چه کسانی در توهین هوادارن نقش دارند؟

اینکه داور یک اشتباه می کند سی هزار نفر بلند می شوند به داور توهین می کنند یک فرهنگ اشتباه است که متاسفانه در ورزش ما جا افتاده است. بیشترین نقش را هم در این بین رسانه ای ایفا می کند که حاشیه می سازد، بدتر از آن مدیری است که دروغ می گوید، بدتر از آن کارشناسی است که حق را می بیند اما از همکارش انتقاد نمی کند.
به گزارش افکار : عباس اسماعیل بیگی سرپرست مشوقان باشگاه پرسپولیس که ۲۲ سال همراه پرطرفدارن‌ترین تیم آسیا بوده، معتقد است بسیاری از حواشی روی سکوها از بیرون به داخل ورزشگاه می آیند و مسئولین فوتبال باید برای اصلاح اوضاع با هواداران صادق باشند. گفتگوی  او  در نمایشگاه مطبوعات را در زیر می خوانید .

از سکوها شروع کنیم. چرا روی سکوها یک روز تماشاگران یک نفر را تشویق می کنند و یک روز دیگر بر علیه اش شعار می دهند ؟

این دو رو بودن هواداران بر می گردد به ساختار نداشتن فوتبال ایران. فوتبال ما نتیجه گراست ، شما ببنید وقتی ما کره را می بریم آن سه توپی که زیر طاق خورده دیده نمی شود اما وقتی به لبنان می بازیم همه حاشیه ها دیده می شود. من یک مثال می زنم زمان حمید استیلی بازی با داماش از اول بازی شروع کردند توهین به حمید استیلی، هر چقدر اصرار کردیم که استیلی اسطوره پرسپولیس است کسی گوش نداد. توپ گل شد پرسپولیس بازی را برد شروع کردند گفتند " استیلی با غیرت " .

لیدرها چقدر روی حواشی سکوها دخالت دارند؟

خیلی از صحبت ها درباره لیدرها اشتباه است، ما اتاق کنترل نداریم که با فشار دادن یک دکمه شرایط سکوها عوض شود، خیلی از مسائل به لیدرها ربطی پیدا نمی کند. در مواقع بحرانی هوادار چون عصبی است یک طوری می خواهد خودش را تخلیه کند وقتی اختیاری در تیم ندارد و دارد بازی می خورد حالا ما هر چقدر هم تلاش کنیم بعضی اوقات فایده ای ندارد چون تحت فشار روحی قرار می گیرند.

چقدر سعی کرده ای حواشی را آرام کنی ؟

کار مثبت در فوتبال حاشیه محور دیده نمی شود. ما ده سال است نذر داریم قبل از بازی به ائمه متوسل می شویم، یا روز جمعه هوادار را بلند می کنیم دعای فرج می خواند. من یک روز به یکی از مداحان کشور گفتم که اگر تو دویست نفر را پای منبر می نشانی من دو هزار نفر را بلند می کنم دعا می خوانند. چرا کسی این را نمی بیند؟

به نظرت بیشتر حاشیه های فوتبال ما از کجا است ؟

دانشگاه اصفهان تحقیق کرده و به این نتیجه رسیده است که ۴۹ درصد حواشی سکوها از بیرون ورزشگاه می آیند. اینکه داور یک اشتباه می کند سی هزار نفر بلند می شوند به داور توهین می کنند یک فرهنگ اشتباه است که متاسفانه در ورزش ما جا افتاده است. بیشترین نقش را هم در این بین رسانه ای ایفا می کند که حاشیه می سازد، بدتر از آن مدیری است که دروغ می گوید، بدتر از آن کارشناسی است که حق را می بیند اما از همکارش انتقاد نمی کند. همه ما با هم فوتبال را خراب کردیم.

در مورد روزنامه ها بیشتر توضیح می دهی ؟

یک مثال می زنم که حرفم روشن شود، در همین کشور همسایه ما ترکیه یک روزنامه ورزشی وجود دارد به نام " ملیت " و در این روزنامه یک صفحه به فوتبال اختصاص داده شده است. حالا ترکیه چند تیم بزرگ مثلا فنرباغچه، گالاتسرای، بشکیشتاس دارد اما می بینیم که فقط یک صفحه به فوتبال اختصاص می دهد و در این یک صفحه اصل خبر گفته می شود اما ما بالای ۱۵ روزنامه ورزشی داریم هر کدام میانگین ۱۶ صفحه باید داشته باشند سردبیر می آید به خبرنگار می گوید تو باید صفحه را پر کنی خوب معلوم است می آیند به رنگ کفش بازیکن می پردازند و وارد زندگی خصوصی طرف می شوند و این این خودش می شود حاشیه.

مشکل اساسی فوتبال ما را چه می بینی ؟

اصولا این خانه از پای بست ویران است دیگر این ربطی به فلان مدیر یا مربی ندارد. ما ساختار نداریم، یعنی مثلا در بحث هواداری ما هوادارمان در هیچ کدام از جریانات تیم از انتخاب مدیر عامل گرفته تا گرفتن بازیکن نقش ندارد.در حالی که باشگاه های بزرگ دنیا اینطور نیست و هوادران به عنوان سهام دار وارد می شوند و نظر می دهند و این نظرها مورد استفاده قرار می گیرد اما اینجا اصلا اینطور نیست. نکته مهم بعدی این است که مسئولین فوتبال ما با رفتارشان دروغ را در فوتبال رایج کرده اند و به بازیکن هم طبیعتا سرایت می کند. مثلا یک بازیکنی بیشترین مبلغ قرارداد را از تیم گرفته اما می آید مصاحبه می کند می گوید من به عشق هوادار سفید امضا کردم. دروغ کل فوتبال ما را گرفته است این یک واقعیت است. باکی از گفتن این حرف ندارم و حاضرم با هر کسی هم روبرو شوم و مناظره کنم. یا مثلا بازیکنی که توی لیست مازاد بوده خودش را در پرسپولیس جا می کند و منت می گذارد روی سر هوادار. ما هیچ چیز فوتبالمان سر جایش نیست.

به نظر شما برای درست شدن این فوتبال باید چه کرد ؟

چهار سال پیش یکی از اعضا هیئت مدیره پرسپولیس گفت یک سال این فوتبال را تعطیل کنید همه ما به آن حرف خندیدیم، اما الان به درستی حرفش رسیده ایم و می گوییم فوتبال ما یک جایی باید ایست کند و شروع کند. یک ضرب المثلی هست می گوید یک قدم به عقب ده قدم به جلو.
 
مشکل ما اینجاست که نمی خواهیم آن یک قدم به عقب را برداریم. پرسپولیس و استقلال همین روند را خواهند داشت مگر اینکه یک مدیر راستش را به هوادار بگوید و صادقانه صحبت کند که مثلا دو سال هوادار صبر کند و قهرمانی نخواهد تا تیم از ریشه درست شود و جوان تر ها وارد کار شوند.

محسن بنگر با ۳۳ سال سن موقعی که به پرسپولیس آمد می گوید می خواهم به پرسپولیس کمک کنم یک نفر نیست بگوید تو جوانی هایت کجا بودی؟ باید به جوان هایی مثل اسماعیل زاده و سیف الهی بازی داد تا تیم آینده داشته باشد. مثلا ما در همین پرسپولیس یک علیرضا حقیقی داشتیم که از نوجوانان با پرسپولیس بود تا به بزرگسالان رسید و لژیونر شد ولی این در فوتبال دنیا شامل یک نفر نیست و یک امر دائمی است. الان حرفه ای ترین باشگاه فوتبال ایران فجر سپاسی شیراز است چون در بیشتر شهرها تیم دارد و در تمام رده ها کار می کند و بهترین های این می روند در فجر سپاسی شیراز بازی می کنند.

به عنوان سوال آخر، نظرت درباره قراردادهای نجومی که بازیکنان می بندند چیست ؟

فوتبال حرفه ای مرز ندارد، وقتی یک بازیکنی یک میلیارد می گیرد این نشان دهنده این امر است که بازیکن زرنگ بوده گرفته و مدیر ضعف داشته که چنین پولی داده است. یک زمانی همه بازیکنان به پرسپولیس و استقلال می آمدند اما الان دیگر دوره آن حرف ها گذشته است اما ما هنوز در توهم دو قطبی بودن مانده ایم.

۲۰ سال پیش پول به آن صورت نبود و بازیکن فقط به خاطر علاقه و جذابیت به این دو تیم می آید اما الان اینطور نیست. وقتی بازیکن می بیند که در فلان باشگاه پولش را درست می دهند هیچ وقت به این دو تیم نمی آید. ما همه چیزمان توهمی است.