«نگاه شما»:دانشجوی وباگرفته علمی کاربردی!

میثم پورمندی از بینندگان «تابناک» در پیامی نوشته است:

همین دیروز بود که وقتی از دانشگاه علمی کاربردی صحبت میشد می گفتند آشتی بین علم و صنعت، کار آفرینی ولي امروز...ا

اما یه روز میشنوی اسمش از لیست وزارت علوم خط میخوره باز میگن درست شده و باز یه روز دیگه تو نظام مهندسی تره هم براش خورد نمی کنند چه برسه به مجوز فعالیت (این یعنی آشتی بین علم و صنعت) یه روز دیگه وقتی دوست هم دانشگاهی مون میره دنبال کار میگن استخدام فارغ التحصيلاي همه دانشگاهها هستش بجز اسم دانشگاه علمی کاربردی چون اصلا معتبر نیست (کار آفرینی) حالا از این دست ماجراها بگذریم..

چند روز پيش (دوشنبه 14 شهریور90) رفته بوديم کتابخونه دانشگاه تهران که شاید از کتاب های اونجا بتونیم براي پايان نامه مون استفاده كنيم رفتيم ساختمان کتابخانه مرکزی، میریم داخل و از مسئولش سوال میپرسیم میگه باید عضو کتابخونه باشی خوشبختانه عضویت همون لحظه انجام میشه تو صف می ایستیم نوبت مون شد میگه کارشناسی راه نمیدیم (انگار وبا داشتیم) با کلی التماس (تا حالا دیدی کسی برای رفتن به سمت کتاب و کتاب خونی التماس کنه) نمی دونم خواست از سرش ما رو باز کنه یا دلش سوخت می گه برید ساختمان هنرهای زیبا اونجا سه شنبه ها کارشناسی رو راه میدن.

باز راه میفتیم به اون سمت (پاس کاری خودمون) موضوع رو به مسئول کتابخونه  گفتيم ايشون فرموداند بايد از دانشگاهتون معرفي نامه بگیرید گفتم این یه کار رو اصلا (چون میدونید که امروز درخواست بدی تا به پاراف مقامات برسه کلی زمان میبره) بعد از اصرار و خواهش میگه باشه فقط فردا میتونیم بپذیریم باز رفتنی برای اینکه مطمئن بشم میپرسم فردا میام اما معرفی نامه نمي تونيم بياريم ، گفت فردا من نیستم همکارمه اگر اون قبول کنه! بعدش هم گفت كارت دانشجويي كه داريد سريع گفتيم: آره، آره.

از تو كيف درآورديم نشونش داديم گفتيم بيا اينم كارت دانشجويي

تا كارت دانشجوييمون رو ديده، يه نيش خندي زده و بعدش یه آیین نامه که پشت سرش رو دیوار نصب شده بود نشونمون میده میگه نگاه کنید تو بند 3 نوشته از سرویس دادن و پذیرفتن دانشجویان علمی کاربردی معذوریم مثل اینکه ما دانشجوهای علمی کاربردی واقعا وبا داریم و خودمون خبر نداریم.

شایدم دانشگاه جامع علمی کاربردی وبا داره و به دانشجوهاش نگفته و اونها رو هم مبتلا کرده!
 
نمي دونم شايد هم به حق بايد به دانشجويان علمي و كاربردي توجه نكنند.چون تو همين واحد دانشگاه علمي و كاربردي خودمون كه داريم درس ميخونيم از برخورد اساتيد و پرسنل آدم متوجه بي ارزشي اين دانشگاه ميشه.

از مدير گروه دانشگاه بگير كه تو هفته يه روز دانشگاه مياد و خيلي از دانشجويان قسمت نميشه زيارتشون كنند و آنهايي رو هم كه ميطلبه و قصد زيارت دارند، چون ايشون كلاس دارن از پاسخگويي به مابقي دانشجويان معذورن.

از نظارت و مديريتشون هم نگو كه مو لا درزش نميره!

مثلا ترم گذشته يه استاد جوان و بي تربيت نمي دونم از كجا پيدا كرده آورده گذاشته سر كلاس، با وجودي كه كلاس از خانم ها و آقايان تشكيل شده، هر چي دلش مي خواست به دانشجويان ميگفت و عفت كلام رو رعايت نمي كرد و بالاخره آخر ترم يه امتحان سخت گرفت با وجودي كه امتحان جزوه باز بود و همه توانستند حداقل هفتاد درصد جواب سوالات را بدهند، ولي نمره همه بين 10 تا 13 بود.

و جالبتر از اين، وقتي موضوع رو به مدير گروه گفتيم، ميگه شما نبايد دنبال نمره اش باشيد (پس ما كي بايد نتيجه تلاش يك ترممون رو ببينيم؟ پس جواب بي احترامي هايي كه سر كلاس شد چي ميشه؟ پس جواب كسر معدل ما چي ميشه؟) و بعد به حراست دانشگاه درميون ميذاريم ميگه ديگه دير شده استاد كارش تموم شده و دست ما بهش نمي رسه و به رئيس دانشگاه ميگي، مي فرمايند از مدير گروهتون پيگيري كنيد.

اين يك نوع توجه مسئولان دانشگاه علمي و كاربردي به مشكلات دانشجويانشون است.

و حالا اين ترم هم با وجودي كه 50 روز از امتحان يك درس مي گذرد هنوز نمره درس اعلام نشده. وقتي هم پيگير ميشي هر كسي يه جوابي ميده و هيچ كس هم مسئول نيست.