اجلاس «نم»نشانه آشکار تغییر مناسبات جهان

جنبش عدم تعهد بر پایه اصول احترام به تمامیت ارضی و حاکمیت ملی کشورهای عضو، عدم تجاوز، عدم دخالت در امور داخلی یکدیگر، برابری و امتیازات متقابل و همزیستی مسالمت آمیز در دهه 1950 شکل گرفت.

این تشکل به عنوان یک تشکل مهم بین المللی، یکی از مجموعه های تاثیرگذار بر روند تحولات جهان است. این جنبش به مثابه نشانه ای از پایان دوران استعمار، اعلام مخالفت با پذیرش سلطه قدرت های بزرگ و تریبونی آزاد برای اعلام نظرات و مواضع کشورهای جهان سوم و در حال توسعه بود و عضویت در آن به منزله دستیابی به استقلال سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به شمار می آمد.

پس از گذشت 32 سال از عضویت جمهوری اسلامی ایران در جنبش عدم تعهد، برگزاری شانزدهمین نشست سران جنبش عدم تعهد در تهران- با توجه به عضویت 120 کشور از اعضای سازمان ملل در جنبش عدم تعهد، و شرکت 150 هیئت خارجی در این نشست – به اعتقاد بسیاری از کارشناسان بین المللی در تصمیم گیری های جهانی می تواند تاثیرگذار باشد.

میزبانی ایران از اجلاس سران کشورهای غیرمتعهد و همچنین تحویل ریاست این اجلاس از مصر به جمهوری اسلامی ایران در مقطعی صورت گرفته است که بنا به گفته رهبر فرزانه انقلاب اسلامی ایران، دنیا در مقطع پیچ تاریخی بوده و احیای این جنبش می تواند به تغییر مدیریت یک جانبه غرب منجر شود. محمدرضا محسنی عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی درگفت وگو با جوان از دستاوردهای مهم این اجلاس در تهران می گوید.

ارزیابی شما از برگزاری شانزدهمین اجلاس سران غیرمتعهدها در تهران با توجه به شانتاژهای گسترده رسانه های غربی که در این راستا صورت گرفت، چیست؟

طبیعتاً اجلاس جنبش غیرمتعهدها یکی از بزرگ ترین رخدادهای سیاسی بود که در تهران برگزار شد و این اتفاق مهم سیاسی و بین المللی حساسیت های زیادی را پیرامون خود به وجود آورده بود، به خصوص اینکه امریکا و متحدانش دغدغه هایی جدی در این رابطه و میزبانی کشورمان داشتند. رسانه های وابسته به نظام سلطه هر کدام به نوبه خود سعی داشتند این اجلاس را در درجه اول کم اهمیت و بدون دستاوردهای خاص و دیپلماتیک قلمداد کنند و در مرحله بعد ضمن پرهزینه خواندن آن با شانتاژهای همیشگی خود بخش های مهم و حساس آن را نشان ندهند. اما به لطف خدا و تدابیر مقام معظم رهبری و همت دولتمردان و دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران این اجلاس در بهترین شکل ممکن و با حضور اکثر کشورهای عضو جنبش عدم تعهد برگزار شد و از معدل خوبی نسبت به پانزده دوره گذشته برخوردار بود. این یک دستاورد مهم برای جمهوری اسلامی ایران و دستگاه دیپلماسی ما بود. طبیعتاً حساسیت های امریکا و اسرائیل و تهدیداتی که در این راستا نسبت به برخی از دولتمردان و سیاسیون کشورهای عضو برای شرکت نکردن در این اجلاس داشتند نه تنها تاثیر منفی بر برگزاری آن نداشت بلکه تمام افکار عمومی دنیا را به سمت برگزاری آن متمرکز کرد. پژواک برگزاری خوب و شایسته اجلاس سران غیرمتعهدها توانست بسیار بالاتر از حد انتظار باشد. این نشان می دهد که هم مردم دنیا و هم کشورهای مختلفی که به ظاهر در راستای سیاست های امریکا گاهی چراغ سبز نشان می دهند در بطن تحرکات بین المللی خود نسبت به نظام جمهوری اسلامی ایران موضعی موافق و توام با احترام و تکریم دارند و البته به جایگاه رفیع جمهوری اسلامی ایران که به واسطه گفتمان فراگیر و توسعه طلبانه انقلاب اسلامی به دست آمده معترف هستند. به همین دلیل ما هم شاهد حضور گسترده مقامات سیاسی کشورهای مختلف در این اجلاس بودیم و هم اکثر دولتمردان کشورهای عضو مواضعی هماهنگ و موافق با مواضع جمهوری اسلامی ایران اتخاذ کردند، آن هم مخالف با دنیای استکبار و متعارض با سیاست های امریکا و متحدانش در دنیا. بررسی و مرور مواضع سخنرانان دو روزه سران کشورهای عضو جنبش غیرمتعهدها در تهران به خوبی نشان دهنده این نکته است که ملت های دنیا در کنار دولتمردانشان به سیاست های خصمانه و ضد بشری امریکا و رژیم صهیونیستی معترض هستند و از این به بعد در جهت مخالفت با آنها برخواهند آمد. این یعنی آنکه مدیریت فعلی دنیا دیگر پاسخگوی مطالبات ملت ها نیست و باید دستخوش تغییر قرار بگیرد و عملاً از ساختاری که به قول فرمایش رهبری دیکتاتوری نوین است فاصله بگیرد.

مقام معظم رهبری در مراسم افتتاحیه این اجلاس سخنان مهمی را ایراد فرمودند، ارزیابی شما با توجه به جایگاه این اجلاس در تحولات جهانی از محورهای فرمایشات ایشان چیست؟

فرمایشات مقام معظم رهبری، بازخوانی کامل پرونده جنبش عدم تعهد و برشماری برخی از زمینه ها و نشانه های انحراف آن از اهداف و آرمان های اولیه بود. اینکه این جنبش بر مبنای وحدت و فارغ از مسائل بومی، مذهبی و جغرافیایی به وجود آمده، مسئولیت های اساسی بر عهده دارد و نقد ایشان به ساختار سازمان ملل و نوع عملکرد این سازمان، در جهت تقویت این موضوع بود که جنبش مسئولیت های اصلی خود را فراموش کرده است. با توجه به فرمایشات معظم له باید جنبش عدم تعهد به جایگاه اصلی و واقعی خود برای به عهده گرفتن اساسی قدم بردارد، چنین مسئولیت دشواری آن هم در این مقطع زمانی، بر عهده جمهوری اسلامی ایران گذاشته شده است. این جنبش باید ضعف هایش برطرف شود مثلاً دبیرخانه فعال داشته باشد تا بتواند گروه های مختلف را جمع کند، بخش های مختلفی را پوشش دهد و جهات کار خود را برای آینده تنظیم و تعریف کند. مقام معظم رهبری در بخش دیگری از سخنان مهم خود به لزوم شکستن انحصار کشورهای غربی در تولید انرژی هسته ای اشاره فرمودند و عملیاتی شدن این موضوع به اراده و جدیت اعضای جنبش بستگی دارد. جنبش غیرمتعهد ها در سال های گذشته از زمان جمال عبدالناصر به عنوان یکی از مبتکران جنبش تا ریاست حسنی مبارک، رئیس جمهور سابق مصر روند نزولی را طی کرده است. این روند نشان می دهد که جنبش از مسیر اولیه خود منحرف شده و اکنون نیازمند این است که بر اصول خود اصرار و آنها را مدیریت کند تا بازگشتی دقیق و همه جانبه به جایگاه اصلی خود داشته باشد.

طرح موضوع فلسطین از سوی مقام معظم رهبری چه تاثیری در اوضاع داخلی این کشور و افکار عمومی دنیا در راستای تحقق حقوق مردم این کشور می گذارد؟

مقام معظم رهبری موضوع فلسطین را بعد از ساختار سازمان ملل و رفتارهای نامناسب قدرت های غربی به عنوان برجسته ترین موضوع در حوزه بین المللی مطرح کردند، یعنی از نگاه ایشان، فلسطین مسئله ای است که همه دنیا برای حل و فصل آن باید مشارکت کند. ایده جمهوری اسلامی ایران برای حل مسئله فلسطین، ایده ای است که برای دنیا قابل فهم است، یعنی تاکید بر نرم ها و هنجارهای بین المللی که اتفاقاً تاکنون کسی از عناصر غربی به آن پاسخ نداده که آیا چنین نرمی که برای همه کشورها می پذیرند، برای فلسطین هم پذیرفتنی است یا خیر.
لزوم برگزاری همه پرسی برای فلسطین از سوی معظم له، ایجاد چالش جدی ذهنی در سطوح متفکر و حتی عامه مردم جهان است و باید منتظر ماند و دید که پاسخ دیگران به این پیشنهاد چیست.

سخنرانی مقامات مختلف کشورهای عضو را در اجلاس تهران با توجه به آنکه بسیاری از آنها بر لزوم تغییر ساختار سازمان ملل تاکید داشتند چگونه ارزیابی می کنید؟

جنبش غیرمتعهدها از ظرفیت های بی نظیری برای نقش آفرینی برخوردار است که باید به خوبی از آن استفاده کرد و تا به حال در معادلات جهانی از آن استفاده نشده و به همین دلیل در بسیاری از موضوعات مهم جهانی نتوانسته موضع محکم و درخور توجهی بگیرد. ما امیدواریم اجلاس تهران مقدمه ای برای نقش آفرینی این اجلاس از مسائل مهم جهانی باشد و مطالبات مردمی از این اجلاس پاسخ داده شود. تلقی بنده از سخنرانی سخنرانان اجلاس دو روزه تهران این بود که سران کشورها خواهان تغییر در نظام مدیریتی دنیا مخصوصاً شورای امنیت و سازمان ملل هستند و این خواسته صرف خواسته ملت ایران نیست چرا که اتخاذ این مواضع در جهت همراهی اهداف از پیش تعیین شده اجلاس در چند دهه گذشته و همچنین در راستای اهداف استکبارستیزانه جمهوری اسلامی ایران را نشان می داد.

سخنرانی بسیاری از اعضای جنبش غیرمتعهدها انتقاد به وضع ساختاری سازمان ملل و شورای امنیت و دخالت های همه جانبه کشورهای غربی در موضوعات داخلی سایر کشورها بود که خود یک گام اساسی به سمت احیای این جنبش است. امیدواریم این قدم ها استمرار داشته باشد و ما شاهد آن باشیم که کشورهای کمتر توسعه یافته و مظلوم واقع شده بتوانند حقوق خود را از نظام های بین المللی بگیرند.

ریاست ایران بر جنبش می تواند به محقق شدن این خواسته منجر شود؟

این خواسته ها با توجه به جایگاه رفیع جمهوری اسلامی ایران در منطقه و در معادلات بین المللی امکان پذیر است و دور از دسترس نیست. جمهوری اسلامی ایران این آمادگی را در بین همه کشورهای عضو دارد و می تواند از عهده این مطالبات برآید. جمهوری اسلامی ایران شاید تنها کشوری باشد که در همه زمینه ها استقلال لازم را دارد و هر گونه تصمیمی در هر کدام از ابعاد فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و نظامی را می تواند اتخاذ کند و هیچ قدرتی نمی تواند علیه منافع ملی ما وارد فاز نظامی و تسلیحاتی شود.

لذا با توجه به آنچه در اساسنامه جنبش آمده از ایران اسلامی برمی آید که منافع و اهداف تعیین شده جنبش را محقق و پیاده سازی کند. همانطور که مقام معظم رهبری فرمودند وضعیت کنونی دنیا در یک پیچ سرنوشت ساز قرار گرفته است که ما آثار این چرخش و مرحله جدید را در ابعاد مختلف هم در غرب و هم در منطقه شاهد هستیم. علائم بسیاری وجود دارد که نشان می دهد قدرت و سیطره امریکا و صهیونیست ها بر ملت ها و دولت ها رو به افول و سقوط است و به همین خاطر این جنبش در این بستر زمانی و با ریاست ایران از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

باید گفت امریکا و متحدانش ترس عجیبی از ریاست ایران بر این جنبش دارند چراکه به خوبی آگاهند که ایران توان و قدرت احیای این مجموعه و همچنین علم کردن آن در جهت مخالفت با منافع و خواسته های نظام سلطه را دارد و این یعنی تضعیف جایگاه نظام استکباری در جهان.

پیام های این نشست به رغم تبلیغات گسترده رسانه های غربی برای نظام سلطه چیست؟

آنچه حائز اهمیت بود، این است که سخنان مقام معظم رهبری توانست به خوبی تاثیر مثبتی را در فضای بین المللی و افکار عمومی دنیا به جای بگذارد. فرمایشات معظم له همان چیزی است که در باور اعتقاد همه ملت های دنیاست و وجدان های بیدار به آن آگاه هستند و به همین دلیل تاثیرات شگرفی را از خود به جای گذاشت و توانست وضعیت فعلی مدیریت دنیا را کاملاً به چالش بکشاند و اقدامات خصمانه برخی کشورها علیه منافع کشورهای دیگر را به باد انتقاد بگیرد و یکی از مسائل و موضوعات مهم اجلاس برگزار شده است. مهم ترین پیام اجلاس تهران این است که اعضای جنبش عدم تعهد در آستانه یک روند تحولی بزرگ قرار گرفته اند. تحولی که حدود 180 کشور عضو ریاست ایران را می پذیرند و این پذیرش نیز نشان دهنده آن است که اکثریت کشورهای جهان در آستانه شکل دهی به نظام جدید جهانی منهای کشورهای ابرقدرت هستند. برگزاری اجلاس در تهران و ریاست ایران بر آن نشانه آشکار بر تغییر مناسبات در جهان است. باید گفت ابتدا یک تغییر نگرش در میان سران کشورهای عضو جنبش رخ داده و این تغییر نیز در ادامه به رهبری ایران بر اجلاس انجامیده است.

جنبش عدم تعهد با یک فرصت شش ساله برای تحول روبه رو شده و این بسیار تعیین کننده است چراکه سه سال بعد از ایران، ونزوئلا ریاست این جنبش را بر عهده دارد که سیاست های مخالف سیاست ها و منافع کشورهای استکباری را دنبال می کند. به هر حال تاکید اجلاس تهران بر چندجانبه گرایی در نظام بین الملل، اصلاح شورای امنیت منجر به تقویت «نم» در عرصه تحولات بین المللی خواهد شد و این یکی دیگر از پیام های مهم این اجلاس است. دیگر پیامی که همه کارشناسان و سیاسیون در داخل و خارج از کشور به آن صحه می گذارند، این است که کشور ایران به رغم تمام سیاست های خصمانه و غیربشری نه تنها در منطقه و جهان منزوی نیست بلکه تعامل و ارتباط خوبی با سایر ملت ها و دولت های منطقه و بین الملل هم دارد و در کنار این سایر دولت های عضو جنبش با حضور خود در این اجلاس بر جایگاه قابل اعتنای ایران در تحولات جهانی صحه گذاشته اند و به آن معترف هستند. یکی از پیام های دیگر این اجلاس در تهران را می توان این دانست که تحریم های یک جانبه و خصمانه نظام سلطه تاثیری بر اوضاع داخلی و شرایط بین المللی جمهوری اسلامی ایران نداشته است و ایران در مسیر پیشرفت و توسعه کشور در حوزه های مختلف همچنان قدم برمی دارد و تحریم های اقتصادی نمی تواند ایران را در این مسیر متوقف کند.

باید به برگزاری خوب و قابل تحسین این اجلاس هم اشاره کرد و آن را دلیلی بر توان خوب جمهوری اسلامی ایران در میزبانی نشست های مهم قلمداد کرد. برگزاری مناسب و شایسته ایران در شانزدهمین اجلاس غیرمتعهدها تحسین و رضایت تمام هیئت های شرکت کننده را برانگیخت و نشان داد که کشور ما در تمام عرصه ها می تواند موفق باشد.

رویکرد ابهام آمیز محمد مرسی در رابطه با سوریه، موضوعی بود که رسانه های غربی تنها آن را برجسته می کردند و از دیگر بخش های سخنان وی و دیگر سخنرانان اجتناب می کردند، رویکرد این رسانه ها می تواند تاثیرگذار باشد؟

ما باید در درجه اول نفس حضور مرسی را مثبت و خوب ارزیابی کنیم و آن را یک دستاورد خوب دیپلماسی به حساب بیاوریم چراکه پس از حدود سی و چند سال بعد از انقلاب این اولین باری است که یک مقام بلندپایه دولت مصر در ایران حضور پیدا می کند و این می تواند نوید یک رابطه و تعامل خوب و سازنده بین ملت و دولت ایران و مصر باشد. پس حضور مرسی به رغم فشارهای کشورهای غربی و رسانه هایشان برای صورت نگرفتن این سفر خود یک موضوع مهم و دستاورد حائز اهمیت است. باید گفت جنبش عدم تعهد اصولی دارد که جنبش براساس این اصول و آرمان ها پایه گذاری شده است که همه اعضا باید بر آن پایبند باشند اما برخی ها متاسفانه به آن کوچک ترین توجهی نمی کنند که از جمله آن دخالت در امور دیگر کشورها و از جمله سوریه است. برخی از کشورها در رابطه با بحران سوریه اصول اولیه جنبش را به نحوی زیرپا می گذارند و مواضعی اتخاذ می کنند که دخالت در امور داخلی کشوری مستقل به نام سوریه است.

در رابطه با سخنان مرسی باید گفت که در بخش اعظم سخنان وی از مردم فلسطین حمایت و دفاع شد و از ساختار معیوب سازمان ملل متحد هم انتقاد شد. مواضع ضداستکباری و ضدصهیونیستی مرسی در این اجلاس قابل قبول و مهم بود اما بخش اندکی از آن مربوط به موضوع سوریه بود که غیرقابل پذیرش و غیرقابل هضم است. مرسی در این رابطه اشتباه بزرگی مرتکب شد و از اصول اصلی جنبش عدم تعهد خارج شد و تنها موضع کشور خود را بیان کرد در حالی که باید در مقام ریاست جنبش، موضع این جنبش را مطرح می کرد، چراکه رهبر یک جنبش نظرات همه اعضا را انعکاس می دهد و نه تنها نظر کشور خود یا یک گروه خاص را. باید پذیرفت که خاستگاه فکری مرسی از اخوا ن المسلمین است که یکی از گروه های فعال مخالف بشار اسد در سوریه است و ایشان تحت تاثیر شرایط فکری حزب خودش قرار دارد و نمی تواند برخلاف آنچه اخوان المسلمین اعتقاد دارد، عمل کند.

پس نظرات ایشان نظرات شخصی به حساب نمی آید و برآمده از تفکرات حزب متبوعشان، اخوان المسلمین است؟

بله مواضع ایشان باید از جایگاه حزبی مورد ارزیابی قرار بگیرد و نباید تاثیرات اخوان بر مواضع مرسی را نادیده گرفت، هرچند که افکار عمومی مردم مصر نشان داده در این مدت کاملاً در جهت ضدیت با نظام سلطه، استکبار و رژیم صهیونیستی است. متاسفانه در بحث سوریه، مصر و دولتمردانش در جرگه هم پیمانان امریکا و اسرائیل به حساب می آیند و این نباید پایدار باشد چراکه مردم مصر خلاف این رویه را می خواهند. به عقیده بنده این رویکرد تحت تاثیر و فشار مردم مصر تغییر خواهد کرد چراکه آنها نمی خواهند نظام و حکومتی که مخالف رژیم صهیونیستی است، سقوط کند.

پیام های این نشست برای توطئه گران داخلی چه بود؟

توطئه گران داخلی و کسانی که در گذشته مخالفت و عناد خود را با جمهوری اسلامی ایران نشان داده اند در کنار رسانه ها و سران کشورهای غربی در یک انفعال شدید هستند. سیاستمداران غربی هم از این رویدادی که در ایران اسلامی اتفاق افتاد با این قدرت و هیبت ناراحت و عصبانی هستند چراکه تمام توطئه های آنها در سال های اخیر به بن بست خورده و جمهوری اسلامی ایران همچنان راه اعتلای خود را طی می کند. زمانی که اربابان توطئه گران داخلی ناراحت و عصبانی هستند به یقین پیاده نظام آنها هم ناامید و مایوس از ادامه توطئه آفرینی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران می شوند و این پیام را برای آنها دارد که قدرت گفتمانی و نرم کشورمان در حال افزایش قابل توجهی است که با هر توطئه و دسیسه ای به شکل دیگر تغییر نخواهد کرد.

ایران چطور می تواند ظرفیت های جنبش را برای اقدامات تاثیرگذار جامعه جهانی به کار بگیرد؟

سطح جنبش غیرمتعهدها باید متناسب با نیازهای امروز کشورهای عضو ارتقا یابد، دستیابی به این هدف نیازمند مشارکت همه اعضا به ویژه بنیانگذاران این جنبش است. تعامل سازنده و مستمر اعضا در طول ماه های آتی و همچنین هماهنگ کردن مواضع خود در قبال تحولات و موضوعات بین المللی از جمله این اقدامات است.

یکدست و هماهنگ عمل کردن در مقابل زیاده خواهی ها و زورگویی های نظام سلطه می تواند یکی دیگر از اقدامات تاثیرگذار باشد. ارتباطات مفید اقتصادی و مالی هم می تواند در این راستا مشکل گشا باشد چرا که افزایش سطح مبادلات اقتصادی تحریم های یک جانبه غرب را علیه اعضای جنبش خنثی می کند و اقدامی چشم گیر در راستای تحقق مطالبات اعضای جنبش است. این از مطالبات اکثر کشورهای عضو جنبش نم است که ساختار سازمان ملل اصلاح شود و ایران با برنامه ریزی دقیق و کارشناسی و با هماهنگی و ارتباط مناسب و سازنده با سایر کشورها می تواند قدم های مثبتی را بردارد. به فرموده مقام معظم رهبری هندسه مدیریت جهان باید تغییر کند و این در درجه اول نیازمند تحرک و پویایی ایران به عنوان رئیس سه ساله نم و ارتباط مناسب و مستمر با سایر اعضای این جنبش است البته در این بین برخی کشورها قطعاً کوتاهی خواهند کرد چرا که هنوز هم با دنیای استکبار ارتباطی تنگاتنگ دارند.

ما امیدواریم با توجه به پتانسیل خوب و ارزنده کشورمان اهداف و مطالبات مردمی این جنبش در دوره ریاست ایران محقق شود. ایران می تواند نم را از حالت تشریفاتی در عرصه های جهانی بیرون بیاورد و به عنوان یک محرک قوی شکل بدهد. ایران همچنین باید ساختار این جنبش را تغییر بدهد (و البته این با همکاری و تعامل با سایر اعضا قابل تحقق است) و اصلاح این ساختار قدرت فزاینده برای جنبش به همراه خواهد داشت. برآورده شدن این شرایط به ارتقای سطح جنبش که همان شکل دهی سازمانی بین المللی است می انجامد و این در صورت تحقق یک دستاورد بزرگ به حساب خواهد آمد.

برخی از رسانه های داخلی درجهت همپوشانی با رسانه های غربی برگزاری این اجلاس را کم اهمیت و فاقد دستاوردهای لازم برای کشورمان می دانند و هنوز هم درجهت تخطئه آن برمی آیند، ارزیابی شما از تحرکات این رسانه ها چیست؟

برخی افراد و رسانه ها در داخل با هر فعالیت داخلی و بین المللی نظام، ساز مخالف کوک می کنند و بنا ندارند از مخالفت دست بردارند و در شرایط مختلف، از فعالیت های که دستاوردهای بزرگی را هم به دنبال دارد چشم پوشی می کنند و به راحتی از دستاوردهای آن می گذرند. در بحث برگزاری اجلاس هم وضع به همین گونه است در حالی که بسیاری از سران کشورها و رسانه های دنیا از اهمیت موضوع حرف می زنند اینها هنوز سعی در بی اهمیت جلوه دادن موضوع دارند. البته اینگونه حرکات نمی تواند حاصلی برای این گروه داشته باشد چراکه مردم به دسیسه های این افراد و رسانه هایشان آگاه هستند و تجربه زیادی در این راه کسب کرده اند. بایکوت رسانه ای مثل بی بی سی هم در همین راستا قابل ارزیابی است، بایکوتی که نه با اصول خبررسانی حرفه ای سازگار است و نه با قوعد اطلاع رسانی آزاد که این رسانه همواره ادعای آن را داشته است.

دلیل این رویکرد به خوبی مشخص است چراکه از چند ماه گذشته سایت و شبکه بی بی سی به صورت کاملاً مشهود، تلاش گسترده ای آغاز کرد تا پروژه آمریکا، رژیم صهیونیستی و انگلیس را برای منزوی کردن ایران از طریق استراتژی های تحریم اقتصادی، تهدید نظامی و انزوای سیاسی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران فعال کند. حالا اما با برگزاری این اجلاس در تهران و استقبال گسترده سران کشورها از این اجلاس، عملاً پروژه بی بی سی با شکست مواجه شده و این رسانه با برگزاری اجلاس عدم تعهد در تهران در بن بست قرار گرفته و چاره ای جز سکوت و سانسور خبری ندارد. با سادگی از حضور بیش از دو سوم کشورهای جهان در عالی ترین سطح در تهران و اجماع این کشورها بر مسئولیت ایران برای هماهنگی سیاست های بین المللی 120 کشور جهان نمی توان گذشت و این نشانه آشکاری از انزوای راهبردی امریکا در عرصه مناسبات جهانی است.
بسیاری از رسانه های دنیا ریاست ایران بر جنبش عدم تعهد را فرصتی برای همکاری بیشتر ایران با سایر اعضای جنبش آن هم در شکل گیری مناسبات عادلانه در سطح بین المللی می دانند.

برگزاری این اجلاس در تهران و ریاست سه ساله ایران بر این مجموعه چه دستاوردهایی را در آینده به همراه خواهد داشت؟

برگزاری این اجلاس همانطور که عرض کردم در درجه اول این را اثبات می کند که جمهوری اسلامی ایران نه تنها منزوی نشده بلکه با گفتمان غالب خود در میان ملت ها و دولت های جهان جایگاه ویژه ای یافته است و این جایگاه هر روز در حال ارتقا است و شرکت گسترده و بی سابقه کشورهای عضو جنبش دلیلی بر این مدعاست. دستاورد دیگر این اجلاس برای کشورمان این بود که ما با تعامل و ارتباط گیری سازنده با سایر دولتمردان می توانیم سطح مبادلات اقتصادی کشورمان را با اعضای نم ارتقا دهیم. میزبانی نشست های مهم بین المللی تاثیرات و دستاوردهای مختلفی برای کشور میزبان دارد و به همین دلیل حکومت ها تلاش می کنند به عنوان میزبان نشست ها و اجلاس های مهم باشند.

برای اینکه اعمال تحریم ها علیه ایران اسلامی عملی باشد، غربی ها ناگزیر هستند که کشورهای بیشتری را با این توطئه همراه سازند، اما حضور بیش از 120 کشور جهان در تهران و شرکت گسترده آنها در اجلاس نم نشان داد که موفقیتی نصیب غربی ها نشده است، بنابراین می توان گفت مهمترین دستاورد اجلاس شانزدهم غیرمتعهدها در تهران برای کشورمان در حوزه اقتصادی بوده است. به هرحال به سادگی از حضور بیش از دو سوم کشورهای جهان در عالی ترین سطح در تهران و اجماع این کشورها بر مسئولیت ایران برای هماهنگی سیاست های بین المللی 120 کشور جهان نمی توان گذشت و این نشانه آشکاری از انزوای راهبردی امریکا در عرصه مناسبات جهانی است.