جشن تولد 20 هزارنفري واليبال

سالن 12 هزارنفري ورزشگاه آزادي كوچك تر از آن بود كه مقابل هجوم تماشاگران ايراني براي تماشاي اولين قهرماني واليبال ايران در قاره آسيا قد علم كند. يك ساعت و اندي پس ازگشوده شدن درهاي سالن تمام صندلي ها در تصرف تماشاگران درآمدند و گيم پاياني ديدار رده بندي مسابقات در ورزشگاه مملو از جمعيتي كه يكصدا «ايران» را فرياد مي‌زد، برگزار شد. سالن 12 هزار نفري ورزشگاه آزادي از مدتها قبل چنين فضايي را تجربه نكرده بود. شايد آخرين بار سال 2002 كه مسابقات قهرماني كشتي جهان در اين سالن برگزار شد اتمسفر مشابهي را تجربه كرديم اما اين بار تماشاگران براي واليبال آمده بودند؛

رشته اي كه پيش از اين جاي ثابت و محكمي‌در فهرست علايق ورزش دوستان ايراني نداشت. حضور بانوان ايراني در ورزشگاه كه حدود يك سوم صندلي ها را در اختيار داشتند، تجربه متفاوتي را در برگزاري يك مسابقه ورزشي رقم زد. پيش از اين هم بانوان براي تماشاي مسابقات واليبال در ورزشگاه حضور پيدا كرده بودند اما آنها اين بار پرتعدادتر از هميشه آمدند و چه بسا اگر جايگاه ويژه اي برايشان در نظر گرفته نشده بود مي‌توانستند تمام ورزشگاه را پر كنند. جو ورزشگاه با توجه به حضور بانوان تفاوت معناداري با گذشته داشت و خبري از اعتراض‌هاي نه چندان مودبانه هميشگي نبود. سالن دوازده هزار نفري از يك ساعت پيش از سوت آغاز مسابقه بي تاب ورود تيم ايران به زمين بود و در آن فضا تصور نتيجه اي غير از پيروزي ايران دور از ذهن به نظر مي‌رسيد. حتي روي تمام پله هاي عبور و مرور هم تماشاگر نشسته بود و عده اي روي سقف تابلوي اعلام نتايج مستقر شده بودند. 

پس از ناكامي‌تيم هاي ملي نوجوانان و جوانان واليبال ايران در مسابقات جهاني، فدراسيون واليبال از سوي منتقدانش به شدت تحت فشار بود و عدم قهرماني در اين مسابقات مي‌توانست به قيمت بروز تغييرات اساسي در راس فدراسيون تمام شود. خوليو ولاسكو در مدت زمان اندك حضورش روي نيمكت تيم ملي ايران دوبار مقابل تيم ملي چين مغلوب شده بود و رقم خوردن سومين شكست پياپي مقابل اين تيم آن هم در ورزشگاه مملو از تماشاگر آزادي توانمندي هاي مربي مطرح آرژانتيني را هم زير سوال مي‌برد. ولاسكو تيم ايران را با تغييرات پرتعداد و تاكتيك جديد در جام ملت‌هاي آسيا آرايش داد و در نهايت در شرايطي جام قهرماني را بالاي سر برد كه جامعه واليبال ايران به احترام درايت او كلاه از سر برداشت. ايران در ست اول بازي شروع خوبي نداشت و چين با اتكا بر پيروزي هاي اخيرش مقابل ايران از همان ابتدا كار را با دو امتياز برتري نسبت به ميزبان آغاز كرد. در دقايق ابتدايي اين طور به نظر مي‌رسيد كه جو سالن بيش از چين روي بازيكنان ايران تاثير گذاشته و آنها تمركز لازم را براي اجراي تدابير فني كادر فني در زمين مسابقه ندارند. از ست دوم به بعد اما ايران كاملا نبض بازي را در دست گرفت و چين در حالي سه گيم پياپي را واگذار كرد كه هرگز نتوانست مجموع امتيازاتش را به عدد 20 نزديك كند.

تيم حرفه اي چين در اين مسابقه كاملا تحت تاثير تماشاگران ايراني قرار داشت و به همين دليل حتي در نواختن سرويس هاي ساده هم دچار مشكل بود. هر بازيكن چيني كه در خط سرويس مي‌ايستاد زير آوار همهمه وحشتناكي كه تماشاگران عليه او ايجاد مي‌كردند كمر خم مي‌كرد و اينچنين بود كه قهرمان چندين دوره آسيا در سالن 12هزار نفري ورزشگاه آزادي بعضا حتي از زدن ساده‌ترين سرويس ها هم عاجز مي‌ماند. سرمربي چين بارها بازيكن خط سرويس تيمش را تعويض كرد تا بلكه بازيكنان ذخيره بتوانند با تمركز بالاتري به توپ ضربه بزنند اما اين تدبير او هم بارها به شكست انجاميد. در شرايطي كه سرمربي تيم ملي چين كلافه و تسليم به نظر مي‌رسيد، خوليو ولاسكو كاملا بر جريان مسابقه مسلط بود و بازيكنان ايران براي كسب اولين قهرماني ايران در آسيا چشم به فراميني كه در نهايت آرامش و خونسردي صادر مي‌شدند، داشتند. 

تيم ايران در گيم دوم تا 8 امتياز از چين پيش افتاد. مهدوي به عنوان پاسور ذخيره و امير غفور در پست پشت خط زن چيني‌ها را کاملا به زانو در آوردند. چيني‌ها در امتيازات پاياني سعي کردند فاصله را کم کنند اما ولاسکو آرش کشاورزي را به ميدان فرستاد و ايران را به بازي برگرداند. تيم ايران اين گيم را با نتيجه (25-18) به سود خود تمام کرد. در حالي که ايران در شروع گيم سوم سه امتياز از چين عقب افتاده بود تا پيش از وقت فني اول دو امتياز از حريف جلو افتاد. در اين گيم آمار اشتباه بازيکنان ايران در سرويس، توپ‌گيري، دفاع و آبشار بسيار پايين بود. چيني‌ها در اين گيم بارها سرويس خراب کردند تا برتري ايران با اختلاف 7 امتياز همچنان حفظ شود. در گيم چهارم ايران به برتري خود ادامه داد و خيلي راحت امتياز وقت استراحت فني را از آن خود کرد. در دقايقي كه حساسيت بازي به اوج خود رسيده بود، اميرغفور به عنوان جوان‌ترين بازيکن اين دوره از مسابقات تحسين همه حاضران را با آبشارهاي زيبايش بر‌انگيخت. ايران 7 امتياز از چين پيش افتاده بود و تشويق بي امان هواداران که از شروع اين ديدار لحظه‌اي قطع نمي‌شد کار را براي چيني ها دشوار مي‌کرد. ايران کم کم به نخستين جشن قهرماني خود در آسيا نزديک مي‌شد. چين کاملا از هم گسسته بود و ايران در سايه انسجام تيمي‌بر حريف خود مسلط بود. 

تيم ملي واليبال ايران در حالي براي نخستين‌بار قهرمان آسيا شد كه طي 15 دوره گذشته مسابقات واليبال قهرماني مردان آسيا، ژاپن با شش قهرماني پرافتخارترين تيم آسيا محسوب مي‌شود و پس از اين تيم كره‌جنوبي با پنج قهرماني در رده دوم قرار دارد. اين دو تيم در شانزدهمين دوره مسابقات قهرماني آسيا مقابل ايران شكست خوردند. چيني ها با حضور در فينال اين دوره از رقابت ها در آرزوي كسب چهارمين قهرماني خود در آسيا بودند اما در نهايت مقابل قدرت بازيكنان و تماشاگران كاري از پيش نبردند. 

در پايان رقابت‌هاي واليبال قهرماني آسيا سه واليباليست ايران در پست تخصصي خود عنوان بهترين بازيكن آسيا را به دست آوردند. آرش كمالوند به عنوان بهترين دريافت كننده، امير حسيني به عنوان بهترين پاسور و فرهاد ظريف هم به عنوان بهترين ليبرو اين مسابقات انتخاب شدند تا ايران در اين بخش هم اكثر عناوين را از آن خود كرده باشد. «هان كيم‌يو» از كره جنوبي به عنوان بهترين زننده سرويس و «ناتان روبرز» از استراليا بهترين اسپكر شانزدهين دوره رقابت‌هاي قهرماني مردان آسيا معرفي شدند. بهترين دفاع آسيا نيز به ليانگ يونگ لانگ از چين و عنوان امتيازآورترين بازيکن نيز به جون گونگين از کره جنوبي اختصاص يافت. 

در حالي كه بسياري از مسئولان ورزشي و غير ورزشي پس از اين پيروزي هيجان زده به نظر مي‌رسيدند و حتي ادعاي قهرماني واليبال ايران در جهان را مطرح كردند، خوليو ولاسكو بلافاصله پس از قهرماني در جمع خبرنگاران اعلام كرد كه تيم ايران فاصله زيادي با تيم هاي مطرح دنيا دارد و براي رقابت با آنها در ليگ و مسابقات جهاني راه زيادي در پيش خواهد داشت. در بازي پاياني مسابقات قهرماني واليبال مردان آسيا مسئولان ورزشي و غير ورزشي زيادي در ورزشگاه حاضر شدند تا در كنار اين موفقيت به‌ياد ماندني عكس يادگاري بيندازند. مسئولاني كه البته در روزهاي ناكامي‌اغلب دسترسي به آنها مقدور نيست! كارلوس كي‌روش، سرمربي تيم ملي فوتبال ايران ويژه ترين تماشاگر اين مسابقه بود. او كه به شدت تحت تاثير ورزشگاه قرار گرفته بود در پايان بازي گفت:« من در اين بازي يک چيز خارق العاده ديدم و واقعيت اين است که از حضور اين همه تماشاگر به وجد آمدم. تيم ملي فوتبال بايد از تيم ملي واليبال الگو بگيرد. وظيفه ما اين است که هميشه رويا داشته باشيم و براي موفقيت تلاش کنيم. اگر اين رويا در تفکرات ما نباشد هيچ وقت موفق نمي‌شويم.» 

تهران امروز