرن بیستم، مردم جهان کشور ما را با عنوان رسمی پارس یا پرشین میشناختند اما در دوران سلطنت رضاشاه که بحث رجعت به ایران باستان و تاکید بر ایران پیش از اسلام قوت گرفته بود، حلقهای از روشنفکران باستانگرا مانند سعید نفیسی، محمدعلی فروغی و سیدحسن تقیزاده در حکومت پهلوی اول با حمایت مستقیم رضاشاه گردهم آمدند که به این منظور اقداماتی را انجام دادند.
سعید نفیسی از مشاوران نزدیک رضاشاه به وی پیشنهاد کرد نام کشور رسما به «ایران» تغییر یابد. این پیشنهاد در دیماه ۱۳۱۳ شمسی رنگ واقعیت به خود گرفت. این تصمیم بعد از ۷۶ سال هنوز هم محل مناقشه است. مخالفان این تغییر معتقدند که ایران نمیتواند آن بار معنایی، فرهنگی و تمدنیای را که در اصطلاح «پرشیا» نهفته است و غیر ایرانیان از دیرباز با آن آشنایی دارند، منتقل کند.
گروهی معتقدند که رضاشاه فقط به دلیل سیاسی برای تثبیت حکومت اقتدارگرایانه خود چنین تصمیمی گرفته است. این دسته از تحلیلگران میگویند اصل اقدام را باید متوجه جمعی از نخبگان فرهنگی و سیاسی آن دوره از جمله افراد ذکرشده دانست که در اقتدار حکومت رضاخانی منافع خاص خود را نیز جستجو میکردند.
به گزارش تاریخ ایرانی، تا اوایل قرن بیستم، مردم جهان کشور ما را با عنوان رسمی پارس یا پرشین میشناختند اما در دوران سلطنت رضاشاه که بحث رجعت به ایران باستان و تاکید بر ایران پیش از اسلام قوت گرفته بود، حلقهای از روشنفکران باستانگرا مانند سعید نفیسی، محمدعلی فروغی و سیدحسن تقیزاده در حکومت پهلوی اول با حمایت مستقیم رضاشاه گردهم آمدند که به این منظور اقداماتی را انجام دادند.
سعید نفیسی از مشاوران نزدیک رضاشاه به وی پیشنهاد کرد نام کشور رسما به «ایران» تغییر یابد. این پیشنهاد در دیماه ۱۳۱۳ شمسی رنگ واقعیت به خود گرفت. این تصمیم بعد از ۷۶ سال هنوز هم محل مناقشه است. مخالفان این تغییر معتقدند که ایران نمیتواند آن بار معنایی، فرهنگی و تمدنیای را که در اصطلاح «پرشیا» نهفته است و غیر ایرانیان از دیرباز با آن آشنایی دارند، منتقل کند.
گروهی معتقدند که رضاشاه فقط به دلیل سیاسی برای تثبیت حکومت اقتدارگرایانه خود چنین تصمیمی گرفته است. این دسته از تحلیلگران میگویند اصل اقدام را باید متوجه جمعی از نخبگان فرهنگی و سیاسی آن دوره از جمله افراد ذکرشده دانست که در اقتدار حکومت رضاخانی منافع خاص خود را نیز جستجو میکردند.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۶
در انتظار بررسی: ۱۴
انتشار یافته: ۳۵۸
پاسخ ها
محرم رمضان
| ۲۲:۵۴ - ۱۳۹۷/۱۰/۱۰
پاسخ ها
ناشناس
| ۱۹:۵۱ - ۱۳۹۸/۰۵/۰۵
از اشعار فردوسی که بگذریم،در تمام نوشته ها و کتیبه های ساسانیان ،در هزار و هشتصد سال پیش نام این کشور ایران بوده . البته قبل از اون هم نام ایران پیج در اوستا آمده
پاسخ ها
ناشناس
| ۲۳:۲۶ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۶
سعید
| ۲۳:۲۹ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۶
ناشناس
| ۲۳:۳۲ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۶
ناشناس
| ۲۳:۴۱ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۶
علی
| ۲۳:۴۴ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۶
يه نفر
| ۲۳:۵۴ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۶
مي دانيد كه كلمه منگل به بيماري سندرم دان اطلاق مي شود و از آنجا كه مردم مغول قيافه اي اين چنيني دارند وجه تسميه اين كشور شده است
يه نفر
| ۲۳:۵۵ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۶
سجاد
| ۰۰:۲۳ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
خلیج پارس
ناشناس
| ۰۰:۳۴ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
رسولی
| ۰۰:۳۶ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
ناشناس
| ۰۱:۱۹ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
ناشناس
| ۰۱:۴۰ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
ناشناس
| ۰۲:۰۴ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
ali
| ۰۲:۲۴ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
ناشناس
| ۰۷:۰۳ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
ناشناس
| ۰۷:۲۲ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
رضا 1186
| ۰۸:۴۱ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
فرمهر
| ۰۸:۴۵ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
ناشناس
| ۰۸:۵۸ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
ناشناس
| ۰۹:۱۰ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
ناشناس
| ۱۰:۰۹ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
ناشناس
| ۰۸:۱۱ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
ناشناس
| ۱۵:۰۹ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
چو ایران نباشد تن من مباد
برین بوم و بر زنده یک تن مباد
پس ایران از قدیم نام این کشور بوده است
ناشناس
| ۱۵:۱۷ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
میر احسان
| ۱۶:۴۹ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۸
ناشناس
| ۰۱:۱۷ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۹
رضا
| ۰۱:۳۸ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۹
ناشناس
| ۰۸:۰۱ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۹
ناشناس
| ۰۹:۵۷ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۹
والا
| ۱۰:۱۷ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۹
مجید از قزوین
| ۱۶:۱۱ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۹
اگر دولت وقت این کار رو نمیکرد الآن ایران تجزیه شده بود
۱۹:۲۳ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۹
میثم چراغی
| ۰۸:۴۴ - ۱۳۹۷/۱۱/۰۹
ناشناس
| ۱۲:۴۸ - ۱۳۹۹/۰۲/۱۸
پاسخ ها
ناشناس
| ۱۵:۳۴ - ۱۳۹۸/۱۲/۲۲
پاسخ ها
محسن
| ۰۷:۵۰ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
هر چیزی جای خودش
ناشناس
| ۱۰:۵۶ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۷
آمر
| ۰۹:۱۹ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۹
حمید
| ۱۵:۳۹ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۹
.
| ۱۹:۲۴ - ۱۳۹۲/۱۰/۰۹
چون اسارتگه دلیران است
یک طرف زاهدان ودزدآب است
یک طرف مرز باجگیران است
یک طرف نفت شهر وبازرگان
یک طرف کومه فقیران است
خانه دشمنش چراغانی
خانه دوست پاک ویران است!



