خلأیی جدی در فیلم‌نامه‌ها احساس می‌شود

در حالی که یازده روز تا آغاز سی و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر مانده است و با توجه به اعلام نام فیلم‌های شرکت کننده در این رویداد که به نوع خود بزرگترین رویداد سینمایی کشور به شمار می‌آید؛ نکته‌ای که بیش از هر چیز دیگری به چشم می‌خورد، کاهش چشمگیری از کارگردانان مطرح در حوزه فیلم کشور در این جشنواره است، به گونه‌ای که باعث شد، امسال بیش از 22 کارگردان بزرگ سینما از حضور در جشنواره فیلم فجر خوداری کنند.

بنا بر این گزارش، غیبت بسیاری از کارگردانان پرسابقه که نقشی بیش از گرم کننده تنور جشنواره داشتند و انتخاب‌ها را در بیشتر اوقات برای منتقدین و هیأت داوران دشوار می‌ساختند، در سال‌های اخیر و به ویژه امسال، احتمالا فضا را به سمتی خواهد برد که ظرفیت رقابتی جشنواره در بخش اصلی را دچار کاهش کند.

شواهد و قرائن نشان می‌دهد که امسال در جشنواره فجر برای فیلم، سال خوبی نخواهد بود و پیش‌بینی می‌شود که کیفیت فیلم‌ها البته به جز شمار معدودی از آن‌ها نتواند بیننده را اغنا کند.

دکتر احمدرضا دسغیب در گفت‌و‌گو با تابناک در مورد جشنواره فیلم فجر، کیفیت فیلم‌ها و نحوه داوری‌ها گفت: داوری‌ها سیستم خاص خود را دارد، ولی در مورد فیلم‌هایی که قرار است در جشنواره اکران شود، نسبت به گذشته خلأیی جدی در فیلمنامه‌ها احساس می‌شود. متأسفانه فیلم‌نامه‌های خوب و قوی‌ پشت فیلم‌سازان نبوده؛ بنابراین، نمی‌توان کارگردانان را در این موضوع مقصر دانست. متأسفانه مشکل محتوایی همچنان وجود دارد. فیلم سازان نیز در چند سال اخیر تحت تأثیر برخی مکاتب فیلم‌سازی قرار گرفته‌اند و برای همین، بیش از گذشته با فیلم‌های فاخر فاصله گرفته‌ایم و این خطری جدی برای فیلم سازی ماست. مردم نیز در جشنواره شرکت خواهند کرد و این موضوع را احساس خواهند کرد و فیلم‌ها پاسخگوی خواسته مردم نخواهد بود، ولی ما همچنان منتظر یک رویداد خوب هستیم.

این نماینده مجلس درباره دلیل پدید آمدن چنین فضایی در عرصه سینمایی کشور و تأثیر نحوه ممیزی فیلم‌ها بر کیفیت فیلم‌ها گفت: در بحث ممیزی ضوابط و قواعد خاصی وجود دارد و این ضوابط آن گونه نیست که بخواهد خللی به فیلم‌نامه‌ها برساند، مگر اینکه روح فیلم‌نامه با ضوابط همخوانی نداشته باشد که طبیعتا مجوزی برای آن صادر نخواهد شد. مشکل این است که فیلم‌های کنونی اثر و ردی از سینمای ایرانی و اسلامی و بومی ندارد. بسیاری از کار‌ها کپی‌برداری است. این یک آفت جدی است. چرا باید کار‌ها به جایی برسد که تنها به کپی برداری از نسخه‌های خارجی بسنده شود؟

دکتر دستغیب افزود: علت اصلی دلسردی فعالان عرصه سینما، رو یآوردن آنان به کارهای کلیشه‌ای و گیشه پسند است. متأسفانه از نظر مبنایی آرام آرام موضوع سینما تحت تاثیر اظهارات و تفکر خاص دچار زاویه‌ای با جامعه می‌شود. این فاصله گرفتن از اجتماع و اینکه نمی‌توانند خود را با الگوهای بومی و ایرانی اسلامی تطابق دهند مشکلی اساسی است.

این نماینده مجلس افزود: عمده نگاه‌ها به سمت ترجمه است و مکتب ترجمه فوق‌العاده تأثیرگذار بوده است و سناریوهایی در ذهن فیلم‌سازان درست کرده و می‌خواهند این سناریو‌ها را به درون کشور تعمیم دهند. تعمیم سناریوهای خارجی به داخل، پارادوکس آشکاری را به وجود می‌آورد و در نتیجه خروجی فیلم‌ها رشد و تعالی را به دنبال ندارد.
متأسفانه نتوانسته‌ایم با وجود گذشت سه دهه از انقلاب اسلامی، کاری کنیم که آرمان‌های نظام خود را نشان دهد. فیلم‌ها پیامی ندارد و فیلم‌نامه‌ها فضایی ناشناخته دارد.