یک بیانیه و سه علامت تعجب!!!

هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا اعلام کرده که وزارتخارجه آمریکا در صدد است، نام گروهک منافقین را از لیست گروه‌های تروریستی وزارت خارجه آمریکا حذف کند.

به گزارش «تابناک»، گروهک منافقین با نام مصطلح مجاهدین خلق ایران، گروهکی تروریستی است که پس از روی آوردن به شورش مسلحانه در سال‌های آغازین انقلاب ایران، به حرکت‌های تروریستی روی آوردند و شماری از مسئولان و انبوهی از مردم بی‌گناه ایران را در عملیات‌ گوناگون خود به شهادت رساندند. 

بنا بر این گزارش، این گروه در زمان جنگ هشت ساله صدام علیه ایران، به کمک وی شتافتند و علیه مردم و سرزمین مادری خود جنگیدند. به همین دلیل، نام این گروه در فهرست گروه‌های تروریستی بسیاری از کشور‌ها قرار گرفت، ولی مبارزه با تروریسم همچون تلاش برای حقوق بشر، این سال‌ها به ابزاری سیاسی برای اعمال فشار به کشور‌ها تبدیل شده است.

این گزارش می‌افزاید: به دنبال انتشار خبر تلاش هیلاری کلینتون برای خارج کردن نام منافقین از فهرست گروه‌های تروریستی وزارت خارجه آمریکا، برخی از سازمان‌های ایرانی که همراستا با این سازمان هستند، بیانیه‌ای منتشر کرده‌اند.

در بیانیه این گروه آمده است:

این تصمیم بزرگترین گروه‌های صلح طلب و سکولار مخالف حکومت ایران را از قید محدودیت‌های موجود‌‌ رها خواهد کرد و این مهمترین گام دولت اوباما برای ایجاد دمکراسی در ایران است!

در این بیانیه همچنین آمده است، هرچند این تصمیم گامی رو به جلوست، ما باید از این به بعد در مذاکره با وزارت خارجه، نمایندگان کنگره و سازمان ملل، تضمین جانی برای اعضای مجاهدین فراهم کنیم تا به راحتی بتوانند در کشوری غیر از عراق زندگی کنند!

علاوه بر این در این بیانیه می‌خوانیم که اقدام هیلاری کلینتون در خارج کردن نام مجاهدین خلق از لیست گروه‌های تروریستی قدمی برای ایجاد تغییر در ایران است و پیام روشنی برای مردم ایران دارد که آروزهای آنان برای ایجاد دمکراسی در ایران همچنان پابرجا خواهد ماند.

علامت‌های تعجبی که در پایان این سه پاراگراف آمده است، بی‌سبب نیست. علامت تعجب نخست برای صلح‌طلب معرفی کردن مجاهدین و هوادران آنان است. می‌توان با اطمینان گفت که حتی نویسندگان این بیانیه هم خود نمی‌پذیرند که گروهک منافقین، گروهی صلح طلب است. همه فعالیت‌های تروریستی این گروه علیه مقامات ایرانی و مردم بی‌گناه را کناری بگذاریم، اقدام مسلحانه آنها علیه کشورشان و همکاری آنان با صدامی را که اکنون به فنا رفته است، چگونه باید توجیه کرد؟ منافقین کی و کجا حرکتی صلح‌طلبانه انجام داده‌اند؟ اکنون تصور عمومی بر این است که نه تنها حکومت جمهوری اسلامی، بلکه یک حکومت سکولار هم، به محض رویارویی با منافقین، دست‌کم به جرم خیانت به خاک و مردم آنان را محاکمه خواهد کرد.

در پاراگراف دوم هم تعجب به این دلیل است که آنان می‌خواهند سازمان ملل را هم در اعطای تضمین جانی برای تروریست‌ها شریک کنند؛ کاری که همه قطعنامه‌ها شورای امنیت درباره فعالیت‌های تروریستی را بی‌اعتبار خواهد کرد.

و تعجبی که پایانی ندارد این که آنان سازمان منافقین را به مردم ایران پیوند زده و بر این باورند که آزادی یک گروهک تروریستی به سود مردم ایران و برای ایجاد تغییر در ایران است. اکنون اتفاقا زمان مناسبی است که مثلا وزارت خارجه آمریکا نظرات مردم ایران درباره منافقین را به دست آورد. تردیدی نیست که بی‌تردید منفور‌ترین گروه سیاسی در چند دهه اخیر در ایران گروهک منافقین است. در واقع یک گروه چه کارهایی باید انجام دهد که در یک کشور منفور شود؟ آیا قتل عام مردم برای منفور بودن آنان کافی نیست؟ آیا همدستی با دشمن و مشارکت در حمله نظامی به ایران برای منفور بودن کافی نیست؟ آیا خیانت به کشور و جاسوسی از کشور برای منفور بودن کافی نیست؟

منافقین سال‌هاست که ابزار دست قدرت‌های بزرگ هستند و در سال‌های بعد نیز خواهند بود و در پایان کار هم سرنوشت متحدانشان صدام را تجربه خواهند کرد.