نگاه شما: کودکانمان را دریابیم!

در بسیاری از انیمیشن‌های خارجی اعم از فیلم‌های سینمایی یا سریال‌های انیمیشنی، شخصیت‌های اصلی انیمیشن اعم از شخصیته‌ای انسانی یا حیوانی، از‌‌ همان آغاز داستان به دنبال پدر یا مادر خود می‌گردند و یا رویدادهایی در داستان رخ می‌دهد که منجر به جدایی آن‌ها از خانواده شده و در ادامه آن‌ها به دنبال یافتن پدر یا مادر خود هستند.

البته در زمانی هم که در کنار خانواده هستند و یا بعدا به آن می‌رسند، به ندرت چیزی به عنوان خانواده کامل می‌بینیم و شخصیت‌های اصلی یا پیش پدر هستند یا پیش مادر.

اگر بخواهیم با دید دقیق‌تری فیلم‌های خارجی ساخته شده برای کودکان به ویژه انیمیشن‌ها را بررسی کنیم، با این واقعیت روبه‌رو می‌شویم، که هم‌اکنون جوامع غربی به دلیل بحران خانواده و متلاشی شدن بنیان خانواده، با مشکلات و بحران‌های جدی روبه‌رو هستند که جامعه غرب را دچار نوعی آشفتگی در نحوه برخورد با کودکان و نوجوانان به جای مانده از این وضعیت کرده است!

کودکانی که امروز در جوامع غربی زندگی می‌کنند از سه وضعیت خارج نیستند:

۱ ـ برخی از کودکان هنوز در خانواده کامل و به همراه پدر و مادر زندگی می‌کنند و از نعمت داشتن پدر و مادر و مزایای آن بهره‌مند هستند.

۲ ـ برخی از این کودکان محصول روابط نامشروع هستند که این آمار در جامعه آمریکا نزدیک ۳۵ درصد بوده و در شناسنامه این کودکان جلوی نام پدر، نامشخص می‌خورد! در خبر‌ها آمده بود که رونالدو، بازیکن معروف تیم رئال مادرید پنج فرزند نامشروع دارد و به تازگی یکی از این‌ها را به فرزند خواندگی پذیرفته و اجازه داده است تا در شناسنامه، نام او به عنوان پدر آن کودک درج شود.

۳ ـ دسته آخر کودکانی هستند که کم نیستند؛ این‌ها با این که در محیط خانواده به دنیا آمده‌اند، ولی به دلیل متارکه پدر یا مادر همراه یکی از این‌ها زندگی می‌کنند و یا همراه مادربزرگ و پدر بزرگ!

کودکانی که در وضعیت دو و سه به سر می‌برند، کودکانی هستند که بعدا به دلیل نبودمهروزی و عاطفه در کودکی دچار انحرافات اخلاقی شده و مرتکب انواع جرم و جنایت می‌شوند. برخی از این‌ها نیز بعدا به عضویت ارتش درآمده و به هنگام جنگ با خشونت تمام،  هر نوع کشتار و جنایتی می‌‌کنند!

این‌ها متأسفانه واقعیت جامعه غرب است و روان‌شناسان و متخصصان علوم تربیتی در غرب می‌کوشند تا به وسیله ابزار هنر به خصوص انیمیشن به کودکان بیاموزند تا چگونه بتوانند بدون پدر و مادر یا بدون یکی از این‌ها زندگی کرده و با مشکلات کنار آیند و یا حتا بتوانند با تلاش خود، دوباره پدر و مادرشان را بیابند!

البته امروز جامعه‌شناسان و فرهیختگان دلسوزی در غرب هستند که به دنبال احیای دوباره بنیان خانواده در غربند و روش‌های فوق را به نوعی مسکن می‌دانند، ولی به دلیل حاکمیت نظام سرمایه‌داری در غرب که هدفی جز رسیدن به سود بیشتر را ندارد، در عمل تلاش‌های آنان بی‌نتیجه مانده است، چرا که اساس نظام سرمایه‌داری بر مبنای رسیدن به سود بیشتر تعریف شده تا انسانی که بر مبنای دیدگاه اومانیستی محور خلقت معرفی شده است، بتواند در ساحت حیوانیت خود، لذت بیشتری در این دنیا ببرد و بعد بمیرد!

و البته سود بیشتر هنگامی محقق می‌شود که هزینه‌ها کاهش یافته و درآمد‌ها هم بیشتر شود. نظام سرمایه‌داری برای رسیدن به این هدف از همه ابزار و روش‌ها بهره گرفته و خواهد برد. برخی از این روش‌ها، معقول و انسانی و برخی نامعقول و ضد انسانی است؛ برای نمونه، استفاده از روش‌های گوناگون در بهبود فرآیندهای تولید جهت بالا بردن بهره‌وری، کاهش هزینه‌ها و افزایش رضایتمندی مشتریان که بر مبنای نظم و برنامه ریزی طراحی شده، از تجربیات موفق و مثبت نظام سرمایه‌داری بوده است که ما نیز باید از این تجربیات مفید بهره گیریم.

در این زمینه جالب است بدانیم که امیر بیان، امام علی ـ علیه‌السلام ـ در وصیت خود، پـس از سفارش به تقوا، به نظم در امور توصیه مى‌کنند و مى‌فرمایند: اوصیکم بتقوى الله و نظم امرکم (نهج البلاغه، ص: ۴۲۱).
«شما و همه فرزندان و خاندانم را و کسانى را که این وصیّت به آن‌ها مى‏رسد، به تقواى الهى و نظم در کار‌هایتان سفارش مى‌کنم».

و این نظم را می‌توان در همه شئون زندگی سرمایه‌داری دید، چرا که آن‌ها دریافته‌اند با رعایت نظم و ترتیب می‌توانند همه امور مربوطه خود را به موقع و با دقت و با کیفیت بالا انجام دهند. چیزی که متاسفانه در جامعه ایرانی ما کمتر بدان توجه می‌شود و بی‌نظمی در زندگی شخصی یکایک ما و در سبک زندگی ما دیده می‌شود و بالطبع این بی‌نظمی در اداره جامعه نیز سرایت خواهد کرد!

اما اگر بخواهیم برخی از روشهای ضد اخلاقی نظام سرمایه داری در کنترل هزینه‌ها را که مرتبط با بحث ما می‌باشد، مورد بررسی قرار دهیم، با واقعیتی دردناک روبرو می‌شویم که منجر به فروپاشی نهاد خانواده در غرب شده است.

این واقعیت دردناک عبارت است از این ماجرا که روزگاری نظام سرمایه‌داری برای اینکه بتواند به اهداف درآمدزایی خود برسد، نیاز به نیروی انسانی تربیت شده داشت که بتواند به عنوان بخشی از سیستم ماشینی طراحی شده آن‌ها، وظیفه خودش را دقیق انجام دهد؛ اما از آنجایی که تولید اولیه این نیروی انسانی، تنها از راه تولید مثل صورت می‌گرفت و تولید مثل در آن زمان تنها از طریق خانواده امکان پذیر می‌بود، تشکیل خانواده در جامعه به دلیل اینکه هزینه‌های جانبی فراوانی را بر نظام سرمایه داری تحمیل می‌کرد، برای صاحبان صنایع و کارخانه‌داران غربی، صرفه نداشت؛ چون آن‌ها مجبور بودند برای راضی کردن کارمندان و کارگران خود هزینه‌های طلب شده را پرداخت کنند و این یعنی بالا رفتن هزینه‌ها و کاهش سود!

اینجا بود که آن‌ها به کمک افکار شیطانی در صدد طراحی سبک جدیدی از زندگی برآمدند که مشکل پیش آمده را حل می‌کرد. نظام سرمایه داری پس از بررسی علل تشکیل خانواده، دو نیاز اصلی را که منجر به ازدواج و تشکیل خانواده می‌شد، شناسایی کرد: این دو نیاز عبارت بودند از:

۱ ـ نیاز عاطفی
۲ ـ نیاز جنسی

نظام سرمایه‌داری برای پاسخگویی به این نیاز‌ها، پیشنهادهای ارزان‌تری داشت که عبارت بودند از: داشتن دوست مخالف برای ارضای نیازهای عاطفی و ایجاد مراکز فحشا و فساد برای ارضای نیازهای جنسی.

با این کار دیگر نیازی به تشکیل خانواده و تحمل سختی‌ها و هزینه‌های ناشی از آن نبود و مشکل تأمین نیروی انسانی نیز برطرف می‌شد. البته ناگفته نماند، نظام سرمایه‌داری در حال حاضر هزینه‌های هنگفتی در زیست فناوری (بیوتکنولوژی) می‌کند تا بتواند کارخانه انسان سازی نیز راه اندازی نموده و سپس در یک سیستم آموزشی منظم، متخصصان مورد نیاز را از میان این انسان‌های تولید شده تربیت کند.

این‌ها بخشی از جنایاتی بود که نظام سرمایه‌داری در این سال‌ها مرتکب شده که نه تنها جامعه غربی بلکه همه جوامع بشری را تحت تاثیر خود قرار داده است. امروزه الگوهای زندگی غربی در سبک زندگی بسیاری از جوامع، از جمله افراد جامعه ما نیز دیده می‌شود. مصادیق این سبک زندگی همچون تجمل گرایی، مصرف گرایی، عافیت طلبی، تمایل نداشتن جوانان به ازدواج و تمایل نداشتن خانواده‌ها برای فرزند بیشتر داشتن را می‌توان به وفور دید.

اما به نظر حقیر، بزرگترین جنایت نظام سرمایه داری، متلاشی کردن نهاد خانواده و کلیدی‌ترین نهاد جامعه بود که متأسفانه رخ داد.

همه ما می‌دانیم که تربیت درست کودکان و نوجوانان و در امان ماندن مردان و زنان جامعه از انحرافات اخلاقی در گرو وجود خانواده‌هایی است که در آن هر یک از زوجین، وظیفه خود را در قبال فرزندان و همسر خود به خوبی انجام داده و زمینه رشد یکدیگر را فراهم می‌نمایند. این بستر مهم یعنی خانواده امروز دیگر یا تشکیل نمی‌گردد و یا در صورت تشکیل بعد از مدتی به راحتی از هم می‌پاشد و این وسط کودکان معصومی باقی می‌مانند که باید تاوان اشتباهات و خودخواهی‌های والدین خویش را بپردازند!

ای کاش در کشورمان رسانه‌هایی چون سینما و تلویزیون با تولید فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی مفید، به جای ترویج سبک زندگی غربی، سبک زندگی درست را که برگرفته از آموزه‌های دینی و سنت‌های اصیل ملی بوده، به مردم عزیزمان آموزش دهند تا با تحکیم بنیاد خانواده و تعالی آن، موجبات رشد و پیشرفت سریع‌تر کشور نیز فراهم شود. همچنین تولید آثار سینمایی فاخر با موضوع خانواده و با هدف معرفی الگوی خانواده ایرانی، می‌تواند در جوامع غربی از استقبال خوبی برخوردار شده و پاتکی باشد به فعالیت رسانه‌های غربی که با هدف به انحراف کشاندن افکار و اخلاق جوامع به دنبال برآورده ساختن اهداف شوم نظام سرمایه‌داری هستند.

فرستنده: ح. ر