روسيه: قرن21، قرن جنگ بر سر منابع

یک مقام روسی درباره اظهارات مقامات ناتو در خصوص ادامه عملیات این سازمان در لیبی در آینده نزدیک گفت باید با اظهارات رسمی مقامات ناتو با احتیاط برخورد کرد.

دمیتری روگوزین ، نماینده روسیه در ناتو در گفتگو با شبکه تلویزیونی راشا تودی گفت:  ادعای مقامات ناتو را مبنی بر اینکه بمب های ناتو در لیبی تاثیر چندانی بر افراد غیر نظامی نداشته است به سختی می توان باور کرد.

به همین علت روسیه باید با بیانیه های رسمی نشست سران ناتو در بروکسل با احتیاط برخورد کند.

شماری از کشورهای عضو ناتو جنگ داخلی را در کشوری به راه انداخته اند که با ناتو فاصله زیادی دارد.

فرانسه ، انگلیس و آمریکایی ها به شدت در درگیری های لیبی نقش دارند اما ناتو بعنوان یک سازمان رسما در درگیری ها حضور ندارد و این یک برنامه تبلیغاتی نظامی است.

روگوزین در بخش دیگری از سخنان خود درباره احتمال صدور قطعنامه هزار و نهصد و هفتاد و سه درباره سوریه با توجه به ناآرامیهای این کشور گفت: اول درباره لیبی باید بگویم ناتو از این قطعنامه در لیبی استفاده کرد تا عمدا بی توجهی خود را به شورای امنیت سازمان ملل نشان دهد و با این کار اعلام کند ناتو امروزه با سازمان ملل برابری می کند و حتی در آینده ، قدرت آن از این سازمان نیز فراتر خواهد رفت.

در خصوص سوریه نیز باید بگویم به نظر من ناتو یا هر کشور غربی دیگری در این کشور دست به عملیات نظامی نخواهد زد چون هر گونه اقدام نظامی علیه کشوری مانند سوریه ، امنیت اسرائیل را نیز به خطر می اندازد.

به نظر من اسرائیل اکنون تمام تلاش خود را بکار می گیرد تا از بروز هرگونه خشونت در برابر همسایه مهمی مانند سوریه جلوگیری کند.

وی درباره اینکه در صورت عدم مداخله ناتو در لیبی ، نیروهای انقلابی تا چه میزان از شانس پیروزی برخوردار بودند گفت : ناتو در واقع پیروزی را در لیبی به سرقت برد.

اما اینکه این پیروزی را از چه کسی به سرقت برد مهم نیست.

نتیجه ای که از وضع کنونی می توان بدست آورد مهمتر از وضعی است که در خود لیبی وجود دارد.

ناتو در واقع این روزها به پلیس جهانی تبدیل شده است.

ناتو بدون اینکه به منافع دیگران توجه کند ، از هر گونه قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل در راستای منافع خود بهره برداری می کند.

حتی هدف ناتو تامین منافع مردم لیبی آنگونه که ادعا می کند نیست.

در واقع ، با شناختی که از ناتو وجود دارد ، بعید می دانم ناتو با مداخله در امور لیبی ، علاقه ای به حفظ امنیت مردم لیبی داشته باشد.

سفیر روسیه در ناتو درخصوص اینکه آیا نیروهای انقلابی لیبی قادر به ایجاد دولتی با ثبات در این کشور خواهند بود گفت: بعید می دانم آنها قادر به این کار باشند.

نکته اول اینکه تاکنون نیروهای انقلابی تنها یک هدف مشترک داشتند که همان سقوط حکومت قذافی است که به خاطر دلایل مختلف از وی تنفر داشتند.

نیروهای انقلابی لیبی از قبایل و اقوام مختلف ، گروههای سیاسی تشکیل می شوند.

غربی ها به خاطر منافع متعدد خود از نیروهای انقلابی حمایت کردند ، البته من تنها به ائتلاف غرب اشاره نمی کنم و منظور من برخی از کشورهای خاورمیانه از جمله کشوری مانند ایران است.

اما اکنون که دشمنان مشترک آنها ساقط شده است ، نیروهای انقلابی با اختلافات داخلی مواجه خواهند شد.

بنا براین ، به نظر من صدور قطعنامه که پس از درگیری در لیبی صادر شده است ، فرصتی را برای برخی از کشورهای ناتو فراهم می کند تا بتوانند حضور دائمی در لیبی داشته باشند و از این طریق ، بر منابع نفتی لیبی تسلط یابند.

وی درباره علت رفع توقیف فوری دارایی های لیبی توسط آمریکا و غرب و اعطای آنها به نیروهای انقلابی گفت: به نظر من باید بدانیم که این اقدام با یک هدف صورت می گیرد و آن هم بدست آوردن منابع نفتی لیبی است.

آنها می خواهند ثروت نفتی لیبی را به ارث ببرند.

لیبی کشوری است که دارای منابع انسانی گسترده ای نیست و نسبتا جمعیت کمی در آن زندگی می کنند اما از نظر منابع نفتی بسیار غنی است.

قرن بیست و یکم ، قرن جنگ برای بدست آوردن منابع است.

جهان با کمبود منابع مواجه است و مصرف جهان غرب به این زودیها کاهش نخواهد یافت و این بدان معناست که برای بدست آوردن منابع جدید ، جنگ های جدیدی به راه خواهد افتاد.

اقدامات غربی ها و ائتلافهایی مانند ناتو در آینده حرکت و جان تازه ای به خود خواهد گرفت.