بيخبري مجلس از محل تامين بودجه جشن نوروز
رازهاي تالار وحدت بر كسي مكشوف نميشود
کد خبر: ۱۵۶۱۶۶
| | 2615 بازدید
تهران امروز نوشت:
همانطور كه انتظار ميرفت حاشيههاي دومين جشن جهاني نوروز با پايان تعطيلات و آغاز به كار نهادهايي مانند مجلس و در كنار آنها انتشار مجدد مطبوعات، بار ديگر به موضوع بحث روز تبديل شد و سوالاتي بيشمار در حوزه جشني دو روزه پديد آمد كه فراخواندن دوباره متوليان برگزاري اين جشن به مجلس و پاسخگويي آنها به نمايندگان ملت را دور از انتظار نشان نميدهد. جشني كه مهمانان عاليرتبه در سطح روساي جمهور از تعداد انگشتان يك دست بيشتر نشد.
ابهامات يك جشن
در اواخر سال گذشته بود كه حواشي برگزاري اين جشن به تدريج نمايان شد كه مهمترين آنها دعوت از پادشاه اردن و برگزاري بخشي از مراسم در شيراز بود. برگزاري مراسم در تخت جمشيد البته موضوع جديدي نبود چرا كه سال پيش هم زمزمههاي برگزاري جشن نوروز در شيراز به گوش ميرسيد كه در عمل اتفاق نيفتاد و به سال 90 موكول شد كه در اين سال هم با اوج گرفتن مخالفتها، رنگ واقعيت به خود نگرفت.
دعوت از پادشاه اردن هم با مخالفت غيرقابل تصور مردم، نمايندگان مجلس و روحانيون مواجه شد چرا كه مردم اين كشور نيز مدتهاست درگير مبارزه با حاكم ديكتاتور خود است و به اعتقاد مخالفان دعوت از ملكعبدالله و حضور او در ايران به معناي ناديده گرفتن ارزش مبارزات حقطلبانه مردم كشورهاي عربي و آفريقايي قلمداد ميشد.
دعوت از ملك عبدالله هم اگر چه از سوي دولتيان تاييد شد اما همين مخالفتها و تهديد مجلس به احضار وزير خارجه سبب شد تا كارت دعوت جشن نوروز بدون اعتبار شود.
بودجه جشن از كجا آمد؟
اما نكتهاي كه هنوز مقام مسئولي در دولت بدان پاسخ نگفته است به بودجه برگزاري جشن ارتباط دارد و هنوز منابع تامين آن مشخص نيست. تنها حميد بقايي، رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در اواخر سال از هزینه 3 میلیارد تومانی برای برگزاری جشن جهانی نوروز 90 در تهران خبر داده بود. بودجهاي كه به گفته او از بودجه سال آینده کشور تحت عنوان کمک به اشخاص حقیقی و حقوقی غیردولتی تامين خواهد شد. در حالي بقايي از تامين بودجه جشن از محل بودجه سال 90 خبر داده بود كه هنوز بودجه به تصويب مجلس نرسيده بود و تنها مبلغی برای هزینههای جاری 2 ماه اول سال در اختیار دولت قرار گرفته بود. بر اساس قانون، دولت فقط می تواند متناسب با همان بودجه سال 89 مبلغی که برای 2 ماه اول سال در اختیارش قرار گرفته را هزینه کند.
حاميان دولت در مجلس شوراي اسلامي ظاهرا حساسيتي بر محل تامين بودجه جشن نوروز ندارند و با بيان عباراتي مانند «در زمان خود به موضوع رسيدگي ميكنيم» و «جشن برگزار و تمام شده است» خواهان عدم تحقيق درباره حواشي دومين جشن نوروزي هستند.
برخي نمايندگان مانند جواد آرينمنش كه عضو كميسيون فرهنگي مجلس و صاحب نظري در مسائل فرهنگي است، در مورد بودجه اين جشن به تهرانامروز ميگويد كه دولت بايد در بريز و بپاشهايي مانند جشن نوروز شرايط كشور را در اولويت خود قرار دهد.
آرينمنش در مورد بودجه مصوب مجلس براي فعاليتهاي دولت توضيح داد: مصوبه مجلس درباره بودجه دولت اينگونه بود كه دولت اجازه هزينه ماههاي فروردين و ارديبهشت ماه را از محل بودجه سال 90 دارد و 20 هزار ميليارد در اين راستا به دولت داده شد اما نميدانستيم كه دولت اين بودجه را در چه راهي صرف خواهد كرد و هنوز هم خبر نداريم.
آرينمنش در پاسخ به اين پرسش كه آيا چنين هزينههايي در سالي كه به نام «جهاد اقتصادي» نامگذاري شده و طرح هدفمندي يارانهها در ابتداي راه است، امري ضروري و موثر ارزيابي ميشود؟ پاسخ داد: بايد برگزاري چنين مراسمهايي را از چند جهت بررسي كرد. اين كه ما بتوانيم از ظرفيت نوروز استفاده كنيم و فرهنگ سال نو را تعميق و به ساير كشورها گسترش دهيم، امري بسيار پسنديده است اما قطعا با توجه به شرايط كشور و منطقه نبايد از مسائلي كه در عرصه داخلي و بينالمللي به سود كشور است، غافل ماند. صرف برگزاري جشن و دعوت از مهمانان خارجي نبايد هدف اول در صرف چنين هزينههايي باشد.
سايتي براي تحسين دولت و نه نوروز
در روزهاي نزديك به برگزاري جشن نوروز و در طي دو روز برگزاري اين مراسم سايتي از سوي ستاد برگزاري با مديريت مشايي تشكيل شد كه بيش از اخبار برگزاري جشن به تقدير از ايده برگزاري جشن نوروز پرداخته شد كه براي نيل به اين هدف با تعدادي از شخصيتهاي دولتي گفتوگوهايي صورت گرفت اما در اين ميان نبايد از اين مسئله غافل شد كه جشن نوروز برخلاف آنچه بدان تاكيد شد، ايده دولت نهم و دهم نبود و در سال 82 پرونده به رسميت شناختن نوروز در سازمان ملل متحد آماده شد كه در نهايت با طي فراز و فرودهاي زياد در سال 87 به تصويب رسيد لذا دولت نهم و دهم بر خلاف آنچه در جشن جهاني نوروز سال 90 تبليغ شد، پرچمدار ثبت نوروز و جشن جهاني نوروز نبودهاند.
رسانهها كجا بودند؟
از نكات ديگر اين جشن، عدم صدور مجوز از اصحاب رسانه براي پوشش تمام بخشهاي اين مراسم بود. آنچه در تالار وحدت گذشت براي اصحاب رسانه مغفول ماند البته در سال گذشته هم هيچ يك از رسانهها در تالار وحدت حضور نداشتند و شايد نام «رازهاي تالار وحدت» را بتوان به بخشي از جشن نوروز اختصاص داد. تعداد روساي جمهور شركت كننده در اين جشن هم جاي بحث دارد چنان كه رحيمي در مقام معاون اول رئيسجمهور يك سال پيش خبر داد كه 40 تا 50 رئيسجمهور به اين جشن دعوت ميشوند اما در نهايت اين جشن با حضور تنها 5 رئيسجمهور كه البته در جشن سال 89 هم حضور داشتند، برگزار شد. به هر ترتيب دومين جشن جهاني نوروز با فراز و نشيبهاي خود به پايان رسيد و سومين جشن نوروز قرار است در شهري دور از تهران و كشوري ديگر برگزار شود.
همانطور كه انتظار ميرفت حاشيههاي دومين جشن جهاني نوروز با پايان تعطيلات و آغاز به كار نهادهايي مانند مجلس و در كنار آنها انتشار مجدد مطبوعات، بار ديگر به موضوع بحث روز تبديل شد و سوالاتي بيشمار در حوزه جشني دو روزه پديد آمد كه فراخواندن دوباره متوليان برگزاري اين جشن به مجلس و پاسخگويي آنها به نمايندگان ملت را دور از انتظار نشان نميدهد. جشني كه مهمانان عاليرتبه در سطح روساي جمهور از تعداد انگشتان يك دست بيشتر نشد.
ابهامات يك جشن
در اواخر سال گذشته بود كه حواشي برگزاري اين جشن به تدريج نمايان شد كه مهمترين آنها دعوت از پادشاه اردن و برگزاري بخشي از مراسم در شيراز بود. برگزاري مراسم در تخت جمشيد البته موضوع جديدي نبود چرا كه سال پيش هم زمزمههاي برگزاري جشن نوروز در شيراز به گوش ميرسيد كه در عمل اتفاق نيفتاد و به سال 90 موكول شد كه در اين سال هم با اوج گرفتن مخالفتها، رنگ واقعيت به خود نگرفت.
دعوت از پادشاه اردن هم با مخالفت غيرقابل تصور مردم، نمايندگان مجلس و روحانيون مواجه شد چرا كه مردم اين كشور نيز مدتهاست درگير مبارزه با حاكم ديكتاتور خود است و به اعتقاد مخالفان دعوت از ملكعبدالله و حضور او در ايران به معناي ناديده گرفتن ارزش مبارزات حقطلبانه مردم كشورهاي عربي و آفريقايي قلمداد ميشد.
دعوت از ملك عبدالله هم اگر چه از سوي دولتيان تاييد شد اما همين مخالفتها و تهديد مجلس به احضار وزير خارجه سبب شد تا كارت دعوت جشن نوروز بدون اعتبار شود.
بودجه جشن از كجا آمد؟
اما نكتهاي كه هنوز مقام مسئولي در دولت بدان پاسخ نگفته است به بودجه برگزاري جشن ارتباط دارد و هنوز منابع تامين آن مشخص نيست. تنها حميد بقايي، رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در اواخر سال از هزینه 3 میلیارد تومانی برای برگزاری جشن جهانی نوروز 90 در تهران خبر داده بود. بودجهاي كه به گفته او از بودجه سال آینده کشور تحت عنوان کمک به اشخاص حقیقی و حقوقی غیردولتی تامين خواهد شد. در حالي بقايي از تامين بودجه جشن از محل بودجه سال 90 خبر داده بود كه هنوز بودجه به تصويب مجلس نرسيده بود و تنها مبلغی برای هزینههای جاری 2 ماه اول سال در اختیار دولت قرار گرفته بود. بر اساس قانون، دولت فقط می تواند متناسب با همان بودجه سال 89 مبلغی که برای 2 ماه اول سال در اختیارش قرار گرفته را هزینه کند.
حاميان دولت در مجلس شوراي اسلامي ظاهرا حساسيتي بر محل تامين بودجه جشن نوروز ندارند و با بيان عباراتي مانند «در زمان خود به موضوع رسيدگي ميكنيم» و «جشن برگزار و تمام شده است» خواهان عدم تحقيق درباره حواشي دومين جشن نوروزي هستند.
برخي نمايندگان مانند جواد آرينمنش كه عضو كميسيون فرهنگي مجلس و صاحب نظري در مسائل فرهنگي است، در مورد بودجه اين جشن به تهرانامروز ميگويد كه دولت بايد در بريز و بپاشهايي مانند جشن نوروز شرايط كشور را در اولويت خود قرار دهد.
آرينمنش در مورد بودجه مصوب مجلس براي فعاليتهاي دولت توضيح داد: مصوبه مجلس درباره بودجه دولت اينگونه بود كه دولت اجازه هزينه ماههاي فروردين و ارديبهشت ماه را از محل بودجه سال 90 دارد و 20 هزار ميليارد در اين راستا به دولت داده شد اما نميدانستيم كه دولت اين بودجه را در چه راهي صرف خواهد كرد و هنوز هم خبر نداريم.
آرينمنش در پاسخ به اين پرسش كه آيا چنين هزينههايي در سالي كه به نام «جهاد اقتصادي» نامگذاري شده و طرح هدفمندي يارانهها در ابتداي راه است، امري ضروري و موثر ارزيابي ميشود؟ پاسخ داد: بايد برگزاري چنين مراسمهايي را از چند جهت بررسي كرد. اين كه ما بتوانيم از ظرفيت نوروز استفاده كنيم و فرهنگ سال نو را تعميق و به ساير كشورها گسترش دهيم، امري بسيار پسنديده است اما قطعا با توجه به شرايط كشور و منطقه نبايد از مسائلي كه در عرصه داخلي و بينالمللي به سود كشور است، غافل ماند. صرف برگزاري جشن و دعوت از مهمانان خارجي نبايد هدف اول در صرف چنين هزينههايي باشد.
سايتي براي تحسين دولت و نه نوروز
در روزهاي نزديك به برگزاري جشن نوروز و در طي دو روز برگزاري اين مراسم سايتي از سوي ستاد برگزاري با مديريت مشايي تشكيل شد كه بيش از اخبار برگزاري جشن به تقدير از ايده برگزاري جشن نوروز پرداخته شد كه براي نيل به اين هدف با تعدادي از شخصيتهاي دولتي گفتوگوهايي صورت گرفت اما در اين ميان نبايد از اين مسئله غافل شد كه جشن نوروز برخلاف آنچه بدان تاكيد شد، ايده دولت نهم و دهم نبود و در سال 82 پرونده به رسميت شناختن نوروز در سازمان ملل متحد آماده شد كه در نهايت با طي فراز و فرودهاي زياد در سال 87 به تصويب رسيد لذا دولت نهم و دهم بر خلاف آنچه در جشن جهاني نوروز سال 90 تبليغ شد، پرچمدار ثبت نوروز و جشن جهاني نوروز نبودهاند.
رسانهها كجا بودند؟
از نكات ديگر اين جشن، عدم صدور مجوز از اصحاب رسانه براي پوشش تمام بخشهاي اين مراسم بود. آنچه در تالار وحدت گذشت براي اصحاب رسانه مغفول ماند البته در سال گذشته هم هيچ يك از رسانهها در تالار وحدت حضور نداشتند و شايد نام «رازهاي تالار وحدت» را بتوان به بخشي از جشن نوروز اختصاص داد. تعداد روساي جمهور شركت كننده در اين جشن هم جاي بحث دارد چنان كه رحيمي در مقام معاون اول رئيسجمهور يك سال پيش خبر داد كه 40 تا 50 رئيسجمهور به اين جشن دعوت ميشوند اما در نهايت اين جشن با حضور تنها 5 رئيسجمهور كه البته در جشن سال 89 هم حضور داشتند، برگزار شد. به هر ترتيب دومين جشن جهاني نوروز با فراز و نشيبهاي خود به پايان رسيد و سومين جشن نوروز قرار است در شهري دور از تهران و كشوري ديگر برگزار شود.
گزارش خطا
نظرسنجی
امضای یادداشت تفاهم ایران با آمریکا را در این مقطع...