انتخاب سرمربی به پاستور و بهارستان رسید!
از سخنان رئیس فدراسیون کاملا پیدا بود که او برخلاف تمام وعدههای رنگارنگ در مورد جذب مربی بزرگ خارجی از نیامدن کرش بهترین بهرهبرداری را به عمل آورد و راحتترین کار ممکن یعنی انتخاب مربی ایرانی را برگزید تا در کمال آسایش یکی از مربیان ایرانی شاغل در لیگ برتر را بهعنوان سرمربی تیم ملی بزرگسالان و یک نفر دیگر را به عنوان سرمربی تیم امید انتخاب کند.
رجانیوز ، از شواهد و قراین موجود پیداست که دیگر همکاران کفاشیان در هیات رئیسه فدراسیون فوتبال هم زیاد از انتخاب مربی داخلی ناراحت نیستند چون خوب میدانند که چنانچه مربی داخلی بهعنوان مربی تیم ملی بزرگسالان و تیم امید انتخاب شود، دیگر آنها دغدغه تأمین و پرداخت پول هنگفت و جذب منابع مالی فراوان برای سرمربی خارجی و تیم همراهش ندارند، به همین دلیل با مساله انتخاب مربی داخلی به خوبی کنار آمدند و در توجیه این رفتار غیرمنطقی خود مدعی شدند در این شرایط، مربی خارجی به ایران نمیآید بهتر است مربی داخلی انتخاب کنیم تا فوتبال ایران دچار عقب افتادگی نشود!
با روشن شدن موضع فدراسیون فوتبال دراین زمینه و قطعی شدن حضور یک مربی ایرانی روی نیمکت تیم ملی، منابع خبری از آغاز لابیهای پنهان برخی مربیان امتحان پس داده با مقامهای ارشد ورزش ایران خبر دادند تا شاید بتوانند با توسل به نفوذ آنها یکبار دیگر نیمکت تیم ملی را تسخیر کنند و به عنوان سرمربی فوتبال ایران نام بگیرند.
هرچند هنوز خبر موثقی از این تلاشها به بیرون درز پیدا نکرده اما شنیده میشود دو تن از مربیان سابق تیم ملی که سابقه درخشانی با تیم ملی ندارند، در تلاش هستند به هر قیمتی شده به عنوان گزینه سرمربیگری تیم ملی از سوی فدراسیون فوتبال معرفی شوند.
شنیده میشود این دو گزینه که به نسبت سایر گزینههای موجود علاقه زیادی برای کسب عنوان سرمربیگری تیم ایران دارند، دامنه رایزنیهای وسیع خود برای کسب این کرسی را از سئول شمالی فراتر بردند و برای نتیجه گرفتن به صورت مخفیانه سری به پاستور و بهارستان هم زدند تا شاید بتوانند با حمایتهای پنهان، رای اعتماد مورد نیاز برای نشستن روی نیمکت تیم ملی کسب کنند.
براساس آخرین اخبار از فدراسیون فوتبال، این دو مربی فعلاً به عنوان جدیترین گزینههای مربیگری تیم ملی بزرگسالان شناخته میشوند و احتمال میرود در جلسه روز شنبه در آکادمی فوتبال ایران پس از نشست کمیته فنی نام یکی از این دو نفر به عنوان سرمربی جدید تیم ملی معرفی شود تا او به عنوان جانشین قطبی از سوی رئیس فدراسیون فوتبال معرفی شود.
درک این مساله که شانس کدامیک از این دو مربی نسبت به دیگری بیشتر است، زیاد کار سختی نیست چون یکی از این دو نفر که در حال حاضر در یکی از تیمهای صنعتی استانهای مجاور پایتخت مشغول فعالیت است، ارتباط ایدهآلی با برخی اعضای هیات رئیسه فدراسیون فوتبال دارد و گفته میشود قبل از این که رایزنی خود را برای کسب این سمت آغاز کند، از سوی این دو عضو تاثیرگذار فدراسیون فوتبال که در زمره مخالفان رئیس فدراسیون فوتبال به شمار میروند، اطمینان حاصل پیدا کرده که مورد حمایت آنها خواهد بود.
به همین دلیل با حمایت حمایتهای مدیرعامل باشگاه مطبوعش که از ارتباطات بسیار خوبی در خیابان پاستور بهرهمیبرد، در تلاش است مدیران فدراسیون فوتبال را وادار کند تا او را به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب کنند.
در آن سو، دیگر کاندیدای جدی مربیگری تیم ملی در تلاش است با استفاده از نفوذ نمایندگان استان محل خدمتش در خانه ملت زمینه را برمی مربیگری خود در تیم ملی فراهم آورد تا یک بار دیگر کار در تیم ملی را تجربه کند و تجربه تلخ گذشته را به شکلی جبران کند. وی تا حدودی حمایت کفاشیان را پشت سر خود احساس میکند، چون او در یکی از مصاحبههای خود طی روزهای اخیر از وی به عنوان گزینه مربیگری تیم ملی بزرگسالان نام برده بود اما این اتفاق مستلزم آن است که آقای رئیس بتواند خواسته خود را به حامیان دیگر گزینه مربیگری تیم ملی بقبولاند که به نظر میرسد کار سختی است.
به نظر میرسد در شرایط کنونی سیستم انتخاب سرمربی تیم ملی از حالت طبیعی خود خارج شده و در این برهه مهرههای پشت پرده قدرت تصمیم گیری بیشتری برای انتخاب مربی تیم ملی دارند و همانطور که قبل از شروع بازیهای مقدماتی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی به یکبار علی دایی از سوی محمد علی آبادی انتخاب شد حالا هم قرار است سرمربی جدید تیم ملی جای دیگر خارج از فدراسیون فوتبال انتخاب شود.



