چرا همیشه نتیجه مذاکراتمان مثبت و سازنده است؟

سرویس سیاست خارجی ـ در حالی که مقامات کشورمان، دیدار وزیر خارجه ایران با مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی را سازنده و مثبت ارزیابی کرده اند، مقامات آژانس پس از این دیدار اعلام کردند که ایران همچنان به بر اساس تعهدات بین المللی خود رفتار نمی کند!

به گزارش «تابناک»، این رویدادها در حالی رخ می دهد که پیش از این نیز «یوکیو آمانو»، مدیر کل آژانس برای سفر به ایران، شروطی تعیین کرده بود که با مخالفت وزارت خارجه کشورمان روبه رو شد.

این گزارش می افزاید، بحث سفر آمانو به ایران، هنگامی پیش آمد که فریدون عباسی در سفری به اروپا، از وی دعوت کرد که به ایران سفر کند و از آن زمان به بعد بود که توپ در زمین ایران افتاد و آمانو در برهه های گوناگون با پیش کشیدن دعوت ایران از وی برای سفر به این کشور، نه تنها شروطی را برای این سفر مطرح کرد، بلکه با بهره از چنین موقعیت هایی، به یکی از منتقدان همیشگی و البته بدون مدرک و سند برنامه هسته ای ایران تبدیل شد.

بنا بر این گزارش، یوکیو امانو از زمانی که مسئولیت دبیرکل بین المللی انرژی اتمی را پذیرفته است، گاه و بیگاه به انتقاد از برنامه هسته ای ایران پرداخته؛ انتقاداتی که هیچ گاه مستند و با ارایه دادن مدرک همراه نبوده است؛ اما نکته جالب اینجاست که در بیشتر موارد که نمایندگان ایران با نمایندگان کشورهای خارجی گفت و گو می کنند، مدعی هستند که مذاکرات سازنده، مثبت بوده است، در حالی که طرف خارجی مذاکره کننده، مذاکرات را بی نتیجه و ناامید کنند می داند!
 
بنابراین، گویا مناسبات داخلی و پنهان کردن واقعیات و حقایق و نگفتن واقعیت های جامعه به مردم، به دست اندرکاران سیاست خارجی کشور نیز سرایت کرده و آنان نیز همین روش را در پیش گرفته اند؛ غافل از این که طرف خارجی، هیچ تعارفی ندارد و به جای لبخند زدن مداوم در جلوی دوربین های تلویزیونی و عکاسان خبری، واقعیت ها را آشکار می کنند.

شکی نیست، با تعارف و پنهان کردن نتایج مذاکرات، نه تنها موفقیتی به دست نخواهد آمد، بلکه راه را برای تحلیل های نادرست و اتفاقا پیروی از تحلیل های طرف خارجی و خطوط فکری آنان باز می کند.

گویا این جو عمومی در کشور ما ـ که در یک مذاکره باید نمایندگان کشور، امتیاز بگیرند و هیچ امتیازی ندهند ـ آنان را به در پیش گرفتن چنین رویکردهای نادرستی متمایل ساخته است، در حالی که یک مذاکره منطقی، در فرایند امتیاز دادن و گرفتن است که احتمال تأمین منافع ملی یک کشور بالا می رود.