سفر رئیس موساد به هند، پیش از وقوع انفجارها

«تامیر پاردو»، رئیس سازمان جاسوسی رژیم صهیونیستی (موساد) چند روز پیش از وقوع انفجار در نزدیکی سفارت این رژیم در دهلی نو، به هند سفر کرده و با برخی مقامات امنیتی این کشور دیدار نموده بود.

به گزارش «تابناک»، روزنامه اسرائیلی «هاآرتص» در گزارشی با نقل مطلب فوق از رسانه‌های هند، نوشته پاردو در این سفر درباره امکان وقوع حمله به دیپلمات‌ها و مقامات این رژیم بحث کرده، ولی هیچ سخنی از امکان وقوع این حمله در خاک هند به میان نیاورده است.

بنا بر این گزارش، پاردو نزدیک یک هفته پیش از این انفجار، در رأس هیأتی از مقامات بلندپایه موساد به دهلی نو سفر کرده و طی دیدار با مقامات امنیتی محلی، ادعا کرده امکان حمله ایران به اهداف اسرائیلی هست. با این حال، پاردو هیچ سخنی از امکان وقوع این حمله در خاک هند به میان نیاورده و حتی گفته اتباع اسرائیلی در هند بیش از ترکیه، قفقاز و یا آمریکایی جنوبی احساس امنیت می‌کنند.

افزون بر این، مطابق گزارش روزنامه «تایمز هندوستان»، «یاهل ویلان»، قائم مقام سفیر رژیم صهیونیستی در هند و «شاهر گال نرو»، افسر امنیتی سفارت، روز اول فوریه نامه‌ای به پلیس دهلی نو فرستاده و طی آن از امکان وقوع حمله علیه اهداف اسرائیلی صحبت کرده‌اند. با این حال، در این نامه، هیچ گونه اطلاعات دقیقی درباره امکان وقوع این حمله در خاک هند وجود نداشته است.

همچنین یکی از آژانس‌های امنیتی هند، اندکی پیش از وقوع این انفجار، یک تماس تلفنی را شنود کرده که در آن در مورد احتمال استفاده تروریست‌های پاکستانی از بمب‌های مغناطیسی صحبت شده است. جالب این که تا پیش از این انفجار، استفاده از این بمب‌ها در هند بی سابقه بوده است.

با کنار هم گذاشتن این اطلاعات، می‌توان به شکل جدی‌تر در مورد سناریوسازی رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران صحبت کرد.

اکنون پرسش اینجاست که چگونه مقامات امنیتی رژیم صهیونیستی تا این اندازه از امکان وقوع حمله علیه اتباع خود آگاه بوده‌اند، ولی هیچ سخنی از احتمال وقوع چنین امری در هند به میان نیاورده‌اند؟

با توجه به بی‌سابقه بودن استفاده از بمب‌های مغناطیسی در هند و سابقه رژیم صهیونیستی در استفاده از این بمب‌ها، چه کسی می‌تواند این حمله‌ها را سازمان داده باشد و اینکه اصولاً سفر یک هیأت بلندپایه رژیم صهیونیستی به هند، درست پیش از وقوع انفجارها چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟

به این ترتیب، گویا رژیم صهیونیستی از چند روز پیش از وقوع انفجارها تلاش داشته با فضاسازی در مورد امکان وقوع حمله به دیپلمات‌ها و مقامات خود، اذهان را به سوی جمهوری اسلامی ایران و امکان انتقام‌گیری بر سر ترور دانشمندان هسته‌ای کشورمان معطوف کند و از سوی دیگر با برنامه‌ریزی برای انجام چند انفجار (که تلفات و خسارات خاصی هم در بر نداشته) سناریوی جدید خود علیه ایران را تکمیل کند.