جنایتکاران از کودکی قابل شناساییاند!
نتایج پژوهش جدید محققان جنایتکارن آینده را از همکانونو قابل شناسایی میکند.
به گزارش شبکه ایران به نقل از تلگراف، نتایج پژوهش جدید محققان نشان میدهد بدخُلقی، خشم وعدم کنترل بر روی رفتار در دوران کودکی، در آینده از آنان جنایتکار و معتاد میسازد.
کودکانی که در سن 3 سالگی بدرفتاری میکنند نیز بیش از دیگر همسالان خود در آینده در معرض مشکلات مالی و سلامتی هستند.
محققان معتقدند شناسایی چنین کودکانی راه حلی کم هزینه برای مواجه با مشکلات زیادی از اعتیاد به مواد مخدر تا شلوغی بیش از حد زندانها است.
این پژوهش به منظور یافتن ارتباط احتمالی میان رفتارهای دوران کودکی و موفقیت در دوران بزرگسالی و بر روی یک هزار فرد نیوزیلندی از دوران کودکی تا بزرگسالی صورت گرفت.
این کودکان براساس نظر معلمان، والدین، افراد مسئول ارزیابی و خودشان و درمورد مواردی چون تحمل اندک در برابر محرومیتها و موارد ناراحتکننده، عدم ثبات و پایداری در رسیدن به اهداف، دشواری در پایبندی به یک مسئولیت و دنبال کردن آن، بیشفعالی، انجام کارها پیش از فکرکردن به آنها، داشتن مشکل با قرارگرفتن در صف و رعایت نوبت، عدم استراحت کافی و عدم وظیفهشناسی مورد ارزیابی قرار گرفتند.
این کودکان در مراحل بعدی زندگی مورد مشاهده و بررسی قرار گرفتند تا مشخص شود در نهایت تبدیل به چه افرادی میشوند.
پروفسور تری مفیت و همکارش از دانشگاه دوک در کارولینای شمالی دریافتهاند که تصمیمگیریهای آنی و بدون فکر در این افراد و ناتوانی در فکرکردن به آینده و اهداف دراز مدت، آنان را با مشکلات بیشتری در مسائل مالی مانند داشتن پسانداز و مالکیت منزل مسکونی واجه میکرد.
این افراد همچنین بیش از سایرین سابقه ارتکاب به جرم داشتند، والد خانوادهای تکوالدی بودند و به الکل و مواد مخدر اعتیاد داشتند.
کودکانی که کنترل اندکی بر رفتار خود داشتند، در دوران بزرگسالی بیش از سایرین تصمیمات و رفتارهای اشتباه مانند کشیدن سیگار، داشتن بارداریهای بدون برنامهریزی و اخراج از مدرسه را داشتند. این مسئله راه زندگی این افراد را دشوارتر میکرد.
این افراد از نظر سلامت با مشکلات زیادی از قبیل بیماریهای تنفسی، اضافهوزن، کلسترول و فشار خون بالا مواجه بودند.
خبر خوب این است که افراد شانس تغییر کردن را دارند. محققان میگویند کنترل رفتار قابل آموزش است، بهخصوص اگر افراد در سنین پایینتر مورد شناسایی قرار بگیرند.
کودکانی که راهی برای افزایش کنترل بر رفتار خود یافته بودند، رفتار به مراتب بهتری نسبت به آنچه که براساس نمراتشان در این پژوهش در دوران کودکی پیشبینی میکرد، داشتند.
