مجلس «چک سفید» را از دولت پس گرفت
آب رفته به جوی بازنمیگردد؛ بهخصوص اگر این آب را «محمود احمدینژاد» ریخته باشد. ماجرای ادغام وزارتخانهها و احمدینژاد و مجلس اصولگرایان؛ ماجرای آب رفته و جوی شسته و دست نشسته است. احمدینژاد به روش خودش برای ادغام اقدام میکند، وزارتخانهها در نهایت درهم آمیخته میشوند و مجلس هم دیر واکنش نشان میدهد و تمام. حالا که کار ادغامها تمام شده، مجلس نهم طرح تصویب کرده دولت از این «پس» برای ادغام وزارتخانهها اول از مجلس اجازه بگیرد و بعد وزیر برکنار کند و سرپرست بگمارد و ترس به دل کارکنان وزارتخانه منحل شده بیندازد که از فردا پست بیپست.
به گزارش روزنامه بهار، مجلس نهم کلیات طرحی را تصویب کرده که ادغام و انحلال وزارتخانهها از این «پس» مشروط به تصویب نمایندگان باشد. اما از کدام «پس». «پس» از آنکه دولت تعداد وزارتخانههایش را از 21 به 18 رساند. «پس» از آنکه وزارت راه و ترابری را با مسکن و شهرسازی ادغام کرد و صنعت و معدن را با بازرگانی و در نهایت تعاون و کار و رفاه را در هم آمیخت. «پس» از آنکه مجلس بدون تصویب اساسنامه وزارتخانههای تازه تاسیس به وزیران معرفیشده از جانب احمدینژاد رای اعتماد داد. از این «پس»، یکسالونیم میگذرد و مجلس همچنان در انتظار اساسنامه وزارتخانههای تازهتاسیس است.
اختلاف مجلس با دولت، این طرف و آن طرف «پس» نیست. ماجرا این است که مجلس از برکناری شبانه وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات ناراحت است و از نیت احمدینژاد برای ادغام وزارت ارتباطات با راه و شهرسازی برآشفته شده. نه از شبانه بودن برکناری «رضا تقیپور»، چه آنکه دیگر اصولگرایان به ساعت اعلام حکمهای مهم احمدینژاد عادت کردهاند؛ به برکناریهای پس از غروب آفتاب. از این آشفته شدند که فهمیدند احمدینژاد قصد دارد وزارتخانههایی را در هم ادغام کند که به باور نمایندگان سنخیتی با هم ندارند. برخی هم نشستن «علی نیکزاد» فرد مورد اطمینان احمدینژاد را بر صدر امکانات سایبری بیارتباط با انتخابات ریاستجمهوری آینده نمیدانند. فردای 11 آذر که احمدینژاد «رضا تقیپور» را برکنار کرد، برخی نمایندگان خبر دادند که طاقتشان از این برکناریهای شبانه طاق شده. بعد هم بلافاصله یک طرح دوفوریتی را در دستور کار قرار دادند تا هم از ادغام وزارت ارتباطات با راه و شهرسازی جلوگیری شود و هم سرپرستی نیکزاد بر وزارت ارتباطات غیرقانونی اعلام شود.
وگرنه، نه مجلس یادش مانده بود تعداد وزارتخانهها به 17 نرسیده و به تکلیف قانون برنامه عمل نشده و نه دولت تاکنون «تکلیف» برایش تکلیف بوده. وزارت ورزش و جوانان چندین ماه پس از تولدش در مجلس تشکیل نشد و چه وزارتخانههایی که تا مدتها با سرپرست اداره شد. حالا مجلس اصولگرایان میخواهد تبصره بالا و پایین کند و ماده واحده اضافه. کار ادغام از کار گذشته. محمود احمدینژاد بهنام اقدام برای ادغام، هر که را خواسته قدر بیشتر داده و وزارتش را آبادتر کرده و هر که را نخواسته به خانه فرستاده و خانهدارش کرده.
به هرکس هم که وزارت نرسیده، قهر کرده و مراسم تودیع نرفته و در معارفه جانشینش نمانده. چنانکه رضا تقیپور همین 11 روز پیش به مراسم تودیعش نرفت. براساس طرح اصلاح ماده 53 قانون برنامه پنجساله توسعه که دو فوریت آن در جلسه علنی سهشنبه گذشته و کلیاتش در جلسه روز گذشته مجلس تصویب شد، از تاریخ تصویب این قانون هرگونه ادغام و انحلال وزارتخانههای موجود و موسسههای زیرمجموعه وزارتخانهها متوقف میشود و منوط به تصویب مجلس است.
مخالفان نتیجه تصویب این طرح را«سوراخ »کردن قانون پنجم توسعه اعلام کردند و موافقان آن را «چک سفید» امضایی دانستند که پیشتر در اختیار دولت قرار داده شده و باید آن را الان با دعوا از دولت پس گرفت. موافقان دست به دامن «گینه بیسائو» شدند که تنها در این کشور و کشور مالت وزارت ارتباطات و راه و شهرسازی یک مجموعه است و مخالفان طرح را واکنش به اقدامهای ناگهانی دولت دانستند و اعلام کردند این قانون مجلس تنها شش ماه اعتبار دارد و با پایان دولت محمود احمدینژاد از کارکرد میافتد.
برای آنکه واکنشی بودن این طرح تمام و کمال خودنمایی کند، تبصره دومش را هم مدام یادآوری کردند که سرپرستی وزارتخانه فاقد وزیر توسط وزیری دیگر ممنوع شده تا سرپرستی نیکزاد بر وزارت ارتباطات مشمول این تبصره شود. نیکزاد اما همچنان سرجایش هست چنانکه رضا تقیپور هم همچنان در خانه است. نوشداروی مجلس نهم برای ادغامها پس از مرگ سهراب تصویب شده؛ آب رفته به جوی بازنمیگردد، بهخصوص اگر این آب را محمود احمدینژاد ریخته باشد.
