فوتبال ایران و حاشیه های پررنگ تر از متن

شفاف : ورزش جذابیت های فراوانی برای تمامی نسلها دارد و این جذابیتها باعث می شود هر یک از رشته های ورزشی طرفداران خاص خود را داشته باشد.فوتبال نیز از این قاعده مستثنی نیست  و به دلیل هیجان و تحرک زیاد ،طرفداران بسیاری به خصوص در بین نسل جوان دارد،اما متاسفانه وضعیت فوتبال ملی کشور در عرصه های بین المللی و باشگاهی باعث نگرانیهایی بین اهالی فوتبال شده است و حاشیه های خارج از متن فوتبال نیز بر این نگرانیها دامن می زند.

علی کفاشیان ،رئیس فدراسیون فوتبال نیز به این کاستی ها معترف است و در یکی از آخرین گفتگوهای خبری خود با خبرگزاری  مهر تاکید کرده است که  جایگاه فعلی فوتبال کشور در عرصه بین المللی قابل قبول نیست .وی می گوید :" جایگاه فعلی فوتبال کشور در عرصه بین المللی قابل قبول نیست و متاسفانه ضعف فوتبال ما مشهود و غیرقابل انکار است وبه دلیل کسب نتایج ضعیف تیم ملی کشور و عدم راهیابی به جام جهانی از یک طرف و عدم نتیجه گیری تیمهای باشگاهی در عرصه رقابت های جام باشگاه های آسیا از سوی دیگر نشان از هشدارهای است که باید نسبت به آنها هوشیار بود و برای پوشش این کاستی ها برنامه ریزی و تلاش کرد."

وی به ضعف باشگاهها اشاره می کند و می گوید:" ضعف در باشگاه های کشور باعث ضعف تیم ملی می شود و ما ابتدا در تلاش هستیم که لیگی قوی را در دسته های اول و برتر ایجاد کنیم تا در آینده شاهد کشف استعدادهای درخشان باشیم و این افراد نیز بتوانند در قالب تیمهای ملی برای فوتبال کشور مثمرثمر باشند و مسلما  با برنامه ای یک ساله و دو ساله نمی توان تیم ملی را تقویت کرد یا به انتظار کسب نتایج ویژه و عالی بود بلکه باید فعالیت را از پایه آغاز کرد که این کار نیز در حال حاضر جزو اولویت های اصلی فدراسیون فوتبال می باشد و خوشبختانه اقداماتی نیز در این راستا آغاز شده است."

 

با این حال و با وجود تلاشهای فدرسیون فوتبال شاهد سقوط  جایگاه فوتبال ملی کشورمان در رنکینگ جهانی هستیم و به نظر می رسد حاشیه ها بیشتر از متن  مورد توجه مسئولین قرار می گیرد و وقت  می برد هر چند که از حاشیه ها هم نباید ساده گذشت.

حاشیه هایی چون دخالت نمایندگان مجلس در امور باشگاه ها که چند وقت پیش در برنامه نود مطرح شد ،درگیری بین مسولین ورزشی کشور  و بحث اختلافات بین آنها و یا حمله لیدر تیم پرسپولیس  به علی دائی سرمربی این تیم که با سکوت  کاشانی مدیر عامل باشگاه همراه شده است ،این تفکر را به وجود می آورد که فوتبال ایران  را کسانی غیر از متخصصها اداره می کنند و با توجه به اتفاقات عجیب و غریب بسیاری که در فوتبال ایران در یک دهه اخیر به وجود آمده هیچ عجیب نیست که تا چند سال آینده لیدرها به ضرب و شتم بازیکنان کم کار یا مربیان بپردازند و برا ی  تیمها تعیین تکلیف کنند.

هرچند که جذابیت فوتبال به حدی است که برخی از مدیران ریز و درشت سیاسی و غیر سیاسی را وسوسه می‌کند تا به هر نحو ممکن وارد این عرصه شوند  و همچنین با وجود اینکه  نمی توان  نقش مهمی که تماشاگران و هواداران در پیروزی تیم ملی و باشگاهی مورد علاقه شان ایفا می کنند را نادیده گرفت ،اما همواره باید این سوال مطرح شود  که چه کسی بیشتر از همه خواستار پیروزی تیمش است ،سرمربی یا سیاستمدار؟سرمربی و کادر فنی یا تماشاگر؟تیر پیکان انتقاد با پیروزی و یا باخت یک تیم به سوی چه کسی سرازیر می شود؟سرمربی یا لیدر تشویق کننده باشگاه؟آیا جز این است که مربیان و کارشناسان فنی باشگاهها  محیطی امن وآرام می خواهند تا تصمیمات لازم را برای بهبود وضعیت تیم اتخاذ کنند؟

مسلما جایگاه نقد در این عرصه محفوظ است و هیچکس خواهان این نیست که انتقادها تعطیل شود و اشتباهات گوشزد نشود اما این به معنای مشت زدن و درگیری فیزیکی با مربیان فوتبال و فرمایشات دستوری سیاستمدارن به باشگاهها نیست و باید کار را به کاردان سپرد.

آنچه مسلم است ، وضعیت تیم های ملی نوجوانان، جوانان و امید ما در آسیا در کنار ناکامی تیم های باشگاهی ما در باشگاه های آسیا طی ۲ دهه اخیر و عدم قهرمانی در جام ملت های آسیا و عدم صعود به المپیک در ۴ دهه اخیر، همه و همه بیانگر پسرفت فاحش و ضعف محسوس فوتبال ایران است و از این اتفاقات نمی توان ساده گذشت و اگر همچنان حاشیه های این ورزش جلوتر از اصل ماجرا حرکت کنند و ایرادات و مشکلات فنی و پایه ای در گیر و دار دعواهای غیر فوتبالی گم  شود ،فوتبال ایران وضعیتی بهتر از این نخواهد داشت  و ازکورس رقابت با  تیمهای آسیایی رقیب مانند کره جنوبی،ژاپن و عربستان جا خواهد ماند،عرصه جهانی که به جای خود.