گسترش فعاليت اسلامي در قلب اروپا
او در دكان فلافل فروشي كوچك عموي خود كار مي كرد و كتاب هاي امانوئل كانت را مي خواند. اخيرا شروع به خواندن افلاطون و نيچه كرده بود اما در نهايت يك اسلامگراي تندرو شد. نيروي جديد و بااستعدادي براي تندرو ها در قلب شهر هامبورگ در آلمان: جمال يك شكارچي است.
نزهت اميرآباديان در گزارشی گسترش اسلام در اروپا را مورد بررسی قرار داده و در روزنامه اعتماد آورده است: بورا 23 سال داشت. در خيابان ريپربن در هامبورگ بزرگ شده، در محله يي كه در ميان اهالي شهر به محلي براي سرگرمي و فساد شناخته مي شود. پدر و مادر او اهل تركيه هستند. پدرش يك فروشگاه دارد. بورا جزو جواناني بود كه در اين سن و سال نمي دانند از زندگي چه چيزي مي خواهند. او مي خواست از زندگي لذت ببرد اما در عين حال هميشه به دنبال يافتن معنايي در زندگي بود. تا اينكه با گروهي از افراط گرايان ملاقات كرد: بورا يك شكار بود. بورا اغلب روز ها به بار هينكلستين، پاتوق گروهاي چپ راديكال، مي رفت. معمولادانشجويان سال اول براي شنيدن سخنان رهبران و نمايندگان چب افراطي به اين محل مي رفتند و در همين بار بود كه بورا با جمال آشنا شد. جمال به او گفت كه مي تواند به جاي آنكه به دنبال پاسخ سوالات خود در كتاب هاي ماركس و لنين بگردد كتاب هاي مذهبي را مطالعه كند.
گروه هاي جهادي، سلفي ها و اخوان المسلمين طي سال هاي اخير بيش از هر جاي ديگري در اروپا، در آلمان قدرت و حضور سياسي يافته اند. اكنون بسياري از سازمان هاي اسلامگرا كه در ديگر كشور هاي اروپايي فعاليت مي كنند، به دنبال الگو برداري از روش هاي همكاران شان در آلمان هستند.
اگرچه بسياري از اين گروه ها را نمي توان تندرو ناميد اما متاسفانه گروه هاي تندرو كه مورد تاييد اكثريت مسلمانان نيستند نيز در ميان همين گروه ها فعاليت كرده و از ميان شهروندان اروپايي كه اكثريت آنها را مهاجران تشكيل مي دهند، عضو گيري مي كنند. اخوان المسلمين كه در سال 1928 تاسيس شده و يكي از قديمي ترين و موثر ترين احزاب اسلامي و سياسي در خاورميانه است، به دنبال ترويج و تبليغ اسلام در اروپاست. اما به نظر مي رسد اكنون نسل هاي جوانتر اسلامگرايان سازمان هاي راديكال تر را ترجيح مي دهند. اگرچه خاورميانه بخشي از جهان اسلام است كه تمركز جمعيتي مسلمانان در اين منطقه وجود دارد اما طي سال هاي اخير اروپا به محل پرورش و رشد تفكرات اسلامي و تحولات سياسي اسلامي تبديل شده است. از اوايل دهه 60 قرن بيستم اعضاي اخوان المسلمين و طرفداران آن به اروپا رفتند و آرام آرام، اما به طور پيوسته شبكه يي گسترده از خيريه ها و سازمان هاي اسلامي را تاسيس كردند. هدف نهايي بسياري از اين سازمان ها فقط كمك به شهروندان مسلمان نيست بلكه گسترش قوانين اسلامي در سراسر اروپا و امريكاست.
در سال هاي 1950 تا 1960 هزاران دانشجوي مسلمان خاورميانه براي تحصيل در دانشگاه هاي آلمان از خاورميانه، مهاجرت كردند اما انگيزه اين مهاجرت صرفا اعتبار موسسات دانشگاهي و فني آلمان نبود بلكه فرار از رژيم هاي سركوبگر كشورهايشان بود. آلمان غربي با آغوش باز از اين گروه ها استقبال مي كرد. اين كار هم دلايل خاص خودش را داشت. همان طور كه «خالد دوران» كارشناس امور تروريسم در مطالعات خود درباره جهادگرايي در اروپا گفته است: «دولت آلمان غربي تصميم گرفته بود روابط ديپلماتيك خود را با كشورهايي كه آلمان شرقي را به رسميت شناخته بودند، قطع كند. وقتي مصر و سوريه با دولت كمونيستي آلمان شرقي روابط ديپلماتيك برقرار كردند، بن تصميم گرفت ميزبان خوشروي پناهندگان سياسي سوريه و مصر باشد.»
اوزلم گزر، تحليلگر مسائل خاورميانه در نشريه اشپيگل مي نويسد: مردان جوان سازمان هاي تندرو در آلمان به طور منظم و هدفمند به دنبال جذب همسن و سالان خود در گروه هاي جهادي هستند. آنها از الفاظي پيچيده استفاده مي كنند و به اصول روانشناسي مسلط هستند. معمولاجواناني كه در جست وجوي مسيري براي زندگي خود هستند را جذب مي كنند. اوزلم گزر با جمال و بورا به عنوان نمونه يي از اين جوانان صحبت مي كند.
گزر مي نويسد: پس از مدتي بورا به جاي رفت و آمد به بار هينكلستين كه پاتوق گروهاي چپ بود، به كافه جديدي كه در آن قليان مي كشيدند و در فاصله نزديكي با كتابخانه ايالتي هامبورگ قرار داشت، مي رفت، مكاني خنك و راحت براي ديدار با دوستان جديد.
جمال به گزر مي گويد: هر فردي كه به سازمان ما مي پيوندد در واقع يك باتري قابل شارژ است و تعاليم ديني نيرو و شارژ كننده ما هستند. كساني كه وارد اين دنيا مي شوند بايد باتري هاي دروني خود را براي جنگ مقدس، به اندازه كافي نيرومند نگه دارند. او مي گويد زندگي در اين دنيا در واقع يك مجازات است: يك آزمايش براي زندگي پس از مرگ. او حتي دليل مسواك زدن خود را تعاليم ديني مي داند و نه توصيه دندانپزشك.
جمال در 19 سالگي پس از آنكه از خواندن كتاب هاي كانت و نيچه دچار سرخوردگي شده به عضويت يك سازمان راديكال در آمده است. او مي گويد كلمات هوشمندانه فلاسفه بي فايده بود. جمال اشعار مذهبي را روي آي پاد خود لود مي كند. او جزو مهاجران لبناني است كه سال ها پيش با پدر و مادر خود به آلمان مهاجرت كرده است. جمال و بورا پس از پايان دبيرستان به عضويت شاخه جوانان حزب التحرير درآمدند. فعاليت هاي اين گروه از سال 2003 در آلمان ممنوع اعلام شده است اما اعضاي آن همچنان به صورت زيرزميني فعال هستند. آنها با گسترش اسلام سلفي براي ايجاد يك حكومت ديني در قلب اروپا تلاش مي كنند. جوانان تحصيلكرده زيادي عضو حزب التحرير هستند و از همه مهم تر جواناني كه همانند جمال قدرت بيان و نفوذ كلام خوبي دارند.
جمال در تورات و انجيل به دنبال اشتباهات كلامي مي گردد و معتقد است استدلالات فلسفي كه در كتاب هاي فلاسفه وجود دارند هيچ پايه و اساس درستي ندارد. شنوندگان حرف هاي جمال جوانان 15 تا 25 ساله يي هستند كه بسياري از حرف هاي او را درك نمي كنند و به همين دليل جذابيت سخنان او برايشان بيشتر است. او از بي معنايي زندگي عادي و دنيوي مي گويد: از بيهودگي تمدن جديد كه با اينترنت و بازي هاي يارانه يي زندگي جوانان را بي معنا كرده است. او براي شنوندگان خود از مالكوم ايكس مي گويد و اينكه چگونه توانست در زمينه حقوق مدني مسلمانان در امريكا پيروز شود.
بورا به عنوان يك ترك به حزب عدالت و توسعه افتخار مي كند. او هر روز فال روزانه خود را در روزنامه هامبورگ مطالعه مي كند و به شانس و سرنوشت معتقد است. او از مادر بزرگش نقل مي كند كه سرنوشت هر انساني توسط خدا مقدر شده است.
وضعيت آلمان به تنهايي گوياي نكات زيادي است. اوزلم گزر معتقد است جواناني مانند جمال و بورا طعمه هاي خوبي براي گروه هاي تندرويي مانند القاعده هستند.
سازمان هايي مانند اخوان از ديگر بخش هاي اروپا نيز غافل نمانده اند. آنها به كمك سازمان گسترده شان، در سراسر اروپا نفوذ كرده اند. در فرانسه و ايتاليا اين گروه نمايندگي جامعه مسلمانان را به دست آورده است. همان طور كه اتحاديه اروپا پيگير انسجام و وحدت بيشتر ميان كشورهاي عضو خود است، اخوان المسلمين هم پا به پاي آن براي وحدت شعبه هاي مختلف اروپايي اش تلاش مي كند. شايد بزرگ ترين اين سازمان ها، سازمان جوانان باشد كه در ژوئن سال 1996 از تركيب سازمان هاي جوانان سوئد، فرانسه و انگليس تشكيل شد. امروزه شاهد اين هستيم كه افكار و ديدگاه هاي گروه هايي مانند اخوان المسلمين در كنار آنها گروه هاي تندرو و جهادي در اروپا به عنوان يك واقعيت انكارناپذير حضور دارند.
