مربی معروف تیم ملی 15 سال بدون جام !

خوليو ولاسكو، یکی از مشهورترین مربیان والیبال جهان از کشور آرژانتین، در سن ۶۰ سالگی و در سال‌های پایانی فعالیت حرفه‌ایش، در آستانه عقد قرارداد با تیم ملی واليبال ايران قرار دارد. گوشه‌ای از سوابق او را در ادامه بخوانید.

 

دویچه وله ، در شرایطی که خبرگزاری‌های داخلی در ایران از امضای قرارداد خولیو ولاسکو با تیم ملی والیبال این کشور خبر داده بودند، ‌دبير فدراسيون واليبال اين خبر را تكذيب كرد و گفت: 

«ولاسكو الان در سميناری در آرژانتين شركت كرده و پس از بازگشت او، مذاكرات را ادامه خواهيم داد». ولاسکو در صورت قبول این مسئولیت، جایگزین حسین معدنی، سرمربی جوان تیم ملی والیبال خواهد شد که طی سه سال اخیر، نتایج درخشانی با این تیم کسب کرده است. قهرمانی در جام کنفدراسیون‌های آسیا، صعود به مسابقات جهانی والیبال، پنج گیم نبرد پایاپای با تیم ملی ایتالیا و سرانجام، نایب‌قهرمانی در بازی‌های آسیایی گوانجو، از افتخاراتی هستند که در دوران سرمربیگری حسین معدنی رقم خوردند.

سوابق درخشان ولاسکو

خولیو ولاسكو اصالتی آرژانتينی دارد اما کاپ‌های فراوانی که با ایتالیا کسب کرده، گاهی باعث اشتباه علاقمندان والیبال در تشخیص ملیت او می‌شود. ولاسکو در اواخر دهه ۶۰ میلادی، بهترين واليباليست ‌آرژانتین بود. او همچنين در سال ۱۹۸۱ به عنوان مربی در تيم ملی كشورش فعالیت کرد و چهار جام قهرمانی هم در لیگ والیبال آرژانتین دارد. اما در پی کوچ گسترده ستارگان فوتبال آرژانتین به سری آ (لیگ برتر فوتبال باشگاهی ایتالیا)، این مربی مستعد والیبال نیز راهی "سرزمین آتزوری" شد.

ولاسكو در سال ۱۹۸۵ هدایت تیم "مودنا" را در سطح اول والیبال ایتالیا بر عهده گرفت و رکوردی اعجاب‌انگیز با شاگردانش به جا گذاشت: ۴ سال قهرمانی پیاپی در لیگ ایتالیا - ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ - و سه جام حذفی در همین زمان. به این ترتیب، هیچ چیز مانع از سرمربیگری او در تیم ملی ایتالیا نبود. ولاسکو در سال ۱۹۸۹ هدایت لاجوردی‌پوشان را برعهده گرفت و هفت سال در این سمت باقی ماند. دو بار فتح مسابقات جهانی، یک قهرمانی در جام جهانی، سه کاپ در جام ملت‌های اروپا و پنج بار ظفرمندی در لیگ جهانی والیبال باعث شد ایتالیای ولاسکو طی مدتی نزدیک به یک دهه، حرف اول دنیای توپ و تور را بزند. یک نقره از جام ملت‌ها، یک نقره و یک برنز از لیگ جهانی به انضمام نايب‌قهرمانی در المپيک آتلانتا، از دیگر افتخاراتی هستند که تیم‌های او کسب کردند.

آغاز دوران نزول ولاسکو

او از سال ۱۹۹۷ به مدت دو سال سرمربیگری تیم ملی دختران ایتالیا را پذیرفت. از سال ۲۰۰۱ نیز به مدت سه سال، هدایت تیم ملی جمهوری چک را عهده‌دار شد. در سال ۲۰۰۳ به عرصه باشگاهی بازگشت و در ایتالیا روی نیمکت پیاچنزا نشست. سپس به تیم خاطره‌انگیزش، یعنی مودنا بازگشت اما طی سه سال همکاری با این تیم، هرگز نتوانست حتی گوشه‌ای از افتخارات دهه ۹۰ را تکرار کند.

"گابه کا" مقصد بعدی و آخرین باشگاه ولاسکو بود. پس از آن - از سال ۲۰۰۸ تا هفته گذشته - هم هدایت تیم ملی اسپانیا را برعهده داشت. اسپانیایی‌ها که پیش از جذب ولاسکو و در سال ۲۰۰۷ قهرمان اروپا شده بودند، با او به رده نهمی این قاره سقوط کردند و دو سال پیاپی به لیگ جهانی والیبال صعود نکردند.

به این ترتیب از نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ به این سو، او هرگز نتوانسته موفقیت‌های قبلی‌اش را، چه در عرصه باشگاهی و چه در رده ملی تکرار کند. باید دید آیا ولاسکو می‌تواند طلسم سال‌ها ناکامی در فتح جام‌های مهم را با تیم ملی ایران بشکند و وداعی شیرین با عرصه مربیگری داشته باشد؟