لطفا كنكوريها را به حال خود بگذاريد
ما كه درس خوانديم به جايي نرسيديم تو بخوان شايد به جايي برسي. اين همه پول كتاب و كلاس داديم كه چند روز مانده به كنكور دور خودت بچرخي؟ تو قبول بشو نيستي... .
ـ فقط پول حيف و ميل ميكني، اين رشته كه به درد نميخوره!
ـ هيچ فكر كردي اگر قبول نشي ميخواي چه كاره بشي؟ تو كه دستت جايي بند نيست... .
ـ ايشاالله بچهام مهندس ميشه مهماني ميدهيم و... .
شايد شما كه هيچوقت در آزمون سراسري دانشگاهها شركت نكردهايد يا زماني كنكوري بوديد كه تعداد داوطلبان آن به 200 هزار نفر نميرسيد يا شرايط ادامه تحصيل نداشتهايد از اضطراب ذاتي آزمون بيخبر باشيد، قبولي در آزموني كه شما آرزوهاي خود را به قامت فرزندتان ميبينيد، چندان ساده نيست و در چند روز باقيمانده به كنكور حرفهاي شما كه دوست يا عضو كنكوري در جمع خود داريد به طور سهوي ميتواند تمركز فكري آنها را بر هم بزند و استرس آزمون را ناخودآگاه چند برابر كند.
داوطلبي كه بيش از 9 ماه درس خوانده بيش از هر كسي ميتواند ميزان شانس خود را براي قبولي در رشته موردنظرش محك بزند، در حالي كه قضاوت اطرافيان و پيشداوريهاي غيرعامدانه انگيزه آنها را در روز سرنوشت تضعيف ميكند. اين روزها كمترين كمك به داوطلبان آرامش فضاي خانه و بيتفاوتي نسبت به آينده آزمون است، در بسياري موارد والدين بيش از داوطلبان مضطربند و دائم به داوطلب ميگويند كه چرا نگران آزمون نيست؟! اينگونه والدين عمدا استرس را عامل قبولي ميدانند!
از سوي ديگر بگو مگوهاي خانوادگي اين شبها، مهمترين آفت از همگسستگي افكار داوطلبان كنكور است، به جاي اين كه بر قبولي در رشته مورد علاقهتان پافشاري كنيد، بد نيست اين روزها او را به حال خود بگذاريد. تبعات منفي قبول نشدن او را دائم گوشزد نكنيد و از معاشرت با اقوامي كه با حرفها و حسادتها انگيزه فرد كنكوري را كاهش ميدهند، بپرهيزيد.
در 2 روز باقيمانده تا كنكور ميتوانيم عبارات و الفاظ گفتوگو با هم را مثبت كنيم، از بدشانسي و بدبختي كمتر حرف بزنيم و زخم زبان نزنيم. فرزندان دوست و اقوام را بهرخ كنكوريها نكشيم، مطمئن باشيد كه سلامت روان داوطلبان كنكور ارزشمندتر از قبولي در آزمون است.
